Κυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2006

ΟΙ ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΕΣ ΣΚΑΛΕΣ


Ενα από τα πιο άσχημα κτίρια της Θεσσαλονίκης είναι το δικαστικό μέγαρο. Χτίστηκε επί χούντας και είναι γεμάτο σίδερα και μπετό, με τον πιο άσχημο τρόπο και ατάκτως "εριμμένα". Τις μαρμαρένιες σκάλες του κάθε πρωί ανεβαίνει πλήθος κόσμου, απλοί άνθρωποι, επιχειρηματίες, πουτάνες, τραβεστί, τσιγγάνοι, δικηγόροι και δικαστές, οι άντρες φασκιωμένοι στα "κουστούμια",οι γυναίκες στα ταγεράκια και στα Cucci φορέματα και βέβαια οι πιο κακομοίρηδες, οι αλυσοδεμένοι με τις χειροπέδες, συνοδεία αστυνομικών.
Την εικόνα αυτή όταν όχι μόνο τη βλέπεις κάθε μέρα, αλλά και τη βιώνεις ως επαγγελματίας, μοιραία σου δημιουργεί ενός είδους "διαστροφή".
Είναι αδύνατο να αποστασιοποιηθείς τελείως εκείνες τις στιγμές κι όσοι υποστηρίζουν το αντίθετο, συνάδελφοι μου και μη, δε λεν' αλήθεια.
Αλλά και ποιό επάγγελμα δεν δημιουργεί " διαστροφές"?
Πολλές φορές λοιπόν, ανεβαίνοντας τις "μαρμαρένιες σκάλες" του τρισάθλιου μεγάρου, κυρίως δε πηγαίνοντας σε αυτόφωρα ή για υπεράσπιση κάποιου ήδη "καταδικασμένου", έρχεται στο μυαλό, ως αιτιατό της διαστροφής που προανέφερα, το έξοχο άσμα του Βασίλη Τσιτσάνη :


" ΤΑ ΜΑΝΤΑΛΑ" :


Με δέσαν χειροπόδαρα
σαν τον εγκληματία
στην καταδίκη μου αυτή
γυναίκα ειναι αιτία
(* juke-box: σαν ποιά άλλη θα ήταν ή αιτία δηλαδή?)

Έξι μου δίνει ο πρόεδρος
έξι κι ο ‘σαγγελέας
(* juke-box: πάρε νάχεις-που λέμε)
και δώδεκα οι ένορκοι
στα Bούρλα στον Περαία

Πέσαν τα μάνταλα βαριά
και σκοτεινιάσαν τα κελιά

Οταν με ανεβάσανε
στις
μαρμαρένιες σκάλες
(* juke-box : άχρωμες και ψυχρές σαν τη Θέμιδα)
Βουρκώσαν τα ματάκια μου
δυό σιγανές ψιχάλες
Ξυπνώ και βλέπω σίδερα
στη γη στερεωμένα
( * juke-box: καλά αυτά κι έξω νάσαι, μπορεί να τα βλέπεις)
και βλέπω τους κατάδικους
σαν φύλλα μαραμένα

Βροντούνε βέργες και κλειδιά
και σκοτεινιάσαν τα κελιά
(* juke-box: Ο τρομακτικός ήχος της έννομης τάξης)

Ανοίγω το παράθυρο
να δω την κοινωνία
κι ο φύλακας με τράβαγε
γραμμή στα πειθαρχεία
Τι να σου κάνω φύλακα
είναι δικαίωμα σου
Τα σίδερα κι οι φυλακές
και τα κλειδιά δικά σου
(* juke-box : Η ενσάρκωση της απόλυτης & αυταρχικής εξουσίας)

Πέσαν τα μάνταλα βαριά
και σκοτεινιάσαν τα κελλιά
(*juke-box : Tα μάνταλα δεν πέφτουν μόνο στη φυλακή)

Και συ γλυκιά μανούλα μου
για σκέψου τα παιδιά σου
σου λείπει ο μικρότερος
και καίγεται η καρδιά σου
Μανούλες που 'χετε παιδιά
στα σίδερα κλεισμένα
Στις προσευχές που κάνετε
να λέτε και για μένα
(* juke-box: Επίκληση στη μάνα, ποιά άλλη θα τον νοιαστεί?)

Βροντούνε βέργες και κλειδιά
Και σκοτεινιάσαν τα κελιά


Στη φυλακή απόκτησα
τα τέσσερα βραβεία
Το αχ , το βαχ,
τ’ αλοίμονο και την απελπισία
(* juke-box: Ωραία βραβεία !!! Ποιός τα απονέμει?)
Δεν ξαναπέφτω φυλακή
τα νιάτα μου λυπάμαι
Βαρέθηκα μανούλα μου
στις πλάκες να κοιμάμαι

Πέσαν τα μάνταλα βαριά
Και σκοτεινιάσαν τα κελιά
Βροντούνε βέργες και κλειδιά
και σκοτεινιάσαν τα κελιά
JUKE-BOX:
Το τραγούδι αυτό του Τσιτσάνη, το παραθέτω στην πλήρη του στιχουργική εκδοχή, όπως περιλαμβάνεται διασκευασμένο μουσικά στο δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου " ΑΜΑΝ-ΑΜΗΝ" στην ενότητα "ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ" ,από την ομώνυμη μουσική παράσταση που ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία το 1995. Η ενορχήστρωση είναι μαγική, η διάρκεια του δε " για φυλακισμένους ": μόλις 10 λεπτά και 26 δεύτερα !!!!!!
Το post αυτό αποτελεί lead-in για την παρουσίαση του σπουδαίου δίσκου του Σταύρου Ξαρχάκου.
Τα ρεμπέτικα της "ΦΥΛΑΚΗΣ" είναι μια μεγάλη κατηγορία του είδους, άλλωστε το ρεμπέτικο δημιουργήθηκε από περιθωριακούς και γενικότερα ανθρώπους που δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσεις με την "καθεστηκυία τάξη", αν και η πλειονότητα των κρατουμένων τότε δεν ήταν για ποινικά αδικήματα, αλλά για τα πολιτικά τους φρονήματα.

25 Comments:

Blogger Πάνος said...

βαριά κι ασήκωτα τα σίδερα...

Είχα δει το ΑΜΑΝ ΑΜΗΝ στο "Ράδιο Σίτυ", διευθύνοντος του Μαρχάκου. Μόλις βγήκε ο δίσκος, τον αγόρασα, σε ...πειρατικές κασσέτες, από το Πανεπιστήμιο.

Μετά, προμηθεύτηκα και το διπλό Σιντι. Έχω ακούσει άπειρες φορές τα τραγούδια - θα σας μεταφέρω απλά τη δήλωση του Γκόραν Μπρέγκοβιτς, όπως τη θυμάμαι:

"Οι ενορχηστρώσεις του Ξαρχάκου είναι σα να στρώνει τραπέζι για καλοφαγάδες. Δε χωράνε βιασύνες!"

Προσυπογράφω. Ο Σταύρος είναι ο μάγος της ενορχήστρωσης στο ελληνικό τραγούδι, από παλιά.

(Πχ, σε ένα δίσκο που σίγουρα θα κάνεις ποστ - το δίσκο όπου τραγούθησε θεϊκά η Βίκυ Μοσχολιού. Και ακόμα πιο παλιά...)

12:28 π.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Καλά, τα σχόλιά σου, Αθανάσιε παιδί μου, ενδιαμέσως του άσματος είναι όλα τα λεφτά.

Αναμένω εναγωνίως την άποψη του Θείου Ισίδωρου επί του θέματος, είμαι σίγουρη ότι έχει κάνει φυλακή!!!

:p

2:14 π.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Σχολιαστής said...

Θανάση, μια φορά βρέθηκα στα δικαστήρια ως μάρτυρας και μαύρισε η ψυχή μου.

Μου άρεσε ο σχολιασμός σου ειδικά στους στίχους:
Στη φυλακή απόκτησα
τα τέσσερα βραβεία
Το αχ , το βαχ,
τ’ αλοίμονο και την απελπισία
(* juke-box: Ωραία βραβεία !!! Ποιός τα απονέμει?)

10:09 π.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Anonymous flip! said...

Eimai polu perifanh pou to xwrio tou patera mou,an kai exei mono kamia 5ria oikogeneies(max),opou oi perissoteroi gnwrizoun ta skalia twn apantaxou dikastikwn megarwn,san upallhloi tou tmhmatos arxeiwn poleodomias,kai oxi epeidh exoun kapoio sta8ero epaggelma,amesa sxetiko me dikasthria...ebgale ton 3arxako!se kati merh pou apartizontai apo petra,fagwmenh apton aera kai thn 8alassa...ta diamantia 3exwrizoun pio eukola...den ta xaneis...kai exoun akomh pio megalh lampsh..
..parepiptontws...ta Cucci tagerakia...einai apomimhsh twn Gucci?epese ....ftwxia kai sto dikhgoriko sullogo...?pane oi kales epoxes ths Aggelopoulou....se ligo sas blepw na poulate..Cd-Dvd..se plateies...me sunhmmeno ton antistoixo sxoliasmo...na bgaleis kai tpt apo olh auth thn istoria!

2:00 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο και μεις καλοφαγάδες είμαστε!!! (Ποιόν δίσκο εννοείς με τη Μοσχολιού, στα τραγούδια της Ευτυχίας?)

Ντόλλυ, είπα ν' αλλάξω λίγο το στυλ παρουσίασης γι΄αυτό έβαλα τα εμβόλιμα σχόλια... σκέψεις που έκανα/κάνω όταν ακούω ένα τραγούδι. Το βρίσκω πιο ενδιαφέρον, από τη δημοσιογραφική καταγραφή (τι λες?)

Σχολιαστή σου εύχομαι να μη τις ξανανέβεις τις σκάλες-αν και δεν με συμφέρει επαγγελματικά αυτό.
Αυτός που τ' απονέμει τα εν λόγω βραβεία είναι γνωστός/η ερώτηση ρητορική στο σχόλιο.

Flip,εμπορικά την ιδέα σου να τα κάνω cd/dvd και να τα πουλάω, εμπορικά τη βρίσκω θαυμάσια. Πρέπει όμως να μου προσδιορίσεις το αγοραστικό κοινό, γιατί αν είναι να τ΄αγοράζουμε εμείς και μεις, εδώ τα δίνουμε και τσάμπα.
Μου θύμισες εναν ταβερνιάρη κάποτε που σούρωσε μαζί μας και είχαμε ξεμείνει από δίφραγκα και δεν βάζαμε στο juke-box. Ανοιξε λοιπόν το juke-box,έβγαλε τα δίφραγκα που είχε μέσα και τα' ριξε πάνω στο τραπέζι για να τα ξαναρίξουμε μέσα και να μην τελειώσει άδοξα η βραδιά!!

3:06 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Πάνος said...

Αthanassios,

Αυτόν ακριβώς εννοώ.

*

flip!

χαίρε και υγίαινε!

6:56 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Απ΄το ανεβοκατεβασμα
στις μαρμαμαρενιες σκαλες
πριστηκανε τα ποδια μου
κι εγβαλανε φουσκαλες

καθε σκαλι που ανεβαινα
ετρωγα δυο χρονους
τα ποδια δε με βαστηγαν
δεν αντεχα απ΄τους πονους

σε ισογειο δικαστηριο
να δικαστω γυρευω
τις σκαλες τις μαρμαρινες
να μην τις ξανανεβω

7:40 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

9:03 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

θείε δηλώνω εντυπωσιασμένος./. έξοχο !!! (Αβραμίκος?)

9:03 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Εδικο μου, σκεφτομαι να το δωσω για ενορχιστρωση στον Αβραμικο (που ειναι και το πρωτο τηγανι) γιατι ο Ξαρχακος μαλακιζεται κι ειναι τσαπατσουλης κιας λεει ο Πανος οτι ειναι ...καλοφαγας.

10:07 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Anonymous ο θειος said...

"Σχολιαστή σου εύχομαι να μη τις ξανανέβεις τις σκάλες-αν και δεν με συμφέρει επαγγελματικά αυτό."

γιατι εισαγελεας εισαι?

10:12 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε, ο Αβραμίκος νομίζω θα το ερμηνεύσει ιδανικά το άσμα. Για την ενορχήστρωση μάλλον ο Σταύρος θα το "σερβίρει" καλύτερα.... εύγε για το στίχο πάντως...
Αν ήμουν εισαγγελέας δεν θα είχα επαγγελματικό όφελος να ανεβαίνουν πολλοί τις σκάλες!!!

10:36 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Γιατι, οι εισαγελεις τις σφουγκαριζουνε?

11:34 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

χαχαχαχα....... δεν τις σφουγκαρίζουν, απλά βαριούνται να μοιράζουν ποινές και να πολλαπλασιάζουν τη ρουτίνα τους.
Η πολυκοσμία στις μαρμαρένιες σκάλες μόνο τους δικηγόρους ωφελεί επαγγελματικά.

11:58 μ.μ., Σεπτεμβρίου 25, 2006  
Blogger Πάνος said...

Εισαγγελέας ο Αθανάσης;

χοχοχοχοχοχοχο...

Έλα Παναγιά μαζί μας!

12:15 π.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο μου επέλεξα να'μαι απ΄την πλευρά του " έξι μου δίνει ο πρόεδρος, έξι κι 'σαγγελέας"...

12:49 π.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Του σαγγελεα η δουλεια
ειναι να μας μοιραζει
τους χρονους με τη σεσουλα
και να μας μπουζουριαζει

Ο προεδρος για να ρωτα
να σαλαγαει τους νομους
και για να κρουει τον κοδωνα
σ΄ολους τους παρανομους

Κι δικηγορος να ζητα
επιοικεια και χαρη
κι οποιος παρισταται διά
τ΄αρχιδια μου θα παρει

ΡΕΦΡΕΝ
Δεκαπεντε χρονους τρωω
και χαλαω το μητρωο.

2:11 π.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Παρατεταμένη ποιητική έμπνευση ο Θείος !

1:13 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Anonymous flip! said...

geia sou kurie eisaggelea ,
me thn sthlh thn wraia!

2:21 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Καλυτερα να χορευα
σε καρβουν΄αναμενα
παρα οπου άνεβαινα
σκαλούνια μαρμαρένια

καλυτερα ειναι ν΄αψηφας
τους νομους πουχει η φυση
απο αυτους που οι άθρωποι
εχουν νομοθετησει

2:46 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Θείε με το ρυθμό που γράφεις τον Αβραμίκο στον τάφο μια ώρα αρχύτερα θα τον στείλεις με τις απανωτές μελοποιήσεις...

Βλέπω κι άλλη ποιήτρια μας προέκυψε,η flip. Τι διάολο το juke-box βήμα ποιητών θα γίνει???

3:00 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Πάνος said...

Η έμπνευση μου έρχεται
εις το τζουκ-μποξ σα μπαίνω
για να σκαρώσω παρευθύς
στιχάκι ταιριασμένο.

(Ωχ, κόλλησα κι εγώ!)

Γειά σου Θανάση μερακλή
και όλοι οι μπεκρήδες
κι ο θείος ο Ισίδωρος
με τις μακριές κοτσίδες

(δεν έβγαινε η ρίμα ρε σεις, τι να κάνω;)

*

Η συνέχεια ...αποκλείεται!

6:50 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Και για να μη σπάσει η παράδοση, κάντε κλικ εδώ !

7:39 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Γεια σου Πάνο με τις "άτακτες" ρίμες σου...
Γεια σου Ιχνηλάτη με τις πεννιές σου. Ωραίο και σπάνιο τραγούδι. Από τον ίδιο δίσκο μεγαλειώδες είναι το :
"Ασπρο πουκάμισο φορώ και μαύρο θα το βάψω, μαύρα ειν' τα μάτια π΄αγαπώ, γι' αυτά πολύ θα κλάψω..." όπα....

9:17 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος said...

ασπρο πουκαμισο φορω
κοκκινο θα το βαψω
κι αν το πετυχω στη βαφη
πολλες καρδιες θα καψω

11:12 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια