Κυριακή, Οκτωβρίου 08, 2006

VENCEREMOS

Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν και με αφορμή αυτές θυμήθηκα το ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟ. Ο αναρχο-ροκάς από την Κοζάνη, περιφερόμενος στα Εξάρχεια να πουλάει τα τραγούδια του σε κασέτες , να βγάλει κανένα ψιλό για να ζήσει.

Γιουσουρούμ

Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ' στο παχνί.

Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ' ένα τικ τακ μου ματώνει τ' αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να 'χεις αγάπη μου λεφτά.

Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μύνημα μ' ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ.

Αδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί

Την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.

Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν

Ξεπουληθήκαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ.

Ω εποχή μού θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανγκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κινκ-Κογκ
μές στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πινκ-πογκ

Μας εκτελούνε με σφαίρες ντούμ-ντούμ
σφαίρες ντούμ-ντούμ, σφαίρες ντούμ-ντούμ
κι εμείς ξεπουλιώμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ.

Αφιερωμένο σ' όλους αυτούς τους φίλαρχους τύπους που θα διεκδικήσουν τη ψήφο μας στις επερχόμενες εκλογές. Δεν νομίζω να υπάρχει πιο απαίσια σκηνή από αυτήν που θα ξαναδούμε την ερχόμενη Κυριακή. Κουστουμαρισμένοι τύποι, στημένοι από τα χαράματα στις αυλές των σχολείων-εκλογικών κέντρων, να σε κυττάν έντονα και διεισδυτικά , πριν μπεις για να ψηφίσεις, στις τσέπες (μην και δεν έχεις ψηφοδέλτιο να σου δώσουν), στα μάτια (να ικετεύσουν για την ψήφο σου), να προσποιούνται ότι σε ξέρουν χρόνια και το χειρότερο, να προσπαθούν να σε πείσουν την ύστατη στιγμή ότι είναι έτοιμοι να προσφέρουν θεάρεστο έργο και να καλυτερεύσουν την απαίσια καθημερινότητα σου.

Είναι λένε οι γνωρίζοντες η αποδοτικότερη στιγμή της σταυροθηρίας (Συμβουλή προς υποψηφίους).

Αλήθεια γιατί κατεβαίνουν τόσοι πολλοί υποψήφιοι? Η φιλαρχία του Ελληνα είναι η απάντηση άραγε? Το βόλεμα κι οι κουμπαριές?

Ξεπουληθήκαμε για ένα κουστούμ,
φίλε, Ασιμε.
Ωραίο τραγούδι το Γιουσουρούμ, το είπε κι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η καλύτερη όμως εκτέλεσή του είναι με το συνθέτη και τη Σωτηρία Λεονάρδου, δεύτερη φωνή.

Υμνησε και την εργασία ο Νικόλας..... Το φόρτε του άλλωστε...

Με μπαταρία

Εκπορνεύεσαι κουρέλι
στην μπορντελοκοινωνία,
ξεπουλάς και την ψυχή σου
για την υπεραφθονία,
στην καρδιά σου βάλαν φρένα,
το μυαλό σου παίρνει βύσμα
για χιλιάδες σαν εσένα
θα αρκέσει μια πρίζα.

Κι η πνευμονοκονίαση,
κι η πνευμονοκονίαση
κι αυτή θα έχει πάψει
ρομποτανθρωπομήχανση
και ξυπνοπνευματύπνωση
και χρυσωμένο χάπι.

Θα είσαι με μπαταρία
να εκτελείς εργασία
με σούπερ ενημέρωση,
τροφή και διασκέδαση
θα πλέεις σ' ευφορία.

Για κοιτάξτε με σακάτη
ένα έχω μόνο μάτι
μου ρουφήξατε το αίμα
μα ανυπόκριτο έχω βλέμμα.

Αποφασισμένος πάντα
στην προσωπικιά μου μπάντα
την ψυχή μου δεν πουλάω
και το δρόμο μου τραβάω.

Την πνευμονοκονίαση,
την πνευμονοκονίαση
εγώ τη συζητάω
ρομποτανθρωπομήχανιση
και ξυπνοπνευματύπνωση
δεν θέλω να την φάω.

Ξερνάω τη μπαταρία
δεν εκτελώ εργασία
δεν θέλω ενημέρωση,
τροφή και διασκέδαση
γουστάρω ελευθερία
.

Το καλύτερο του τραγούδι, το λέει κι αυτό διφωνία με τη Σωτηρία Λεονάρδου, είναι το πιο ωραίο ΑΝΤΙ- τραγούδι που έχω ακούσει. Είναι πραγματικά αστείο ν' ακούς να τιμώνται για την προσφορά τους στην ειρήνη, στην προσφυγιά, στην πείνα, στη φτώχια, ο Γκίλμορ, ο Νταλάρας (γειά σου πρέσβη), ο Σων Πεν κλπ....Τα τσουτσέκια του συστήματος, οι φωνές που το ίδιο το σύστημα παράγει και επιλέγει να τα τοποθετεί δήθεν απέναντί του, για να παραμυθιάζει τα πρόβατα ότι υπάρχει αντίλογος.
Ακούστε το Νικόλα και θα καταλάβετε τι εννοώ :

ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ

Εγώ με τις ιδέες μου
κι εσείς με τα λεφτά σας,
νομίζω πως τα θέλετε
μονά ζυγά δικά σας,
δε θέλω την κουβέντα σας
ούτε τη γνωριμιά σας.
Θα τραβήξω το δρόμο μου όσο πάει
κανένα δε θ' αφήσω εμένα να κερνάει,
θα με χρίσω ιππότη και Τζεντάι
και άμα ξεμεθύσω
σας λέω και γκουντμπάι.

Και οι θεοί σαν πείθονται
εάν υπάρχει ανάγκα,
για πόλεμο δεν έκανα ποτέ εγώ το μάγκα
και ούτε νεροπίστολο δεν έχω στην παράγκα.

Θα χτυπήσω εκεί που σας πονάει,
κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει.
Θα απολύσω κι όποιον με περιγελάει,
χιλιάδες δυό αλήθειες ο πόνος μου γεννάει.

Εγώ στα δίνω έτοιμα
κι εσύ τα θες δικά σου
λιγούρα που σε έδερνε
παρ'όλα τα λεφτά σου
και ούτε στο νυχάκι μου
δε φτάνει η αφεντιά σου.

Δε σε παίρνει εμένα να κοιτάξεις
χωρίς καμιά ουσία
εσύ θα τα τινάξεις
Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΝ ΤΟ ΛΟΓΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΥΠΟΤΑΞΕΙΣ...

Ο Νικόλας Ασιμος δεν ήθελε -δεν μπορούσε να ανακατευτεί με τη δισκογραφία. Λέει σ' ένα τραγούδι του, "Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ" γι΄αυτό :


Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής

και να γυρίσω δίσκο

θα' ρθει όμως καιρός

που και συ θε να πειστείς

πως έτσι δεν τη βρίσκω

Τι να κάνω ήτανε γραφτό

θέλω δεν το θέλω

ό,τι τραγουδώ να το πουλώ να ζήσω.....


Τελικά βέβαια είχε πειστεί κι έβγαλε 2-3 δίσκους , μέχρι που αυτοκτόνησε και απάλλαξε τον ωραίο αυτό κόσμο, τον αγγελικά πλασμένο από την ενοχλητική παρουσία του. Αφησε πίσω του μερικά ωραία τραγούδια και τη σκιά του να πλανιέται ακόμα στα Εξάρχεια. Τρελλός, γραφικός, αναρχικός... επίθετα να θέλετε να βρούμε κι άλλα !!

Το post το αφιερώνω στο φίλο μου Ηλία, υποψήφιο δήμαρχο Αστακού Αιτωλοακαρνανίας.
Καλή επιτυχία και


Aποκομμένος απ' όλους κι απ' όλα
σε μαγεμένη τροχιά
πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα
τίποτα δε μ' ακουμπά
στον παράξενο μου χρόνο

Ξέρουμε πως είναι ψέμα
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
να σ' αγκαλιάσω ,να μ' αγκαλιάσεις
να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
Σα ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά
μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά
στων προσώπων μας τις ζάρες

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες ,
δίχως καβάντζα καμιά
ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας
και η ψυχή μου πηδά
στου απέραντου τη ψυχρά

Θες ν' αγγίξεις την αλήθεια,
για βγες απ' έξω απ' τη συνήθεια
σύρε κι έλα να με λούσεις
κι ας είμαι της καθαρευούσης
να σ' αγαπήσω να μ' αγαπήσεις
έστω για λίγο για τοσοδούλι
Δρεπανηφόρα άρματα περνάν
στις τσιμεντούπολης του θανάτου το συμβάν
ασυγκίνητο σ' αφήνει

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα
θωρακισμένε καιρέ
με μια σκληρή παγερή τρυφεράδα
σε πλησιάζω , μωρέ
μ' αυταπάτες πια δεν έχω

Ξέρουμε πως είναι ψέμα,
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
δες θα φτιάχνουμε στιχάκια
να περπατάν σαν καβουράκια
πλάγια κι ακριβά τα χάδια
φως αχνό μες στα σκοτάδια

Μ' ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ
στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ
Venceremos, Venceremos


26 Comments:

Blogger Composition Doll said...

Respect για το Νικόλα και για τον Θανάση που, τόσο όμορφα, μας τον θύμησε.

11:19 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Athanassios said...

Αιωνία του η μνήμη κι αυτουνού Ντόλλυ... Ελπίζω ν' αρχίσω να θυμάμαι και κανέναν ζωντανό χαχαχα

11:34 μ.μ., Οκτωβρίου 08, 2006  
Blogger Πάνος said...

Μπήκα αργά...

...ες αύριον!

*

Θυμάσαι πόσες σούρες έχουν κορυφωθεί με το venceremos;

1:10 π.μ., Οκτωβρίου 09, 2006  
Blogger Πάνος said...

...μπορεί και να μη θυμάσαι δηλαδή, με τέτοια σούρα που είχες.

1:12 π.μ., Οκτωβρίου 09, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο,θυμάμαι ότι ο Ασιμος πάντα μου άρεσε και το venceremos είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια.
Για τις σούρες δεν επιβεβαιώνω, μάλλον εσύ δεν θυμάσαι ότι δεν ήμουν παρών, λόγω μέθης...

2:31 μ.μ., Οκτωβρίου 09, 2006  
Blogger Σχολιαστής said...

Venceremos.

3:13 μ.μ., Οκτωβρίου 09, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

VENCE(ANTONIS)REMOS

3:42 μ.μ., Οκτωβρίου 09, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Περιοδος φιλεφθεροποιησης της χουντας. Μπουατ "5 Εποχες": Πανος Τζαβελας, Ασιμος, Γκαϊφιλιας και κανα-δυο ακομα.

..85 Αραχωβης (διπλα στο Νταντά): Ο Νικολας εχει βγαλει (η του ταχουν) ολα του τα υπαρχοντα στο πεζοδρομιο και την εβγαζε εκει(κρεβατι, καρεκλες, βιβλια, κατσαρολες κλπ) και το τηλεφωνο επανω σ, ενα τραπεζακι κι οποιος ηθελε τηλεφωναγε μ΄ενα διφραγκο.

..90-94, Μπενακη και Καλιδρομιου (απεναντι απ΄το Green Door): μενει σ΄ενα ...μαγαζακι (απροσδιοριστου ειδους), στελνει μια κοπελα μ΄ενα ταβλά κρεμασμενο στο λαιμο και πουλαει τις κασετες του.

......ενα βραδυ μπαινει μεσα στο Green Door και επιτιθεται τον Ρολφ Πόλε. Κανεις δεν καταλαβε γιατι, πιθανον ουτε κι ο ιδιος.

12:27 π.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger Athanassios said...

θείε, ωραία τα στιγμιότυπα με τον Ασιμο. Δεν είχα την τύχη να τον δω live. Ούτε το Ρέμο έχω δει ... χαχαχα

2:42 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger Πάνος said...

Ένας φίλος (φοιτητής τότε, έμενε στα Εξάρχεια, γείτονάς του) μου διηγιόταν οτι ο Άσιμος είχε πάρει μια ψόφια γάτα και ...έβαφε το σπίτι που έμενε. Αλήθεια ή ψέματα, δε γνωρίζω.

*

Το ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ, απορώ γιατί το συνδέει ο τζουκμποσιάρχης με πράματα και θάματα και άλλους καλλιτέχνες. Ουδεμία σχέση - απλούστατα ο Νικόλας ήτανε μπατίρης, κάποιοι τον κερνούσαν και γελούσαν μαζί του. Το αντί- τραγούδι είναι γραμμένο πάνω σ' ένα τραγικό προσωπικό βίωμα, αλλά, όπως γίνεται όταν υπάρχει το ταλέντο, το προσωπικό καθρεφτίζεται στο τέλος στο κοινωνικό.

*

Αναιτίως, επίσης, νομίζω ότι γίνεται ένα ντου σε διάφορους συμπαθείς καλλιτέχνες. Για τους αλλοδαπούς δε γνωρίζω πολλά, αλλά τον Νταλάρα δεν τον ανέδειξε κανένα "σύστημα" - εκτός αν πούμε "σύστημα" τον Κουγιουμτζή, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και το Λοϊζο. Όστις θέλει να χέσει το Νταλάρα του σήμερα, ας το κάνει για τις σημερινές του επιλογές, όχι για τα παλιά.

*

Ας ξαναγυρίσουμε στον Άσιμο. Για μένα ήταν πολύ μεγάλος τραγουδοποιός - στο στίχο ιδιαίτερα. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν ανάμεσα στους 5-6 κορυφαίους του έντεχνου τραγουδιού. Τα πράγματα όμως δεν ήρθαν όπως έπρεπε και δε γράφτηκαν τα τραγούδια που (θα) μπορούσαν να γραφτούν.

Ακούγοντας τώρα τους δίσκους του, ανακαλύπτω κάθε φορά και "κάτι". Και ακούγονται πολύ καλά!

6:40 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Κοιτα, η αναγκη για "ηρωες" και "μαρτυρες" ειναι παλια.

Η ..."αγιοποιηση" του Σιδηροπουλου πχ τι ειναι?
Η σκατιλα που πουλανε στην πιτσιρικαρια
διαφοροι τυπου Πουλικακου, Πιλαλη κλπ, τι ειναι?

Ο Γκαϊφιλιας, ας πουμε, την κοπανισε και πηγε στο χωριο του (πριν μερικα χρονια που τον ειδα ηταν μια χαρα, γελαστος και χαρουμενος), ο Νικολας ξενεινε στο Εξαρχειο κι εκαψε φλατζα.

Γαμησε μας ρε Πανο κι εσυ με το Νταλαρα (μην τον αναφερεις, μ΄εκνευριζει).

7:06 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Με κάλυψε ο Πάνος. Προσυπογράφω την άποψη του. Και για τον Ασιμο και για τον Νταλάρα ( κι ας εκνευρίζεται ο Θείος :)

Μένω έκπληκτος όμως με τις αναφορές του Θείου σε άγνωστα στους πολλούς περιστατικά από τη ζωή του Άσιμου, αλλά και από τη γνώση του γύρω από θέματα του χώρου του αναρχο-ροκ.

Βρε μήπως σύχναζες και στα εξάρχεια στα νιάτα σου ;)

7:29 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο, πολύ σωστά το έγραψες, πέρα από το προσωπικό βλέπει και το ευρύτερο κοινωνικό ο Ασιμος. Ετσι το είδα κι εγώ, δεν αναφέρεται το " ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ" σε μια προσωπική σχέση και μόνο.

Ο Νταλάρας δεν γεννήθηκε από το σύστημα,ενσωματώθηκε πλήρως σ΄αυτό όμως, έγινε ο ίδιος σύστημα κι είναι τουλάχιστο αστείο να βάλει κατ΄αυτού.Είναι γνωστή η δύναμη και επιρροή που ασκούσε στη ΜΙΝΟΣ κόβοντας τραγουδιστές, γιατί απλά η φωνή τους έμοιαζε με τη δική του (π.χ Σμοκοβίτης) και προωθούσε άλλους που τους πήγαινε, καθοδηγώντας ακόμα και την παραγωγή της δισκογραφικής εταιρίας. Και πολλά άλλα, μη συγχύσουμε το θείο !!!

Θείε έχεις δίκιο σχετικά με τις " αγιοποιήσεις". Ο Ασιμος απλά δεν ξέφυγε. Τώρα αν ήθελε και δεν μπόρεσε, ή δεν ήθελε καν είναι ένα ζήτημα.

9:38 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Σας ανεβάζω ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά τραγούδια του Άσιμου.
Απλοί στίχοι που κρύβουν περίπλοκα πράγματα.
Το Παπάκι

10:29 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ωραία μελωδία Ιχνηλάτη. Προσωπικά βέβαια προτιμώ τη Λεονάρδου στα τραγούδια του Ασιμου, αλλά όπως σωστά είπες απλά λογάκια με... προεκτάσεις.

10:48 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Blogger Πάνος said...

Έχω πάθει μια ψυχολογία: είναι δυνατόν να συμφωνεί μαζί μου ο Ιχνηλάτης- και μάλιστα σε ΔΥΟ διαφορετικά θέματα;

:-)))))))))))))))))

θείε Ισίδωρε,

η ανατροφή μου μου επιβάλλει να μην απαντάω με τον ίδιο τρόπο στους ηλικιωμένους, όταν αυτοί παρεκτρέπονται, καληώρα. Πάντως, σε προειδοποιώ: αν πας να επιβάλλεις πρόστιμο σε όποιον ψιθυρίζει ή γράφει το όνομα "Νταλάρας" - ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΠΙΛΙΕΣ!

Όχι για τίποτ' άλλο - για το χαβαλέ!

(μα ποιός είσαι - το ΕΣΡ είσαι;)

11:03 μ.μ., Οκτωβρίου 10, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Πανο, ενταξει οτι πεις για το Γιωργο.

3:59 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Anonymous ο θειος said...

(αφου ειναι ...φιλος σου, ειναι και δικος μου φιλος!)

4:01 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Blogger Πάνος said...

θείο,

εκτιμώ τη θυσία σου, αλλά δε θέλω να σε δηλητηριάσω κιόλας: μην τον ακούς!

Διευκρινίζω ότι σε όλη μου τη ζωή ακούω έργα συνθετών και όχι τραγουδιστές.

Απλώς ο περί ου, τυχαίνει να έχει πει τα μισά καλά τραγούδια, από το '74 και μετά!

(ως το '90 περίπου - μετά τα πράγματα άλλαξαν, για τους συνθέτες και τους τραγουδιστές)

Θα κόψουμε τώρα το Λοϊζο, τον Κουγιουμτζή κλπ επειδή τους τραγουδάει ο Νταλάρας;

Και για να μην δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις, ο Νταλάρας δεν είναι ούτε φίλος ούτε εχθρός - ούτε κρύο ούτε ζέστη. Ομολογώ όμως πως βρίσκω ανόητες τις διάφορες κουλαμάρες που αμολάει ο κάθε πικραμένος εις βάρος του: ο αντι-νταλαρισμός έχει γίνει μόδα, σαν τον αντι-αμερικανισμό ένα πράγμα.

Όλα τα αντι- με ενοχλούν. Δεν παίρνεις αξία γινόμενος αντι- , απλώς διατυμπανίζεις τη μαλακία σου.

Αυτά.

7:21 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Δηλαδη θεωρεις οτι διατυμπανιζω τη μαλακια μου που εχω συμφωνησει να δωσω ενα οικοπεδο ΑΝΤΙπαροχή (και να παρω 10 διαμερισματα) αντι να το χαρισω στους συνανθρωπους μας (εργολαβους).

8:54 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Blogger Πάνος said...

κανείς δεν είναι τέλειος

8:58 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Blogger Athanassios said...

Συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του Πάνου. Ο Νταλάρας είναι ένας τραγουδιστής και τίποτα παραπάνω. Αν μ' ενοχλεί και γίνομαι αντι-νταλαρικός όπως υπαινίσσεται είναι γιατί ξεπερνά αυτό το όριό του.
Δεν παρακολουθώ ποτέ συναυλία τραγουδιστή, ούτε μ' ενδιαφέρει σ' ένα τραγούδι ποιός το ερμηνεύει, κατά πρώτο λόγο έρχεται ο συνθέτης κι ο στιχουργός. Μεγάλο ποσοστό των Ελλήων είναι καλοί τραγουδιστές, συνθέτες και στιχουργοί ελάχιστοι...

8:58 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Αν δεν το πηρατε χαμπαρι, στο προχθεσινο και στο χθεσινο ποστ της Ντολη, εχουμε ενα γονιμο και εποικοδομητικο διαλογο μεταξυ μας, γεματον φιλοφρονησεις.

9:17 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Blogger Athanassios said...

Φυσικά και το πήρα χαμπάρι... έσκασα στα γέλια,αλλά έμπλεξα με τους πόντιους και δεν σχολίασα.... δεν παίζεσαι....

11:11 μ.μ., Οκτωβρίου 11, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

[url=http://www.sarvajal.com]viagra[/url]

7:15 μ.μ., Νοεμβρίου 26, 2012  
Anonymous Ανώνυμος said...

казино эмулятор и игровые автоматы играть бесплатно тюрьма алькатрас alcatraz.

9:55 π.μ., Ιουνίου 19, 2013  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια