Τετάρτη, Νοεμβρίου 28, 2007

ΑΜΑΝ-ΑΜΗΝ

To Juke-box υποκλινόμενο στη συνεργάτιδα Μαρίκα (Miss AMAN-AMΗΝ) κάνει repost...
έτσι τα αποκαλεί ο freak του διαδικτύου "Καλυβάρχης" και υιοθετώ τον όρο...
Σχόλιο της συνεργάτιδας (στο post του Juke-box με τίτλο ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ) , είναι η αφορμή για το repost :
Η απορία σου για τον "Ξορκισμό" :Την θεωρώ κορυφαία σύλληψη-μεταγραφή τού Ξαρχάκου ενορχηστρωτικά! Η Πολάρα...υμνεί και προσεύχεται! Ο Μαντζόπουλος (και όχι Μαραγκόπουλος) αφρίζει από τα δαιμονικά! Τα μπαγλαμαδάκια και το πιάνο θυμιατίζουν (ακούς τα "κουδουνάκια";). Δεν είναι για πολλούς (σαν μια Λιτανεία), μα για προσωπική τελετουργία (σαν Εξορκισμός) !!!Κατανοητό τώρα;
Προσθέτω: Ακούγοντας το "ΑΜΑΝ -ΑΜΗΝ".... φεύγεις..... δεν είναι για πολλούς... ακολουθεί το re-post...
"Το " ΑΜΑΝ-ΑΜΗΝ" ανέβηκε το 1995 ως μουσική παράσταση βασισμένη στο ρεμπέτικο τραγούδι.
Είναι μια ολοκληρωμένη δουλιά του Σταύρου Ξαρχάκου, σε παραγωγή δική του, 10 χρόνια μετά τη μουσική για την ταινία "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ" του Κώστα Φέρρη.

(Το εξώφυλλο του δίσκου είναι του Γιάννη Τσαρούχη από ιδιωτκή συλλογή).

Γράφει ο συνθέτης, μεταξύ άλλων, στο σημείωμα του δίσκου :
"Ετσι τ' άκουσα! Τα ρεμπέτικα τραγούδια του οράματος για μια καλύτερη ζωή , τα ρεμπέτικα τραγούδια της διάψευσης των ονείρων, τα ρεμπέτικα τραγούδια της αιώνιας νοσταλγίας της ομορφιάς, τα ρεμπέτικα τραγούδια της ιερότητας του πόθου, τα ρεμπέτικα τραγούδια της περιφρόνησης του τρόμου, τα ρεμπέτικα τραγούδια της πρόκλησης της μοίρας και της ατάραχης αντιμαχίας με το θάνατο.
Ετσι τ' άκουσα! Το ΑΜΑΝ του πάθους, των παθημάτων, των ερωτημάτων, των εκπλήξεων, του θαυμασμού, του οργασμού του εξιλασμού αίματος, της ψυχής και σώματος και χαρά θλιμμένη γι΄αυτό που χάνεται στη νόηση, στην παρανόηση, στην απελπισία και υψώνεται σαν έσχατη απειλή όταν προβάλει στο ΑΜΗΝ της ευχής, της προσευχής, της κραυγής, της σφαγής του α-σωμάτου. "

Στην παράσταση τραγουδούν οι Πόλυ Πάνου, Σωτηρία Λεονάρδου, Μαρία Σουλτάτου, Δήμητρα Μαυροδάκου, Κώστας Μαντζόπουλος, Νίκος Μαραγκόπουλος, Κώστας Τσίγκος και Σπύρος Λιόσης.

Η παράσταση ξεκινάει με τον ΠΡΟΛΟΓΟ, που τον αποτελεί το τραγούδι του ίδιου του Ξαρχάκου σε στίχο του Νίκου Γκάτσου " ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΣ ", που το τραγουδούσε εκπληκτικά στο ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ο Νίκος Δημητράτος. Εκπληκτικό πατριωτικό τραγούδι, που απορώ γιατί δεν παίζεται στις εθνικές γιορτές, στα σχολεία. Ισως ενοχλεί ο αμανέδικος ρυθμός του τραγουδιού, όμως ο στίχος "τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τα ' πες με το πρώτο σου το γάλα...." νομίζω ότι είναι κλασσικός πλέον και ιστορικά ακριβής και σπουδαίος.

Ακολουθεί η ενότητα "ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ" με τρία τραγούδια, το " ΒΟΥΝΟ" του Λουκά Νταράλα, "ΒΓΗΚΕ Ο ΧΑΡΟΣ ΝΑ ΨΑΡΕΨΕΙ" , του Παπαϊωάννου, με εκπληκτική ερμηνεία του Κώστα Μαντζόπουλου, σαν ν' ακούς τον ίδιο το Χάρος που 'ρχεται να σε πάρει και το πασίγνωστο " ΠΕΝΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ" των Παπαϊωάννου-Κώστα Μάνεση.
Ο Χάρος είναι προσφιλές θέμα, όπως και στο δημοτικό τραγούδι. Ενδιαφέρον έχει η προσω-ποποίηση του Χάρου, ειδικά στο δεύτερο τραγούδι όπου ο Χάρος φέρεται να : ... ψαρεύει δυστυχείς και πονεμένους μεσ' τις φτωχογειτονιές..... βγήκε ο Χάρος για ψυχές.....

Τρίτη ενότητα : " ΤΟΥ ΤΕΚΕ" η καθημερινότητα του ρεμπέτη. Εδώ ακούγονται δύο πανέμορφα τραγούδια του Τσιτσάνη "ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ" και η "ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΓΚΑ" και δύο του Μάρκου " ΧΤΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ" και " ΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ".
" Σαν χριστιανός ορθόδοξος σ' αυτή την κοινωνία 'ποφάσισα ρε μάγκες μου να κάνω λιτανεία"
Εδώ απογειώνεται η παράσταση, τα μπουζούκια οργιάζουν. Περιττό να πω βέβαια ότι παίζουν εξαιρετικοί μουσικοί, αλλά μνεία θα κάνω στους μπουζουκτσήδες, που κυριολεκτικά παίζουν
" αγίους".


Αρχηγός ο Κώστας Παπαδόπουλος, γνωστός και μη εξαιρετέος, έχει παίξει σχεδόν σ' ολα τα σύγχρονα μουσικά λαϊκά έργα, συνοδοιπόρος του Λάκη Καρνέζη με τον Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης οι ιδιαίτερα αξιόλογοι και εμπειρότατοι Χρήστος Κωνσταντίνου, Σπύρος Λιόσης (θεός σχωρέστον), Αγαπητός Μαγκανάρης, Μανώλης Καραντίνης και Γιώργος Ροκάς.
Αν ακούσετε το δίσκο θα καταλάβετε τι φτιάχνουν τόσα μπουζούκια μαζί. Απληστος ο Σταύρος !!

Ακολουθούν οι δύο "λυρικές" ενότητες της παράστασης (ελπίζω να μη διαφωνήσω με τον Ιχνηλάτη πάλι (!!!), "ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ" και "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ".


Από την πρώτη θα ξεχωρίσω μια εκπληκτική εκτέλεση της "ΣΕΡΑΧ" του Βασίλη Τσιτσάνη, με κύρια φωνή την Πόλυ Πάνου. Η ενορχήστρωση σε στέλνει απευθείας στο "χαρέμι" να ψάχνεις γεμάτος πόθο τη Σεράχ :
Πίσω στα πυκνά τα καφάσια
σαν τη δαιμονισμένη γυρνά
Χρόνια το γλυκό παλικάρι
περιμένει τη Σεράχ κι αγρυπνά

Αστράφτει το σπαθί του καβαλάρη
σαν τη φωτιά - σαν φωτιάαααα
τα σίδερα λυγίζουν και σπαράζονται
τα κορμιά - τα κορμιάααααα
και αρπάζει τη Σεράχ
κι όλες λέν' Αλλάχ, Αλλάχ
Εϊ γκιουλέ ολσούν

Κλαίνε στα χαρέμια οι σκλάβες
τρέμουν την οργή του Πασά
κλαίνε στο σεράι οι αγάδες
ποθούσαν της Σεράχ την ομορφιά

* JUKE-BOX : ω ρε τι γίνεται στο σεράι και μεις είμαστε απέξω !!!

Επίσης στην ίδια ενότητα εξαιρετική η " ΓΚΙΟΥΛ-ΜΠΑΧΑΡ" του Τσιτσάνη, καθώς και το κορυφαίο τσιφτετέλι " ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ" του Ξαρχάκου. Αργός ρυθμός, ανατολίτικος και αισθησιακός, αν τον χορεύει δε και κανένα ωραίο "πλάσμα", χάσαμε τ' αυγά και τα καλάθια !! (Αυτό το τραγούδι πάντως πρέπει πραγματικά να ξέρει το πλάσμα να το κουνά το κορμί, για να το χορέψει αξιοπρεπώς, δεν χορεύεται στην τύχη ) !!
Στην ενότητα "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" υπάρχουν τα δυό καλύτερα τραγούδια, σπουδαίες μελωδίες, του Μπαγιαντέρα : η Ξαβεριώτισσα και το Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη. Ενα άγνωστο ρεμπέτικο " Η ΚΑΠΡΙΤΣΙΟΖΑ (Αλανιάρα) " του Ιωάννη Δραγάτση ή Ογδοντάκη και τα δύο καλύτερα τραγούδια του Ξαρχάκου, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου το " ΚΑΙΓΟΜΑΙ" με την εκπληκτική Σωτηρία Λεονάρδου και τη Μαρία Σουλτάτου και το περίφημο " ΔΙΧΤΥ" (εδώ το λέει η Πόλυ Πάνου κι ο θίασος, δεν είναι η καλύτερη εκτέλεσή του) :

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Αυτό το δίχτυ έχει ονόματα βαριά
που είναι γραμμένα σ' επτασφράγιστο κιτάπι
άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά
κι άλλοι το λεν της πρώτης άνοιξης αγάπη

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι

* juke-box : Τα βρόχια των διχτυών μόνο οι καρχαρίες τα σκίζουν. Οι λοιποί απλά παλεύουν να βρουν την άκρη της κλωστής.... γάμησέ τα δηλαδή...

Στην ενότητα "ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ" εκτός από τα "ΜΑΝΤΑΛΑ" του Βασίλη Τσιτσάνη, που εκτενώς αναλύθηκε στο προηγούμενο post (ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΕΣ ΣΚΑΛΕΣ), περιλαμβάνεται και το άσμα "ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ ΓΙΟΣ" . Ο Τσιτσάνης το 1974 στη μεταπολίτευση όταν κυκλοφορούσαν όλα τα
"επαναστατικά" τραγούδια, εμπνευσμένα από τη μαύρη περίοδο των επτά χρόνων, συνεισέφερε κι αυτός, μ' αυτό το ωραιότατο τραγούδι. Επίσης ακούγεται " Ο ΣΑΚΑΦΛΙΑΣ" , όχι το γνωστό του Τσιτσάνη, αλλά ανωνύμου σε διασκευή. Το τραγουδά με θεατρικότατο τρόπο, συνοδεία κουμπουριών που πέφτουν, ο Κώστας Μαντζόπουλος.

Η ενότητα " ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ" έχει μόνο ένα τραγούδι το "ΙΜΙΤΛΕΡΙΜ" (Ελπίζω) , παραδοσιακό, σε διασκευή του Ξαρχάκου. Αργό, ανατολίτικο, το τραγουδάει όλος ο θίασος χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων. Κατάλληλο για " μαστούρα" και " νιρβάνα".

Στον ΕΠΙΛΟΓΟ ο συνθέτης ευλογάει τα γένια του. Υπάρχουν μόνο δικά του τραγούδια, όπως " ΤΑ ΓΕΡΟΝΤΙΑ", σε στίχους Ν. Γκάτσου, " ΣΤΟΥ ΘΩΜΑ" από το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, τα " ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ" από την ομώνυμη ταινία σε στίχους του Αλέκου Γαλανού και η παράσταση κλείνει με το παραδοσιακό "της αμύνης τα παιδιά διώξανε το βασιλιά...."
JUKE-BOX
Η παράσταση " ΑΜΑΝ-ΑΜΗΝ" ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Την είχα παρακολουθήσει σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης, παρουσία του συνθέτη, ο οποίος μάλιστα κάθονταν σε όλη τη διάρκεια της παράστασης στην κονσόλα της ηχοληψίας και την Ανθούλα Αλιφραγκή στη θέση της απούσας τότε Πόλυς Πάνου.
Ο δίσκος τη ζωντανεύει , ο Ξαρχάκος προσεγγίζει με σεβασμό και γνώση τα ρεμπέτικα τραγούδια, ενώ συνθέτει με ιδιαίτερη ικανότητα τα δικά του σε στίχο του Νίκου Γκάτσου, που μοιάζει να 'ναι γραμμένος σ' άλλες εποχές, από γνήσιο ρεμπέτη. Ο δίσκος κόσμημα για κάθε δισκοθήκη.

12 Comments:

Blogger ιχνηλάτης said...

Εύγε !

Κανένα άλλο σχόλιο.

10:17 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Αμάν- Αμήν φίλε Ιχνηλάτη...

10:23 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Ιχνηλατη πολυ στην ...ξεπέτα τον εχεις τον ξαδελφο σου!
Του γραφεις δυο λογια (καλα) και ...τελειωσε.

Για ασχολησου λιγο σοβαρα.

11:18 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Bonsoir!

Το Δίχτυ, από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Προτιμώ την εκτέλεση με τον Τάκη το Μπίνη και τη δική μου (να με ακούσετε να το τραγουδάω να πάθετε, λέμε!)

11:42 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Το Γαλλικό με τρέλλανε...
Προτείνω να το βάλεις εισαγωγή στο blog σου να σ' ακούσουμε, να τραγουδάς το δίχτυ...
Καλός ο μακαρίτης ο Μπίνης, αλλά εμένα μ' αρέσει πιο πολύ με την κα Καίτη Ντάλη !!
Αλήθεια πώς το κάνεις αυτό να ακούγεται πενιά με το που εισέρχεσαι στο blog? (σκέφτομαι να βάλω μια μπουζουκιά του Αβραμίκου από τα καινούρια του , σε ποίηση θείου !!!)

11:51 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Εγώ τον έχω στην ξεπέτα ρε Θείε ; !

Ποιος έγραψε τα "σεντόνια" για τα Λυρικά ;!
Ποιος ανέβασε όλες τις εκτελέσεις του "στο άδειο μου πακέτο" ;;!!
Ποιος έπεισε τον ΑΚΚ ( Αγύριστο Καλαματιανό Κεφάλι ) να δημοσιεύσει σε πρώτη παγκόσμια αποκλειστικότητα ένα ποίημα του εδώ ;;;!!!

11:53 μ.μ., Σεπτεμβρίου 26, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Για τη μουσική στα βλογς, κοίτα αυτό το κατατοπιστικότατο ποστ του Αείποτε:

http://aeipote.blogspot.com/2006/09/0214.html

Αν δεν τα καταφέρεις, εδώ είμαστε πάλι!

12:12 π.μ., Σεπτεμβρίου 27, 2006  
Blogger Πάνος said...

Δυο (μικρές) λεπτομέρειες.

Στην παράσταση που είδα στο Ράδιο Σίτυ, η Πόλυ Πάνου δεν ήταν - τη Σεράχ την είπε η Μαρία Σουλτάτου ε-ξαι-ρε-τικά! Την Πόλυ την ακούσαμε στο δίσκο.

Ο "χάρος" του Παπαϊωάννου σε στίχους της Ευτυχίας (αυτοί είναι στίχοι, Ιχνηλάτη!) - αυτό το κορυφαίο λαϊκό τραγούδι, καλά το λένε κι εδώ, αλλά Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ είναι της Βίκυς Μοσχολιού.

Ακόμα και η ενορχήστρωση του Ξαρχάκου είναι καλύτερη σ΄ εκείνο το δίσκο, με τα τρραγούδια της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου!

1:06 π.μ., Σεπτεμβρίου 27, 2006  
Anonymous flip! said...

diabasa thn kritikh enos filou,...pou pisteuw oti proseggizei eustoxa...me mia frash thn ousia tou ergou...''Το "αμάν" που βγαίνει μέσα από την ψυχή συναντά το "αμήν" μιας προσευχής''..etsi apla!

2:04 μ.μ., Σεπτεμβρίου 27, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο στο Ράδιο Σίτυ μαζί πήγαμε. Δεν ήταν η Πόλυ Πάνου, μια άλλη γραία (Ανθούλα Αλιφραγκή) τραγουδούσε.
Ο Κώστας Μαντζόπουλος λέει το Χάρο και στο δίσκο της Μοσχολιού (τελευταίο τραγούδι). Η ενορχήστρωση είναι φοβερή εκεί και συμφωνώ : στο συγκεκριμένο τραγούδι η Βίκυ δεν παίζεται..

Flip, ωραίο το σχόλιο του φίλου σου, παρόμοιο με αυτά που γράφει ο Ξαρχάκος στο σημείωμα του δίσκου. Αμάν-Αμήν και σε σένα...

3:27 μ.μ., Σεπτεμβρίου 27, 2006  
Blogger Αιολος said...

Καλώς σας βρήκα.

6:18 μ.μ., Δεκεμβρίου 09, 2007  
Blogger Athanassios said...

Αίολε, καλώς μας όρισες... ΑΜΑΝ ΑΜΗΝ

7:27 μ.μ., Δεκεμβρίου 09, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια