Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

Ο συνθέτης Σταύρος Κουγιουμτζής έφυγε από κοντά μας πριν λίγο καιρό. Μείναν μόνο τα τραγούδια του κλεισμένα σ' ενα συρτάρι της καρδιάς μας. Οταν τ΄ ανασύρουμε, μαζί μ' αυτά θα βγαίνουν καλές και κακές αναμνήσεις μιας άλλης εποχής.
Μαζί του έφυγαν ανεπιστρεπτί και τα παιδικά μας χρόνια, όπως εύστοχα είπε ο Σπύρος Παπαδόπουλος σ' ένα αφιέρωμα στην κρατική τηλεόραση.
Ο Σταύρος τέκνο της Θεσσαλονίκης. Θυμάμαι ήμουν 5-6 χρόνων όταν τραγουδούσα το :
"Μου ξανάρχονται ένα-ένα χρόνια δοξασμένα, νάτανε το '21 νάρθει μια στιγμή..." κι ο μακαρίτης ο πατέρας μου ,ενώ μ' έκανε βόλτες, μου έδειχνε ένα χαμόσπιτο 2-3 στενά κάτω από το δικό μας σπίτι και μου 'λεγε: "Αυτός που τόγραψε αυτό το τραγούδι, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, έμενε εδώ πριν λίγα χρόνια.".
Ηταν η μεγάλη του επιτυχία που τον έκανε γνωστό. Είχε φύγει από τη γειτονιά μου ο Σταύρος, συγκινήθηκα όμως όταν τη μέρα της κηδείας του είδα "το πένθιμο χαρτί" κολλημένο στην κολώνα της ΔΕΗ της γειτονιάς μου.
Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε τι θυμάται από τα παδικά του χρόνια είχε απαντήσει : "Θυμάμαι να είμαι φτωχός, πολύ φτωχός".



Τα τραγούδια του Σταύρου, όλα γνωστά. Σπουδαία τραγούδια, πάνω στα οποία βάσισε την καριέρα του ο Γιώργος Νταλάρας. Ηταν η εποχή που ο κόσμος είχε αρχίσει να εγκαταλείπει τα βαριά λαϊκά, είχε γίνει ήδη η στροφή στο έντεχνο τραγούδι κι ο Κουγιουμτζής κέρδισε τις καρδιές του κόσμου με τις μελωδίες του.
Πολύ αργότερα ανακάλυψα ότι ο Κουγιουμτζής δεν είχε γράψει μόνο τα τραγούδια του Νταλάρα. Ενας από τους πολύ αγαπημένους μου δίσκους έγινε :


Ο τίτλος του δίσκου "ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ" από ένα μελοποιημένο ποίημα του Τάσου Κόρφη, το ερμηνεύει εξαιρετικά ο Αντώνης Καλογιάννης:

Μικραίνει ο κόσμος
κι η θάλασσα γίνεται κήπος,
στερεύει το φως στις γυμνές αποβάθρες,
μ' ασβέστη σκεπάζουν τα δάκρυα,
σεντόνι λευκό χειρουργείου
σκεπάζει τ' ανήσυχα χέρια.

Μα εσύ ματωμένη καρδιά μου
και πάλι μαζί σου με πας
ταξιδιώτη με πας για ναυάγιο

Στον ίδιο πάντα δίσκο υπάρχει το γνωστό ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου "Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ", το τραγουδάει ο Γιάννης Μπογδάνος :

Σ΄αυτήν εδώ τη γειτονιά
σ΄αυτά εδώ τα μέρη
ο φωτογράφος θα 'πρεπε
να ήτανε ξεφτέρι
να' ταν τεχνίτης, μερακλής κι απ΄ομορφιά να ξέρει

Σ΄αυτήν εδώ τη γειτονιά, ας ήμουν φωτογράφος
να υπηρετώ την ομορφιά με τέχνη και με πάθος

Να' ρχονται ομορφοκόριτσα και λαϊκές παρέες
να παίρνουν πόζες όμορφες, καμαρωτές κι ωραίες
για εικοσιτετράωρες και εβδομαδιαίες

Η σύζυγος του η Αιμιλία (εξαιρετική κυρία) τραγουδά ένα ωραιότατο ποίημα του Κώστα Ριτσώνη
" ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ", σε ρυθμό αμανέ


Η έκπληξη βέβαια του δίσκου είναι ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος που απαγγέλει τραγουδιστά δυό ποιήματά του , ένα απ΄τα οποία το : "ΜΠΑΤΙΡΗΜΕΝΟ ΚΟΥΡΕΙΟ"

Μπατιρημένο κουρείο

Σάββατο βράδυ χωρίς δουλιά

Μπατιρημένο κορμί

Σάββατο βράδυ χωρίς έρωτα

Ο δίσκος δεν είναι ΤΟ αριστούργημα. Είναι όμως μια αξιοπρεπής δουλιά ενός συνθέτη που πάντα ήταν συνεπής, είχε δικό του τρόπο γραφής, δεν κυνηγούσε το σουξέ κι όσο δεν το κυνηγούσε, τόσο του 'ρχονταν.

Ωραίοι οι δίσκοι του με τον Νταλάρα " ΝΑ' ΤΑΝΕ ΤΟ 21" ," ΗΛΙΟΣΚΟΠΙΟ" ," ΜΙΚΡΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ", "ΤΑ ΨΗΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΙΑ", " ΟΤΑΝ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ", ΤΡΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ", τη Χάρις Αλεξίου " ΛΑΙΚΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ", το Δημήτρη Μητροπάνο "ΤΑ ΝΥΧΤΕΡΙΑ ΜΑΣ" , , τον Κώστα Σμοκοβίτη " ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΑΣ " , τη Βίκυ Μοσχολιού " ΟΤΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ".

Το κύκνειο άσμα του στη δισκογραφία " ΕΒΡΕΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ", κυκλοφόρησε το 2000, τραγουδούν η κόρη του Μαρία, ο Γιώργος Χριστοδούλου και σε 3 τραγούδια ο Γ. Νταλάρας, ο οποίος, προς τιμήν του, όλα αυτά τα χρόνια δεν ξέχασε την προσφορά του μεγάλου του δασκάλου.

Σταθερό στην προτίμησή μου εδώ και πάμπολλα χρόνια, ένα ερωτικό και λυρικότατο τραγούδι του(αν και λαϊκούρα ως προς τη μουσική !!!), με στίχο του Μανώλη Ρασούλη, το οποίο είχε γραφτεί για τον Καζαντζίδη, αλλά τελικά το είπε ο Λεωνίδας Βελλής :

Με σένα πλάι μου ανοίγουν δρόμοι,
φοβούνται οι νόμοι,
οι άνθρωποι γελούν
Με σένα πλάι μου,του κόσμου αχτίδα,
πεθαίνει η ελπίδα και τη ζωή τη ζουν.

Μα όταν βρίσκομαι μαζί σου αγκαλιά
δεν ξέρω τίποτα, δεν είμαι για κανένα.
Και όσο χάνομαι, μοιάζω με σένα,
εσύ με μένα, οι δυο με μια φωτιά.

Με σένα πλάι μου μακριά ένα αμάξι
είναι εντάξει κι ας πέφτει στο γκρεμό
με σένα πλάι μου ξανανεβαίνει,
θαύμα συμβαίνει και "γεια" στον οδηγό.

Μα όταν βρίσκομαι μαζί σου αγκαλιά
δε θέλω τίποτα, δεν είμαι για κανένα.
Και όσο χάνομαι, μοιάζω με σένα,
εσύ με μένα, οι δυο με μια φωτιά


Το καλύτερο κατά τη γνώμη μου τραγούδι του σε στίχους δικούς του είναι αυτό που ακούγεται στο σύντομο αυτό αφιέρωμα στο μεγάλο συνθέτη. "ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ", που περιλαμβάνεται στο δίσκο "ΟΤΑΝ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ", όπου τραγουδούν ο Γ. Νταλάρας και ο Γιάννης Καλατζής.

JUKE-BOX

Δεν θα ήταν υπερβολικό να πω ότι ο Κουγιουμτζής μ' έμαθε να τραγουδάω. Οι μελωδίες του είναι πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μου και τις ανασύρω πολλά κυριακάτικα μεσημέρια, αναπολώντας την εποχή που ο Σταύρος μέσω του ραδιοφώνου , μοναδικού μέσου ν' ακούς μουσική τότε, έφτανε στ' αυτιά μου και πλημμύριζε την ψυχή μου με τα τραγούδια του, τα κυριακάτικα μεσημέρια του παρελθόντος.

Μικραίνει ο κόσμος αείμνηστε Σταύρε Κουγιουμτζή.

30 Comments:

Blogger Πάνος said...

"Να' ρχονται ομορφοκόριτσα..."

ο στίχος του Χριστιανόπουλου βέβαια λέει

"να 'ρχονται ομορφόπαιδα...",

αλλά τον έφαγε η μαρμάγκα της σεμνοτυφίας - της εποχής εκείνης.

*

Χάρηκα που θυμήθηκες (και μου θύμισες) το δίσκο ΜΙΚΡΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. Μακάρι όλοι οι μη αριστουργηματικοί δίσκοι να ήταν τέτοιοι!

(και από τις καλύτερες στιγμές του Καλογιάννη)

*

Αναλόγως, θα επανέλθω - βεβαίως βεβαίως...

(απόψε πίνουμε κρασάκι: Αθύρι)

10:06 μ.μ., Οκτωβρίου 04, 2006  
Blogger Athanassios said...

Φυσικά και λέει ομορφόπαιδα ο Ντίνος...

Το Αθύρι δεν μ' αρέσει, αλλά κάτι τσικουδιές τις έριξα,ακούγοντας τις "πασχαλιές" του Σταύρου...

10:11 μ.μ., Οκτωβρίου 04, 2006  
Blogger Πάνος said...

Χμ,

ΑΘΗΡΙ, με ήτα.

10:27 μ.μ., Οκτωβρίου 04, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

ο Γ. Νταλάρας, ο οποίος, προς τιμήν του, όλα αυτά τα χρόνια δεν ξέχασε την προσφορά του μεγάλου του δασκάλου.

Αν δεν το είχες γράψει εσύ, θα το έγραφα εγώ !
Η στάση αυτή του Νταλάρα τον τιμά.

Για τον Σταύρο Κουγιουμτζή τα είπες πολύ όμορφα.
Του αξίζουν πολλά αφιερώματα. Και όχι μόνο στην μπλογκόσφαιρα βέβαια.

Ενας κόμπος η χαρά μου
Μα τι ωραίο τραγούδι !

11:45 μ.μ., Οκτωβρίου 04, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Ένας κόμπος η χαρά μου, ναι! Κι εγώ νομίζω πως είναι το πιο όμορφο τραγούδι του.

Πολύτιμο μας γίνεται το Juke box, Αθανάσιε!

11:58 μ.μ., Οκτωβρίου 04, 2006  
Blogger PaNoS said...

Οι μνήμες που μας μετέφερες είναι πραγματικά εξαίσιες...από τον αλησμόνητο Σταύρο Κουγιουμτζή.
Αν και είμαι κάπως...μικρότερος μεγάλωσα και εγώ με τα τραγούδια και τις μουσικές αυτές...που ακόμη τραγουδάμε!

12:42 π.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Πάνος said...

Καλωσορίζουμε τον panos από τη Σαντορίνη!

(Ο πάνος από Θεσσαλονίκη)

7:45 π.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Γιώργας said...

Αχ περιστέρι μου μήν φεύγεις βιαστικό
κι απο το χέρι μου ελα να πιείς νερό ...

Δέν θα ρωτήσω ποιά ήταν η κοπέλλα που το τραγουδούσε... οι περισσότεροι απο τους σχολιαστές του juke box έχουν βαθύτατη γνώση της ελληνικής μουσικής.

Πώς κατάντησε ομως ρε παιδιά;

12:32 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ιχνηλάτη,τα καλά πρέπει να τα λέμε. Ο Νταλάρας βοήθησε ιδιαίτερα και στην έκδοση του τελευταίου δίσκου του Κουγιουμτζή, όταν πια ήταν ξεχασμένος απ΄όλους και τον υποστήριξε με 3 τραγούδια που τα λέει ο ίδιος. Επίσης δεν υπάρχει συναυλία του Νταλάρα, όπου δεν αναφέρεται στον Κουγιουμτζή και δεν τραγουδάει τραγούδια του.
Φυσιολογικό κατά τη γνώμη μου, αλλά για το συγκεκριμένο χώρο είναι άξιο αναφοράς.

Ντόλλυ, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Οπως θα πρόσεξες το juke-box έχει γίνει και βήμα ανταλλαγής σημαντικών φιλοσοφικών απόψεων τελευταία.... περιμένω comment..

Panos καλώς όρισες. Για να είμαι ειλικρινής θα μπερδευόμουν αν δεν έγραφες ότι είσαι μικρότερος και πήγα να παρεξηγήσω το γνωστό Πάνο ότι άρχισε να κρύβει τα χρόνια του !!!
Τα τραγούδια του Κουγιουμτζή πιστεύω ότι θα ακούγονται για πολλές γενιές ακόμα.
Χαιρετισμούς στην όμορφη Σαντορίνη.

Γιώργα, σε καλωσορίζω και σένα. Ωραίο το τραγούδι που αναφέρεις, το έλεγε η Βίσση στα νιάτα της. Είναι από τις Μικρές Πολιτείες. Η Βίσση τότε ήταν ένα συμμαζεμένο κοριτσάκι από την Κύπρο (μόνο σχολική ποδιά δεν φορούσε)... ξώκειλε μετά, το χρήμα δεν βγαίνει μ' αυτά τα τραγούδια..

2:29 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Μα ειναι γνωστο οτι ο Γιωργος ειναι "και γαμω τα παιδια", εδω ...βοηθαει τους νεους, στους παλιους θα...κωλοσει?

Τη Ντολη μη την ανακατευεις με φιλο-ΣΟΦΗ-κα ζητηματα, την πληγωνεις.

4:25 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε, δεν φημίζομαι για τα φιλο-νταλαρικά μου αισθήματα, ούτε ανήκω στο forum των θαυμαστών του Γιώργου (ναι!!! υπάρχει και τέτοιο)
Για το συγκεκριμένο όμως θέμα πιστεύω ότι τα πράγματα είναι όπως τα γράφω εγώ κι ο Ιχνηλάτης.

Δεν μας είπες ο Κουγιουμτζής σ' αρέσει?

Η Σόφη αν θέλει να συμμετέχει στη φιλοσοφική ανάλυση ελεύθερα..
Η Ντόλλυ είναι φιλοσοφημένο άτομο, μπορεί να μας πει τη γυναικεία άποψη επί του θέματος.

6:40 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger CAESAR said...

Ανεξίτηλο το αποτύπωμα του μεγάλου Σταύρου Κουγιουμτζή,
--------------
Άσε με πάλι να σου πω
για χρόνια περασμένα
για τα τραγούδια που αγαπώ
τα παραπονεμένα

Ένας κόμπος η χαρά μου
κι όμως αν θα ρθεις
στάλα στάλα θα στη δώσω
για να δροσιστείς

Άσε με πάλι να ρωτώ
ο χρόνος τι θα φέρει
ο ήλιος και ο κεραυνός
μου στήσανε καρτέρι

----------

Οι στοίχοι του είναι πάντα καρφωμένοι στο μυαλό μας, στη σκέψη μας,
--------
Κόψε κυρά βασιλικό και στρώσε το τραπέζι
βάλε και στο γραμμόφωνο κάτι παλιό να παίζει

Βασανάκι βασανάκι η ζωή μας γέρασε
κι η χαρά από μπροστά μας βιαστική προσπέρασε

Σπάσε κυρά και το κλουβί αηδόνι να πετάξει
κι είναι βαριά η φυλακή ας είναι κι από μετάξι

-----------

Σε αρμονία με τον ερμηνευτή τους,
μελωδικά εξακολουθούν να μας συντροφεύουν και να ταξιδεύουν
με τη ζωή μας,
-----------------

Γύρνα τις ώρες που χάθηκαν απόψε
κοίτα που φεύγεις πώς κλαίει το δειλινό

Κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει
χάνεται ο δρόμος και πού να σταθώ
κάπου βραδιάζει μην κλαις δεν πειράζει
πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ

Αγέρας παίρνει απόψε τη ζωή μου
κλείνω τα μάτια που φεύγεις να μη δω

Κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει
χάνεται ο δρόμος και πού να σταθώ
κάπου βραδιάζει μην κλαις δεν πειράζει
πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ...

10:58 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ave Caesar... Ωραιότατα όλα τα τραγούδια που μας θύμισες. Νομίζω ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να τιμήσει ξεχωριστά αυτό το σπουδαίο τέκνο της.
Εκεί που βρίσκεται σίγουρα θα τραγουδά το υπέροχο αυτό τραγούδι του σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου:

" ....Του κάτω κόσμου τα πουλιά
και τα βαγόνια με φως και νύχτα σου κεντούν μια φορεσιά, άνθρωποι τρίζουν κι ακονίζουν τα σαγόνια,πηδούν και τρέχουν και σε φτάνουν στα μισά" .

11:18 μ.μ., Οκτωβρίου 05, 2006  
Blogger Πάνος said...

Καίσαρ,

ο Κουγιουμτζής είναι μεγάλος τραγουδοποιός, αλλά δεν έγραψε ο ίδιος τους στίχους των τραγουδιών του.

Καλό είναι να αποδίδουμε τα του Καίσαρος στον Καίσαρα...

12:15 π.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Blogger Athanassios said...

O Καίσαρας σωστά τα λέει.. και τα 3 που ανέφερε είναι σε στίχους Κουγιουμτζή. Χρειάζεσαι φρεσκάρισμα... χαχαχα

12:21 π.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Blogger Πάνος said...

Αν είναι έτσι, απολογούμαι...

12:38 π.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Blogger Πάνος said...

...ουδείς άσφαλτος!

12:39 π.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Anonymous flip! said...

swstos o panos...
edw egw pou eimai 28 megalwsa me kougioumtzh...den 8a 3exasw pote,ta ta3idia me autokinhto,sunh8ws prin bgei akomh kala kala o hlios...kai na akouw to kapou nuxtwnei..
eite eisai fan,eite oxi..tou ntalara,..pisteuw oti panw sth fwnh tou grafthkan ta perissotera tragoudia tou kougioumtzh...tou pio euais8htou an8rwpou..pou exoume ma8ei..mesa apta tragoudia tou

2:16 μ.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Blogger Σχολιαστής said...

Θανάση, ωραία τα γράφεις.

Δεν ετοιμάζεις και ένα αφιέρωμα για Mάνο Λοίζο;

3:39 μ.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Blogger Athanassios said...

flip ο Σταύρος πράγματι υπήρξε σεμνός και ταπεινός, απέφευγε τα φώτα και γι αυτό βέβαια σήμερα ποολλοί αναρωτιούνται: " κι αυτό ο Κουγιουμτζής το ΄γραψε? "
Πριν βγει ο ήλιος το " Κάπου νυχτώνει?" Λίγο ανάποδα δεν είναι?

Σχολιαστή κέφια να ΄χουμε και οπωσδήποτε θα γράψουμε και για το Λοϊζο. Λες να τον παραλείψω ?

6:54 μ.μ., Οκτωβρίου 06, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Τελικα ποιος ειναι καλυτερος
Ο Σταυρος του Νοτου ή
Ο Σταυρος Κουγιουμτζης?

11:23 μ.μ., Οκτωβρίου 07, 2006  
Blogger Composition Doll said...

"Του κάτω κόσμου τα πουλιά
και τα βαγόνια"

Και τα παγώνια, είναι, Αθανάσιέ μου. Όχι τα βαγόνια.

Και μ' αρέσει ΠΟΛΥ αυτό το λαλά!

Ως προς τη θέση σου για τον Νταλάρα με βρίσκει σύμφωνη. Αλλά μην ξεχνάμε πως ο Νταλάρας στον Κουγιουμτζή οφείλει πάρα πολλά.

12:12 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Όσο για σένα, θείε, τη ΣΟΦΗ να τη βάλεις εκεί που ξέρεις!

Ε, μα πια!

12:14 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Athanassios said...

θείε, δεν ξέρω ποιός ΣΤΑΥΡΟΣ είναι καλύτερος... αυτό που ξέρω είναι ότι όταν πέθανε ο Κουγιουμτζής, την ίδια μέρα ψωνίζοντας στο Carrefour ανακάλυψα τυχαία το τελευταίο του cd "ΕΒΡΕΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ" να πωλείται αντί του ευτελούς ποσού των 5 Ευρώ στα αζήτητα....

1:51 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ντόλλυ μου τώρα που το ανέφερες είδα ότι είχα γράψει βαγόνια.... χαχαχα ... φυσικά κι είναι "παγώνια".... ουδείς άσφαλτος που λέει κι ο Πάνος...

Ντόλλυ Vs Σόφη 5-0 !!!

1:54 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

χαχα χουχα!
Ακου βαγονια!
Τραγικο λαθος, καθοτι βαγονι και πεπονι εχουν την εξης (προ)ειδοποιο(ω) διαφορα:

Το βαγονι παγωνει (οταν γανει κρυο)
Το παγωνι δε βαγόνει!

(ομοιως και το πεπονι)

2:05 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ομοίως και το λεμόνι,δεν (β)αγόνει... αλλά κάπου νυχτώνει...

2:12 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Ντολη
Να μη μιλας ετσι για τη Σοφη, ειναι ψηφοφορος σου!

2:40 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε μας δουλεύεις μου φαίνεται... Η Σόφη πόντια δεν είναι? δαγκωτό στον Πανίκα το ρίχνει...

3:27 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger disa said...

慈德宮,龍南漆藝博物館,竹山竹管厝,陳列教育館,中興新村,東埔溫泉,清安豆腐街,金龍窯,火炎山,橫龍山古道,中港慈裕宮,大湖農村,挑柴古道,龍騰斷橋,森林遊樂區,卓蘭果園,外埔漁港,龍鳳漁港,清德禪寺,欣隆休閒農場,馬術農場,童玩村
泰安溫泉區,南庄老街
溫泉遊樂區,綠葉方舟,明德水庫,仙山,鳳陽谷,三角湖,木雕街,通霄蘆沐村風,香格里拉樂園,馬拉邦山,薑麻園,海濱休閒園區,鳴鳳山古道,火車窿,勝興火車站,挑鹽古道,獅頭山,藺草文化館,永和山水庫,大克山,通霄秋茂園,大衛營,清泉農場,雪霸國家公園,蜜蜂休閒館,挑炭古道,三通嶺,建民農場,自然保留區,永和山農場,八通關古道,明新書院,石觀音吊橋,戰車公園,軍史公園,桂花森林松柏嶺,梅峰農場,棋盤石,巧手工作坊
桃米生態村,溪頭,杉林溪森林遊樂區,李勇廟,竹山保安宮,沐陶窯
玉山國家公園

3:42 μ.μ., Νοεμβρίου 09, 2009  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια