Πέμπτη, Αυγούστου 24, 2006

Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΙΤΗ ΚΙ ΕΓΩ

".... βρισκόμαστε στην Πλατεία Βικτωρίας, σε ένα υπόγειο πρώην μπαρ: γύρω στα ογδόντα τετραγωνικά, με είκοσι στριμωχτά τραπέζια, ασφυκτικά γεμάτο από θαμώνες που έδειχναν να ξέρουν γιατί βρίσκονταν εκεί. Στο βάθος μέσα σε αχλή, ένα μικρό διαμορφωμένο πάλκο με πέντε μουσικούς. Κυρίαρχο πρόσωπο η κυρία των ωκεανών, των λιμανιών, των βραχωδών ακτών, η κυρία Καίτη. Σώμα στητό,κεφάλι ορθό, μαλλιά ξανθά, βαμμένα όπως παλιά κι ύστερα άρχισε η "λειτουργία", ο ήχος της μοιραίας συνάντησης."
Αυτά λέει ο Ξαρχάκος στο σημείωμα του δίσκου για τη συνάντησή του με την Καίτη Ντάλη.
Αυτός ο δίσκος λίγο πριν το καλοκαίρι του 2005 μου τάραξε τα νερά. Είχα πολλά χρόνια ν' ακούσω κάτι τόσο αυθεντικό. Τα τραγούδια γνωστά τα περισσότερα, ρεμπέτικα και παλιά λαϊκά, διασκευασμένα μουσικά από το συνθέτη και τρία ακυκλοφόρητα μέχρι τότε τραγούδια του Ξαρχάκου σε στίχους του Κώστα Κινδύνη (Κιλκίς, Η ένοχη και Ξενύχτη μάνα μου- και τα τρία ζεϊμπέκικα).
Οι μουσικές διασκευές του Ξαρχάκου, προσεγμένες μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, όπως πάντα, δίνουν έναν νέο αέρα στα ήδη γνωστά τραγούδια, όπως π.χ. τα Καβουράκια ή τα Ματόκλαδά σου λάμπουν και με πολύ ενδιαφέρον ακούει κανείς τη νέα φρεσκαρισμένη εκδοχή τους.
Εκείνη όμως που πραγματικά συγκλονίζει και μετουσιώνει τα τραγούδια είναι η Καίτη Ντάλη, όπως στο γνωστό τραγούδι του Τσιτσάνη "Μη μου ξαναφύγεις πια μάγκα μου."

Εξαιρετική ενορχήστρωση και δεν χορταίνεις να το ακούς από μια εκπληκτική, βαθιά, γνήσια λαϊκή φωνή, όπως θα το ονειρεύονταν, αν ζούσε ο μεγάλος δημιουργός του Βασίλης Τσιτσάνης.

Εξαιρετική επίσης η ερμηνεία της κας Καίτης στο γνωστό "Δίχτυ" από το " ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ" του συνθέτη, αλλά εμένα με συγκλόνισε το "ΚΙΛΚΙΣ", ένα από τα τρία "καινούρια" του δίσκου, τα εισαγωγικά, γιατί προφανώς είναι γραμμένο πολλά χρόνια πριν, απλά δισκογραφήθηκε με την ευκαιρία της συνεργασίας αυτής :


Κάτι φαντάρια στο Κιλκίς που παίρνουν άδεια

τα σαββατόβραδα τα σβήνουν στο ρακί

Κι εσύ κοιτάζεις για να δεις το πόσο άδεια

πόσο θλιμμένη ξημερώνει η Κυριακή.

Οποιος φαντάρος και να' ρθει σου φέρνει χιόνι

και σε παγώνει πριν προλάβεις να του πεις

πόσο κοστίζει στη ζωή το να 'σαι μόνη

να' σαι γκαρσόνα στην ταβέρνα του Κιλκίς.

Κι έτσι ντυμένη αναστενάζεις μεσ' τα μαύρα

πίσω απ΄τον πάγκο της ταβέρνας κι απορείς

για τα φαντάρια που χωρίς να πάρουν γράμμα

όλο κερνάν τον ταχυδρόμο του Κιλκίς.

Το τραγούδι αυτό είναι " δείγμα γραφής" λαϊκού τραγουδιού και μάλιστα διαχρονικού. Οποτε κι αν είχε γραφτεί ωραίο θα ήταν, είτε το 1936, είτε το 2006 είτε το 2056. Τόσο η μουσική του Σταύρου, όσο και η ερμηνεία της Καίτης είναι για διδασκαλία συνθετών και τραγουδιστών.

ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο Ξαρχάκος είναι μαιτρ στις διασκευές ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών κι έχει να επιδείξει τεράστιο έργο στον τομέα αυτό. Εχει τις γνώσεις και την υψηλή αισθητική, σέβεται τα τραγούδια και πετυχαίνει τις περισσότερες φορές να τα αναδεικνύει ψηλότερα κι απο κει που ήταν όταν πρωτοκυκλοφόρησαν.

Το juke-box έχοντας ιδιαίτερη αδυναμία στο συνθέτη, θα παρουσιάσει στο μέλλον κι άλλες του δουλιές. Οι ενορχηστρώσεις του στο συγκεκριμένο δίσκο αγγίζουν το τέλειο, ενώ οι μελωδίες φαντάζουν ολοκαίνουριες. Ο δίσκος είναι φτιαγμένος με μεγάλο μεράκι (μάλλον είχε και τους νταλκάδες του ο συνθέτης- άλλωστε χωρίς νταλκά καλό πράγμα δεν βγαίνει).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

H Καίτη Ντάλη είναι παλιά τραγουδίστρια. Εγώ πάντως τη γνώρισα από το δίσκο αυτό. Οπως έμαθα αργότερα και βλέπω στις φωτογραφίες του δίσκου, έχει συνεργαστεί και τραγουδήσει ως δεύτερη φωνή με όλους τους "μεγάλους" της εποχής της, Τσιτσάνη, Διονυσίου, Μπίνη, πιο πρόσφατα με Μητροπάνο κλπ. Ο συνθέτης λέει γι αυτήν στο σημείωμα του δίσκου :

" Η φωνή της κυρίας Καίτης κατέβαινε σ' εκείνη τη μικρή γωνιά και μεγαλουργούσε.

Κι ήταν μια φωνή αρχέγονη, που δεν είχε υποστεί καμιά φθορά, χωρίς ίχνος από τη σημερινή χυδαιότητα, τη μετριότητα, το ευτελές του "σουξέ", που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα νοσηρό στοιχείο της σημερινής καταναλωτικής κοινωνίας. Μια φωνή χωρίς ψευτοστολίδια, μια γνήσια φωνή. Μια φωνή που είχε περάσει πολλά, αλλά που δε μαρτυρούσε κούραση ψυχής, ούτε εμπάθεια, μια φωνή ατόφια, υπερβατική, που είχε μείνει πιστή στον πυρήνα της, σαν ένα τραγούδι φυτεμένο στο περιβόλι της ψυχής και της χλωρής πάντα κοιλάδας της μνήμης."

JUKE BOX

Προτείνω ανεπιφύλακτα το δίσκο αυτό, σε όσους ακόμα θυμούνται τις καλές εποχές και ξέρουν να τραγουδούν με την παρέα τους, αφού κουβεντιάσουν και πιουν ένα ποτήρι (καλά... μπορεί νάναι και περισσότερα) κρασί και στη συνέχεια ταξιδεύουν στο "πέλαγο", που γράφει κι ο συνθέτης. Το υπόγειο της Πλατείας Βικτωρίας πρέπει να είναι αντίστοιχο του "Minuit" Θεσσαλονίκης. Ελπίζω κάποιος από τους φίλους Αθηναίους να το γνωρίζει και να μας πει περισσότερα. Αυτοί οι χώροι δεν υπάρχουν πλέον και όσοι έχουν διασωθεί είναι "μουσεία", όπου ακόμα βρίσκονται θησαυροί όπως η Κυρία Καίτη.

Ακούστε το δίσκο, απολαύστε ωραίες μουσικές και τραγούδια και "κεράστε τον ταχυδρόμο του Κιλκίς, έστω κι αν δεν παίρνετε γράμμα.".

16 Comments:

Blogger Πάνος said...

Athanassios, βγάζω (νοερώς) το καπέλο μου

α. για την επιλογή του δίσκου που παίζει σήμερα στο JUKE-BOX, και

β. για την εξαιρετική (και πολύ αγαπησιάρικη) παρουσίαση.

*

Έχω ακούσει μερικά τραγούδια του δίσκου αυτού στο ραδιόφωνο (β' πρόγραμμα, φυσικά...) - ακόμα το θυμάμαι εκείνο το "μη μου φύγεις πια, μάγκα μου!". Στα υπ' όψιν, η απόκτηση του δίσκου!

7:20 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο ευχαριστώ. Ο Τζουκμποσιάρχης έχει αδυναμίες. Λίγες, αλλά εκλεκτές- τι να κάνουμε?

Πρέπει να αποκτήσεις το δίσκο, ως μύστης της καλής ελληνικής μουσικής.

7:35 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Εύγε για την παρουσίαση. Καλύτερη από " επαγγελματική ".

Δεν έχω ακούσει το δίσκο, ούτε τη φωνή της κας Ντάλη. Τα εγκωμιαστικά σου σχόλια όμως δείχνουν ότι αξίζει να το πάρει κανείς. Εξάλλου ο Ξαρχάκος είναι κορυφή.

ΥΓ
Γιατί δεν φροντίζεις να ανεβάζεις και τραγούδια μαζί με τα κείμενα σου ; Μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Ο πιο εύκολος που ξέρω εγώ είναι μέσω του YouSendIt. Οπως κάνω εγώ καμιά φορά εδώ

10:33 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

10:53 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Εξαιρετικά αφιερωμένο στο φίλο τον Πάνο, στα υπόλοιπα ξαδέλφια, και φυσικά στο Θείο μας !

10:57 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger Πάνος said...

Ιχνηλάτη, θενξ - το κατέβασα για τη δισκοθήκη του λάπτοπ!

Στου Μιχάλη αποοφεύγω να σχολιάσω τελευταία, για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με το Μιχάλη - προς Θεού! (Ελπίζω να είναι παροδικό, αν και πρόκειται για ...πληγή!)

11:04 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger Athanassios said...

ξάδελφε είμαι αναλφάβητος... κάτι έκανα όμως... τσεκάρισε...

11:11 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Athanassios, thanks !

Εγώ δεν έχω λαπτοπ, οπότε το κατέβασα στο κανονικό :)

Πολύ καλή φωνή η κα Ντάλη. Κατάλληλη για ρεμπέτικα.

Το ανεβάζω και εδώ για να το ακούσουν όλοι !

ΥΓ
Επιμένω στην πρόταση μου να μας ανεβάζεις ένα τραγούδι με κάθε ποστ. Αν όντως δεν έχεις τις τεχνικές γνώσεις μπορείς να μάθεις εύκολα. Πιστεύω θα είχε πολύ ενδιαφέρον για μας, καθώς η αισθητική σου στο ελληνικό τραγούδι είναι ξεχωριστή.

11:49 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θα σουρώσει ο θείος άμα ανεβάζω κάθε φορά από ένα... και θάχουμε άλλα προβλήματα.... που είσαι θείεεεε!!!

11:55 μ.μ., Αυγούστου 24, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Δε μου λες ρε ανηψιε Αthanassios, με αυτη τη φαμπρικα που ανοιξες δε φοβασαι μη σου..."την πει" ο ξαδελφος σου ο Πανος οτι τα παιρνεις απο τις δισκογραφικες εταιρεις?

12:27 π.μ., Αυγούστου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

θείε, ξέρω τι λες.... ο φίλος Πάνος ξέρει ότι όλα γίνονται από αγάπη για το τραγούδι και δεν τα παίρνουμε από πουθενά... οι δισκογραφικές εταιρίες δεν το ξέρουν, γι αυτό αρκούμαι σε περιγραφές και παρουσίαση... αυτός είναι ο σκοπός του blog, να κάνει γνωστά κάποια έργα και να μη φάει το ψωμί κανενός...

12:32 π.μ., Αυγούστου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε, εσύ που κατέχεις αυτά τα καταγώγια, ξέρεις τίποτα για το υπόγειο της Πλατείας Βικτωρίας?

12:45 π.μ., Αυγούστου 25, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Δεν την ξερω την υπογα, ποτε λειτουργουσε?

Αυτο το ειδος βεβαιως ηταν (ειναι) αυθεντικο, και μνημειωδες αλλα υπερκαταναλωθηκε και μοιαζει σαν τον Νιαγαρα: παροτι ποτε δεν σταματα να χυνει ορμητικος τα νερα του και να παραγει...μαγεια, απο την άλλη μοιαζει ναχει "αδειασει" απο τα εκατομυρια ματια των τουριστων που τον "αρμεγουνε" διαρκως.
Σταθμος στο Ελλ. τραγουδι, συμφωνοι, αλλα αν σ΄αφησουνε σ΄ενα σταθμο, οσο μαγικος και να΄ναι μετα απο λιγο και αφου καταναλωσεις αυτη την μαγεια του δεν θα βλεπεις την ωρα να περασει το τραινο να την...κανεις.
Αν με βαλεις ν΄ακουσω τη "συνεφιασμενη κυριακη" (απο τα ωραιοτερα Ελλ. τραγουδια) μπορει να αυτοφλεβοτομηθω.
Το μονο ειδος με το οποιο μπορω να λετουργησω ειναι το "καταστασιακο" (Γκυ ντε Μπωρ κι ετσι), τραγουδι, φατσες, ατμοσφαιρα- πακετο. Κι ας ειναι και μαλακια.
Γιαυτο γουσταρω τα μπουρδελομαγαζα που εχουνε μια γλυκια παρακμη, τα αλλα ειναι για τους "ρεκτες" της καλης μουσικης και τους...τεχνοκριτικους.
αν σου στειλω το καταστημα που πηγαινα μεχρι προπεσρι (το χαλασανε οι μαλακες) το ποσταρεις ?

Α! και κατι αλλο: Ο Ξαρχακος ειναι και Ψιλοδιανοουμενος και ως καλιτεχνης μπορει να λεει-ποιητικη (καλιτεχνικη) αδεία-αυτα που λεει, ομως: οι φανταροι στο Κιλκις σημερα σιγα μην πινουνε ρακι και κερνανε και τον ταχυδρομο.
Με τα αυτοκινητα τους πανε στη μοναδα, μεχρι και ψυχολογο διαθετει η...υπερεσια μη φαρμακωθει κανενας με τιποτα σκονες και μετα ακουει τα πουστλούκια του ο Μεϊμαρακης.
Ρε παρτετο χαμπαρι, ο λαος βασιλευει σημερα.
Για σημερα εχει να μας πει κανενας καλιτεχνης τιποτα?
Να τον ακουσουμε με προσοχη!

4:19 π.μ., Αυγούστου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

θείε, ποστάρω ότι τραβά η ψυχή σου, στείλε... ειδικά τα παρακμιακά μαγαζιά τα έχω αδυναμία.
Δεν χρειάζεται να κερνάν οι φαντάροι τον ταχυδρόμο του Κιλκίς για να είναι επίκαιρο το τραγούδι. Κάποιος τον κερνά πάντως και θα τον κερνάει πάντα...

4:40 μ.μ., Αυγούστου 25, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Ελα, μας πηρε ο υπνος, ριξε το επομενο.
Δεν ειναι ρυθμοι αυτοι να παιξει η ομαδα μπαλα.

3:49 μ.μ., Αυγούστου 28, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε, δεν είμαι ο Μ(Κ)αστίγιο.... να παίζω σε ξέφρενο ρυθμό...

Δεχόμαστε και παραγγελιές... μην το ξεχνάς..

5:45 μ.μ., Αυγούστου 28, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια