Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2007

TΗΣ ΖΩΝΤΟΧΗΡΑΣ Ο ΚΑΗΜΟΣ

Μου ζητήθηκε από τους φίλους που κραιπαλεύαμε χθες στου Ρασούλη να κάνω μια κοινωνιολογική ανάλυση του φαινομένου «ζωντοχήρα».Για συντομία θα την αναφέρω ως «ζωντό» στην καταγραφή της μελέτης. Να τονίσω ότι η μελέτη αφορά αντιπροσωπευτικό δείγμα κι όχι το σύνολο.....

Αναρωτιόταν ο φίλος και ανησυχούσε μήπως είμαστε μόνοι στο μαγαζί, βράδυ καθημερινής και το πρόγραμμα να ξεκινάει τα μεσάνυχτα!!! Μην ανησυχείς του είπα φίσκα θα είναι. Πράγματι, ήταν… Η πληθυσμιακή σύνθεση σε 200 περίπου άτομα…. Μια ανδροπαρέα (εμείς οι 4) , 8-10 αντρόγυνα διασκορπισμένα στις διάφορες παρέες και οι υπόλοιπες γυναίκες σόλο…
Ποσοστό 90 % σόλο γυναίκες…. Τι είναι ρε αυτές ξαναρωτάει ο φίλος…. Ζωντό του απαντώ… Δεν βγαίνει κανένας άλλος καθημερινές, αυτές κρατάνε τα μαγαζιά, τους σινεμάδες, τα μπαράκια.
Μα είναι τόσες πολλές?
Απειρες. Να σκεφτείς ότι στα δικαστήρια της Θεσ/νίκης μόνο, δυό φορές τη βδομάδα έχει συναινετικά διαζύγια, από 30-40 υποθέσεις κάθε φορά στο πινάκιο, γίνονται 60-80 ζωντό τη βδομάδα, καμιά 250 το μήνα δηλαδή....

Γιατί σώνει και καλά αυτές εδώ είναι ζωντό?
Μα σ’ αυτές τις ηλικίες (38+), οι ελεύθερες δεν βγαίνουν πλέον, γιατί είναι ψυχοπλακωμένες, οι δε παντρεμένες περιμένουν το Σάββατο να τις βγάλει ο σύζυγος (μια στα 10 Σάββατα δηλαδή και αν)!!!

Κάθε πότε βγαίνουν?
Οι ζωντό βγαίνουν ανηλεώς και αδιακόπως. 1-2 φορές τη βδομάδα για dance, 2-3 φορές ζωντο-μπαράκια και οπωσδήποτε ένα σινεμά ή ένα θέατρο, διάλεξη, έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής κλπ. τη βδομάδα. Ολα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν, δεν τις ξεφεύγει πολιτιστική εκδήλωση !! Καρφώνουν ό,τι κινείται στον πολιτιστικό ουρανό !!
Η ζωντό είναι αδηφάγος καταναλωτής διασκέδασης και πολιτισμού!!!

Μα έχουν χρόνο?
Χρόνο μπορεί να μη έχουν, ή να έχουν όσο κι εμείς, αλλά έχουν διάθεση κι αντοχές. Εσύ κοιμάσαι κανα 2ωρο το μεσημέρι κι άμα βγεις και πάει 2 η ώρα το βράδυ είσαι ερείπιο και την άλλη μέρα σέρνεσαι. Η ζωντό τρέφεται από το ξενύχτι και το μουχαμπέτι, όσο πιο αργά κοιμηθεί, τόσο πιο ζωντανή είναι την άλλη μέρα. Αρκεί να μη κάτσει μέσα στο σπίτι και δει «τα ντουβάρια με δρασκελιές να την πλησιάζουν»…. Αυτό μόνο την εξοντώνει, τη σκοτώνει!!!
Αλλωστε οι περισσότερες από αυτές έχουν «ξεπαιδιάσει». Υπάρχουν και τα πάρκιγκ, οι μάνες τους, ή τα παιδιά έχουν ανατραφεί έτσι, ώστε να μένουν μόνα σπίτι για να βγει η μαμά «να ξεσκάσει» και να «καταναλώσει»...

Κι από χρήμα τι γίνεται ? τις φτάνουν με τόσες φορές που λες ότι βγαίνουν?
Η ζωντό δεν έχει μόνο το μισθό της, αλλά τη διατροφή που σκάει ο σύζυγος και την αβάντα από γονείς, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα :
Η ζωντό δεν ξοδεύει. Το κόστος κάθε εξόδου της, ζήτημα να είναι 20 Ευρώ. Τι νομίζεις σαν και μας είναι που για να έλθουμε στο κέφι πρέπει ν’ ακούσουμε πρώτα του χάρου, μετά της φυλακής, μετά κανένα πιο ζωηρό κι αν έλθουμε στο κέφι, αφού βέβαια πρώτα πιούμε τους "κοντούς" κατά συρροή κι έχουμε πάει πρώτα να περιδρομιάσουμε στην ταβέρνα. Εσύ θέλεις 200 Ευρώ να βγεις, η ζωντό 20. Το κυριότερο όμως είναι ότι το απολαμβάνει, πατάνε το κουμπί και όλες μαζί στην πίστα…. Αγριεμένο λεφούσι!!! Στην πίστα το περνάνε το βράδυ, δεν τη βγάζουν στο τραπέζι, να καπνίζουν και να πίνουν τον «άπακο»!

Μα καλά έννοιες δεν έχουν?
Εχουν πείσει τον εαυτό τους ότι βγαίνοντας κάθε βράδυ έξω με τις όμοιες τους, ξεπερνούν τα προβλήματά τους. Εχουν μια δουλιά και τα παιδιά βέβαια. Μαγείρεμα δεν έχουν, οι ζωντό δεν τρώνε, ούτε έχουν και κανέναν άνδρα να ζητάει φαγητό. Η ζωντό παίρνει το πρωί τα αρτοσκευάσματα της (να κι άλλα μαγαζιά που στηρίζονται στις ζωντό, τα σύγχρονα αρτοποιεία), θα φάει κατά τις 7 το βράδυ καμιά γαμωσαλάτα ή θα πάρει τίποτα απέξω κι αυτό είναι. Ο υπόλοιπος χρόνος τηλέφωνα και κανόνισμα εξόδου, όταν δεν είναι στην αγορά να ψωνίζει ρουχισμό, για να τον επιδείξει το βράδυ στις πίστες ή στα ζωντο-μπαράκια.

Η αντρική συντροφιά δεν τις λείπει ?
Καθόλου, θεωρητικά βέβαια αν τις ρωτήσεις θα σου πούνε «η μοναξιά είναι σκληρή..... θέλω ένα σύντροφο...», αλλά αυτά είναι μαλακίες και άλλοθι.
Για τη ζωντό ο άνδρας είναι μια ευθύνη που πλέον δεν τη χρειάζεται. Εχουν κάνει το γάμο τους (κοινωνική αναγνώριση) , τα παιδιά τους (εκπληρώθηκε κι αυτός ο στόχος).
Τι να τον κάνει τον άνδρα? Δεν θα βγαίνει, θα έχει απαιτήσεις, θα την τρέχει γενικώς κι όλα αυτά γιατί? Για το σεξ? Μα αυτό το βρίσκει, αν το θέλει. Μη ξεχνάμε ότι η γυναίκα δεν έχει τον νταλκά το δικό μας με το σεξ. Οσες ζωντό έχουν γκόμενο (μικρό ποσοστό, ούτε 10 %), το κάνουν για να επιδειχθούν στις όμοιες τους, κυρίως και με την προϋπόθεση ότι μένει στο δικό του σπίτι και δεν τις επιβαρύνει με ευθύνες. Για γάμο ούτε συζήτηση βέβαια…. Χαζές τις έχεις?

Χορεύουν όμως ασταμάτητα ρε παιδί μου, πώς γίνεται αυτό?
H ζωντό είπαμε, είναι αδηφάγος καταναλωτής και απεριορίστων αντοχών, γιατί όπως είπα, αυτό την τρέφει, τη δυναμώνει. Ο χορός είναι γι αυτήν επίσης κατανάλωση. Εδώ έρχεται για να χορέψει και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην το κάνει. Αφού χορέψει τα τσιφτετέλια της, αν είναι και θεριακλού θα χορέψει και ζεϊμπέκικο, κατά προτίμηση το «ΟΤΑΝ ΠΙΝΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ»..... Αυτό θα μπορούσε να τιτλοφορείται το «ζεϊμπέκικο των ζωντό».... (Παλιό λαϊκό του Β. Βασιλειάδη, σε στίχους Πυθαγόρα, το λέει η Αλεξίου).
Κάθε μαγαζί που σέβεται τον εαυτό του το έχει εντάξει οπωσδήποτε στο ρεπερτόριο του, άλλωστε το ζητάνε επίμονα κι όπως μου είπε χθες ο Μανώλης, όταν του είπα ότι μας φλόμωσε στα τσιφτετέλια «...μα δεν το κάνω εγώ το πρόγραμμα, το κοινό» (σ.σ. δηλαδή οι ζωντό). Να φανταστείτε δηλαδή,Ρασούλη πήγαμε ν’ ακούσουμε χθες, αυτό ακούγαμε:

Όταν πίνει μια γυναίκα κι όταν παραφέρεται
μη την επαραξηγείτε πώς πονάει δεν ξέρετε
μου λένε πια να μη μεθώ,
γιατί δεν επιτρέπεται
μα της καρδιάς μου τον καημό
εσείς δεν τον εξέρετε


Όταν πίνει μια γυναίκα κάθε βράδυ μ΄ άλλονε
έχει ζήσει κάποιο δράμα και καημό μεγάλονε
μου λέτε πια να μη μεθώ ,γιατί δεν επιτρέπεται
μα της καρδιάς μου τον καημό εσείς δεν τον εξέρετε


Αφού ρίξει λοιπόν τη πρώτη στροφή υπό τον ήχο του ως άνω λαϊκού άσματος, ρίχνει κι ένα σιχτίρι, μέσα της,στον πρώην σύζυγο, πάνω στο «δήθεν» νταλκά της, όπως εσύ το ρίχνεις στην κοινωνία, ας πούμε, όταν κι αν χορεύεις ζεϊμπέκικο....

Διακοπές πάνε?
Ανελλιπώς, όπως και σαββατοκύριακα. Η κύρια μορφή κατανάλωσης. Οπωσδήποτε με τις φίλες ένα ταξίδι στο εξωτερικό, το χρόνο, σιχτιρίζοντας ομαδικά τους πρώην συζύγους, γιατί δεν τις πήγαν ποτέ. Εδώ μοιάζουν με τις «χήρες» που αφού πεθάνει ο μακαρίτης, με τη σύνταξη του ξεσκίζονται στα ταξίδια και στις διακοπές και τον βρίζουν κιόλας, γιατί ήταν μίζερος !!
JUKE-BOX: Συμπερασματικά λοιπόν στην ερώτηση, ποιός είναι της ζωντοχήρας ο καημός, θα απαντήσω με τα λόγια ενός συνταξιούχου πλέον συναδέλφου μου, ο οποίος βέβαια το έλεγε γενικά για τις γυναίκες, αλλά δεν συμφωνώ με τη γενίκευση: «Της ζωντοχήρας ο καημός, π......* , λούσα και χορός....»
* Για το πρώτο έχω μεγάλες αμφιβολίες.....
Ακούγεται το άσμα η Σφίγγα των Ν. Ξυδάκη-Μ. Ρασούλη, τραγουδά ο συνθέτης, αφιερωμένο σ' όλες τις γυναίκες, όχι μόνο στις ζωντό !!

63 Comments:

Blogger rockerblogger said...

Σου βγάζω το καπέλο!

Νομίζω έγραψες μια εξαιρετική ανάλυση ενός σοβαρού κοινωνικού φαινομένου.

Το χιουμοριστικό ύφος που χρησιμοποιείς δεν μειώνει καθόλου τη σοβαρότητα της ανάλυσης, ίσα ίσα την κάνει πιο ευχάριστη στην ανάγνωση.

ΥΓ
Με τέτοια πλούσια κι ενδιαφέρουσα πένα, αναρωτιέμαι γιατί αρκείσαι στην παρουσίαση των δίσκων με "τυπική" - αν μου επιτρέπεις τον όρο - γλώσσα.

ΥΓ2
Καταλαβαίνεις ότι το σημερινό το θεωρώ μακράν το καλύτερο ποστ που έχεις ανεβάσει.

9:16 μ.μ., Φεβρουαρίου 02, 2007  
Blogger Athanassios said...

Φίλε και ξάδελφε ροκά ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.. Σίγουρα είναι κατ΄αρχήν χιουμοριστική και λίγο περιπαιχτική η ανάλυση, γιατί χθες μας ζαλίσανε με τα χορούδια και εκνευρίστηκα...

Οσο αφορά την τυπική γλώσσα που λες, προφανώς οφείλεται στην έλλειψη χρόνου, στο ό,τι δίνω μεγαλύτερη βαρύτητα στην ενημέρωση όταν παρουσιάζω ένα δίσκο, απ΄όσο στην προσωπική μου άποψη (συνήθως την αφήνω για τα σχόλια) και το κυριότερο: με το blog κάνω την πλάκα μου, αποφεύγω συνειδητά να εμβαθύνω.... εκτός κι αν έχω έμπνευση που λέει κι ο θείος μας....

9:47 μ.μ., Φεβρουαρίου 02, 2007  
Anonymous πάνος said...

Είχα την ευκαιρία να τα ακούσω όλα αυτά, κατά καιρούς, δια ζώσης, από τον ...κατασκευαστή Αθανάσιο!

Είναι προφανές πως πρόκειται για ...κατασταλαγμένες απόψεις. Ωστόσο, κάπως μονόπαντες...

Αναμένω με ενδιαφέρον το θείο Ισίδωρο!

9:48 μ.μ., Φεβρουαρίου 02, 2007  
Blogger Athanassios said...

Φίλε μου Πάνο αφού είναι μονόπαντες, ας ακούσουμε και την άλλη πάντα.... γι αυτό γράφτηκε το ποστ.... εκφράζω προσωπικές απόψεις, με βάση την εμπειρία μου και τις ατέρμονες συζητήσεις που έχω κάνει με ουκ ολίγες ζωντοχήρες ή υποψήφιες ζωντοχήρες, λόγω επαγγέλματος...

9:57 μ.μ., Φεβρουαρίου 02, 2007  
Blogger Σχολιαστής said...

Σε βλέπω να βρίσκεις τον αντίστοιχο Μαραθιά και να εκδίδεις κάτι τέτοια κελεπούρια όπως αυτό. Εγραψες Αθανάσιε.

10:27 μ.μ., Φεβρουαρίου 02, 2007  
Anonymous πάνος said...

Σχόλιο που είχα αφήσει στο προηγούμενο ποστ και χάθηκε:

"Ποιός Τσαρς Μπουκόφσκι;

Θείος Ισίδωρος!"

*

Για τις ζωντό, θα επανέλθω.

10:13 π.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Blogger Athanassios said...

Σχολιαστή καλημέρα.. μπα δεν έχω τέτοιες φιλοδοξίες, καλαμπύρι να γίνεται....

Πάνο μ' έκανες και γέλασα με την παρομοίωση του θείου Ισίδωρου με τον μεγάλο Τσαρλς....

11:37 π.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Blogger Athanassios said...

Επειδή ήδη δέχτηκα κάποια τηλέφωνα αντιδρωσών ζωντοχήρων και για να μη θεωρηθώ κοικωνικά ανάλγητος, ξεκαθαρίζω: Δεν υποτιμώ με το ποστ αυτό σε καμιά περίπτωση την προσφορά των γυναικών και την ανατροφή των παιδιών από αυτές, ενώ οι σύζυγοι, μπορεί μεν να τα σκάνε, αλλά φοράνε το καπελλάκι τους στραβά σ΄αυτό το θέμα... Η γυναίκα έχει την ευθύνη και μπράβο της που τα καταφέρνει...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα του ποστ, ούτε στις προθέσεις μου η υποτίμηση της γυναικείας φύσης και κουλτούρας.

12:15 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Τι Μπουκοφκυ και μαλακιες μου λετε?
Μενω αφωνος (δε με βλεπω να ξανατρωω μηλο-μου κοπηκε η μηλιά)τοσο με τη γραφιδα, οσο και με την κοινωνικη προσεγκιση του ...ειδους απο τον ανηψιο μου Θαναση !!!
Α Π Ο -ΚΑΛΥΠΤΟΜΑΙ !!! και ομολογω οτι δεν μπορουσε να γινει καλυτερη αναλυση του φαινομενου ΖΟΝΤΟ ουτε απο την ιδια τη Ντολη!
Ειχα στο μυαλο μου μια γενικοτερη εικονα ενταγμενη στο πλαισιο "πουρίτσα" αλλα η αναλυση του Αθανασιου εκανε να νοιωσω κυριολεκτικα αδαης, ισως επειδη τις ζοντο τις εβλεπα περισσοτερο ως ...τουριστικο αξιοθεατο καθοτι ποτε δεν συνεβαλα στην δημιουργια αυτου του ειδους.
Το κεμενο αυτο του Θαναση αποτελει εναμνημειο της συγχρονης σημειολογιας(ποιος Ουμπερτο Εκο και μαλακιες)-rules classificasion, και πρεπει να διδασκεται στο Παντειο που προτεινω να του δωθει εδρα!

Μετα απ΄αυτα δεν εχω τιποτα να προσθεσω και ξαναπαω στην καλυβα.

1:51 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Αθαναση, δεν προφτασε να στεγνωσει το μελανι του σχολιου μου και προφτασες να με πικρανεις με τις απολογιες σου και τις ...διευκρινινησεις σου.
Μη μασας ορε ανηψιε, παρ΄το παιχνιδι απανω σου και να ξερεις οτι ειμαι διπλα σου.

1:59 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Blogger Athanassios said...

Θείε, χαίρομαι που σε επιμόρφωσα για το είδος...
Δεν αναδιπλώθηκα βέβαια, μου την πέσανε για το ευαίσθητο θέμα
"παιδί".... διευκρίνισα απλά.... δεν αναιρώ τίποτα από τη μελέτη...
Ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου, μάλλον θα σε χρειαστώ... το βαρύ πυροβολικό δεν ήλθε ακόμα...

2:40 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Blogger oistros said...

Ώστε, όλα τα ζωντό (βολα) στην πίστα :)
Θα δυσκολευόμουν να ακολουθήσω όσες θίχτηκαν. Το χιούμορ σας αξίζει κάθε επιβράβευση. Αφήστε δε, που κι από κοινωνιολογικής προσέγγισης .. ψαγμένο το βρίσκω το πόνημα.

9:15 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Blogger Athanassios said...

Οίστρε, μέχρι τώρα είχαν μιλήσει, εδώ τουλάχιστο, μόνο άντρες....

Η άποψη σας εκτιμάται ιδιαίτερα...

9:38 μ.μ., Φεβρουαρίου 03, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

προτιμότερο το "ζωντο" από το ψόφιο σας δικηγορίσκε
ψόφιο... δεν νομίζω να χρήζει επεξήγησης!

10:44 μ.μ., Φεβρουαρίου 04, 2007  
Blogger αλκιμήδη said...

Πρέπει να πονάει που γυναίκες ωραίες στα 35 με 45 είναι οικονομικά ανεξάρτητες, ξέρουν να ζουν και δεν έχουν ανάγκη τους άντρες. Όχι ζωντο αγαπητέ, ζωντανές.

Εσείς πάλι, άντρας ξέρετε τι θα πει; Μα τι λέω, αν ξέρατε δε θα πονούσε τόσο που οι γυναίκες μπορούν και μόνες.

10:01 π.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger annamaria said...

Τσουβαλιάζεις και δεν ειναι ο,τι καλυτερο!!

11:00 π.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Απολλώνια said...

Θα μπορούσε κάποιος να σας απαντήσει με μια εξίσου "διασκεδαστική" ιστορία για τους "ζωντοχήρους" (ή χειρότερα τους ακόμη παντρεμένους), τα πιπίνια και την ανασφάλεια της χαμένης εφηβείας.
Δεν θα ήταν δίκαιο όμως έτσι;
Όπως δεν είναι και αυτό.

Όπως δεν είναι ούτε σωστό ούτε δίκαιο να κατακρίνουμε ανθρώπους που βιώνουν μια κατάσταση, την οποία εμείς στη γωνίτσα της σιγουριάς μας δεν θα βιώσουμε ποτέ.
Εξάλλου πόσο δίκαιη είναι μια καταδίκη ενός κάποιου ποσοστού των ανθρώπων της κοινωνίας μας, όταν
1) δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθούμε στην ίδια κατάσταση και
2) όταν είμαστε εμείς που καταδικάζουμε, μέρος της κοινωνίας που δημιουργεί όλα αυτά που "κατακρίνουμε";

Καλημέρα Αθανάσιε.

11:26 π.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger annamaria said...

Δε μου άρεσε το κείμενο σου, ίσως γιατί, όπως σου έγραψα και πιο πριν, δε μου αρέσει το τσουβάλιασμα, δε μου αρέσει έτσι άκοπα να κατηγορούν , δε μου αρέσει η απαξίωση , ο ρατσισμός!!
Δε μου αρέσει να τις έχουν θέμα προς συζήτηση , εύκολο στόχο, εύκολες γενικά !!!
ΥΓ
Δεν είμαι ζωντο- χήρα,
Ζωντό- βολο σίγουρα γιατί πικραίνομαι πολύ με κάτι τέτοιες ιδέες!!

11:42 π.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Πολύ επιφανειακή ανάλυση

11:44 π.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger xazomama said...

Σας παράτησε και εσάς η σύζυγος ε; :)
Και αντί να πλένει σωβρακάκια, να σιδερώνει πουκαμισάκια, και να μαγειρεύει για το σόι σας άρχισε να ξεσαλώνει ε;
Μήπως βρήκε και νέο ωραίο πολλά υποσχόμενο να της ζεσταίνει το κρεββάτι; Αντί να αντικρύζει τη μεσήλικη ριγέ φιγούρα σας;

Συμβαίνουν και αυτά τι να κάνουμε ....

(Με εξίσου χιουμοριστική διάθεση με τη δική σας)

2:15 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Ντεφι said...

δεν είμαι ζωντό τουλάχιστον όχι ακόμη, είμαι μαμά, 30 ετών (και κάτι μήνες) δουλεύω σκληρά πιστεύω, είμαι μοναχοπαίδι με γονείς ακόμη μαζί και ζω στη Αθήνα...

αυτά για να μη με καταμετρήσεις υπέρ των θιγμένων...

είπα μια ήρθα να αφήσω σχόλιο καθώς έγινε ο απαιτούμενος ντόρος για το περί ου ο λόγος ποστ και θεωρώ απρεπές να αφήσω τη γνώμη μου αλλού...

πολύ επιγραμματικά θα καταθέσω ότι αυτή η θλιβερή πραγματικά κατάσταση που περιέγραψες δεν ξέρω που λαμβάνει χώρα...

οι ζωντό που ξέρω εγώ είναι πολεμιστές και μάλιστα ανήκουν στην θλιβερή μειοψηφία που στέκονται με αξιοπρέπεια ως μάνες, δεν βολοδέρνουν τα βράδια γιατί δεν προλαβαίνουν μάλλον και δεν διασύρουν ούτε καν λεκτικά τους πρώην συζύγους...

ίσως στη Θεσσαλονίκη οι άνθρωποι διασκεδάζουν περισσότερο αλλά η αλήθεια είναι πέρα από γεωγραφικούς και φυλετικούς προσδιορισμούς...

όποιος έχει προβλήματα δεν φλερτάρει με τις πίστες κάθε βράδυ

κι όποιος είναι χάι χούι και είναι je m'en fous κι απάνω τούρλα είναι για πάρτη του και μόνο είτε ζωντόχηρος, είτε ζοντοχήρα...

όπως όλα είνα θέμα χαρακτήρα.

κι επειδή στην έπεσαν γενικά κι άσχημα, ίσως χωρίς να πρέπει,

θα θεωρήσω ότι είναι ένα ποστ αρκούντως χιουμοριστικό ακόμη κι αν φωτογραφίζει το 9% κι όχι το 90% των ανθρώπουν που κουβαλούν διαζύγιο, ανεξαρτήτως φύλου, πόλης ή ηλικίας...

2:16 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Πρώτη ανώνυμη οργισμένη ζωντό θα σου εξηγούσα ευχαρίστως πως γίνεται αυτή που φαίνεται, νομίζει ή αυταπατάται ότι είναι ζωντανή να είναι πιο νεκρή από τα ψοφίμια και το αντίστροφο βέβαια, αλλά δεν μου το επιτρέπει το υβριστικό περιεχόμενο του σχολίου σας και η ανωνυμία σας.

Αλκιμήδη, προσωπικά δεν με πονάει καθόλου αυτό και μπράβο στις γυναίκες να μπορούν και μόνες τους. Εμείς δεν μπορούμε, αυτό είναι δεδομένο και το παραδέχομαι. Ομως αν η ζωντάνια εκφράζεται μ΄αυτό τον τρόπο πραγματικά έχω σοβαρές αντιρρήσεις. Η κατανάλωση δεν είναι διασκέδαση, αλλά εκτόνωση.Δεν μπορεί να τα σφάζεις και να τα μαχαιρώνεις όλα αδιακρίτως και σε καθημερινή βάση!!

Annamaria,μίλησα για αντιπροσωπευτικό δείγμα και δεν τσουβάλιασα.Εγραψα αυτό που βλέπω καθημερινά και μάλλον δεν το βλέπω μόνο εγώ. Δεν απαξιώνω, μάλλον καταγράφω τις συγκεκριμένες συμπεριφορές και τις σατυρίζω με το ποστ....

Απολλωνία καλημέρα.Θα το ευχαριστιόμουν ένα ποστ, στο ύφος το δικό μου και με τις δικές μου προθέσεις για τα θέματα που λες.
Εσκεμμένα δεν αναφέρθηκα στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα,τα οποία τυχαίνει να τα γνωρίζω πάρα πολύ καλά, αλλά το ποστ είχε μάλλον σατυρικό περιεχόμενο, δεν είναι σε καμιά περίπτωση χλευασμός και το διευκρίνησα σε προηγούμενο σχόλιο μου, μετά από τηλέφωνα φίλων.
Το juke-box είναι θεματικό ιστολόγιο.

Τελευταία ανώνυμη/ε το παραπάνω και για σένα. Ναι, είναι επιφανειακή ανάλυση, με την έννοια αυτή και αναφέρεται σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.

2:29 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Anonymous Rodia said...

Αχ, Αθανάσιε, αυτό που δεν σκέφτηκες είναι πως με αυτό το ποστ προδίδεις την ηλικία σου.. γερομπαμπαλή, ε γερομπαμπαλή!:-ΡΡ

2:39 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Xazomama δεν υπάρχει ίχνος προσωπικής εμπάθειας στο ποστ... μακάρι να βρίσκουν και νεαρούς να τις ζεσταίνουν το κρεββάτι, αλλά εγώ τουλάχιστο δεν έχω τέτοια γνώμη.... άλλα βλέπω... αντιερωτικές και "στεγνές" γυναίκες να εκτονώνονται στις πίστες και στις γκαλερί...

Ντέφι,(ωραίο nick), δεν ξέρω το ποσοστό που αφορά το ποστ, πάντως αφορά αντιπροσωπευτικό δείγμα των ξεσαλωμένων ωρίμων γυναικών και δεν ήταν η πρώτη φορά που το είδα βέβαια. Το 90 % αφορούσε την παρουσία τους στο συγκεκριμένο χώρο. Αν διαβάσεις λίγο παραπάνω θα πάρεις απάντηση και στο πως βλέπω τον αγώνα της ζωής τους.Ευχαριστώ πάντως που εκτίμησες τη χιουμοριστική διάθεση του ποστ.

2:41 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Ροδια μου καλημέρα.... εμ τις συνομήλικες θα σατυρίσω, εκεί μας παίρνει.... χαχαχα

2:43 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Alkyoni said...

όπως είπα σε σχόλιο και στον φίλο σας/συμπλόγκερ Πάνο,θα ήθελα να δω ένα αντίστοιχο "σατιρικό" (ρατσιστικό κατά τη γνώμη μου) ποστ ζωντοχοίρους

4:15 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Alkyoni said...

συγνώμη το λάθος εδώ ήταν ορθογραφικό

4:16 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger asteroid said...

Αθανάσιε, έχω την εντύπωση ότι αδίκησες τον εαυτό σου και το χιούμορ σου με το συγκεκριμένο κείμενο, με την έννοια ότι το άφησες έκθετο σε διάφορες αναγνώσεις.
Δεν έχω κανένα λόγο να σου καταλογίσω κακή πρόθεση - αντίθετα, πιστεύω ότι η μονόπαντη αναπαραγωγή στερεοτύπων παρελθουσών δεκαετιών ακύρωσε τις αρχικές σου προθέσεις. Η γνώμη μου είναι ότι σε τέτοια ακραία σατιρικά κείμενα, που ρισκάρουν να διαβασθούν ΚΑΙ αρνητικά από κάποιους έτσι κι αλλιώς πιο ευαίσθητους ή ευαισθητοποιημένους, επιβάλλεται στο τέλος μια φράση, η οποία θα δημιουργεί ριζική ανατροπή του προηγούμενου σκηνικού και θα εκτοξεύει, π.χ., το τελευταίο σατιρικό βέλος προς τον ίδιο τον γράφοντα, πετυχαίνοντας έτσι την αποφόρτιση και βγάζοντας τον γράφοντα από τον άχαρο ρόλο του "κριτή", τον οποίο μπορεί να του αποδώσουν οι άλλοι.

5:15 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Alkyoni,αυτό που γράφεις το έγραψα σε σχόλιο στην Καλύβα. Ομως η συμπεριφορά των ζωντοχοίρων (γελώ με την ανορθογραφία σου)δεν είναι ομαδοποιημένη, όπως των γυναικών, αλλιώς θα την ξεκατίνιαζα. ΟΙ άντρες ζωντό συνήθως έχουν φροντίσει να έχουν αναπληρώσει τη σύζυγο.
Εκτός αν υπάρχει και δεν μπορώ να τη διακρίνω εγώ, οπότε... μπλογκάρχισσα είσαι, ρίξτο το ποστ και θα σχολιάσω...

Αsteroid,ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις σου.
1) Θεωρώ επιτυχία ένα κείμενο να επιδέχεται πολλές αναγνώσεις, αλλά να είναι αναγνώσεις κι όχι εικασίες, υποθέσεις και ανύπαρκτες προεκτάσεις.Σίγουρα ένα σατιρικό κείμενο ενέχει το ρίσκο να παρερμηνευθεί. Γι' αυτό υπάρχουν και τα σχόλια...
2) Τα στερεότυπα άλλων εποχών δεν τα κατάλαβα. Υπήρχαν άλλες εποχές με τέτοια πληθώρα ζωντό, να καταναλώνει διασκέδαση και πολιτισμό με το συγκεκριμένο τρόπο?
3)Το βέλος το έριξα αλλά ούτε συ ούτε καμιά άλλη το πρόσεξε. Είναι το τραγούδι " ΣΦΙΓΓΑ" που ακούγεται.

6:50 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Alkyoni said...

"ΟΙ άντρες ζωντό συνήθως έχουν φροντίσει να έχουν αναπληρώσει τη σύζυγο."
Μ αυτή σας την απάντηση τα είπατε όλα.
Φυσικά ελπίζω να ξέρετε τη διαφορά απάντησης σε ποστ άλλου μπλογκ απο ποστ σε δικό σας μπλογκ! Εγώ ζήτησα ποστ στο δικό σας μπλογκ κι όχι παραπομπή σε άλλο μπλογκ.
Σταματάω οποιαδήποτε συζήτηση εδώ,αρκετά διαφημίστηκαν τα μπλογκ σας και μάλιστα για ποστ που θυμίζει cosmopolitan για άντρες
καλή ζωή να χετε

7:44 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger asteroid said...

Είναι οπωσδήποτε επιτυχία, Αθανάσιε, γενικά για ένα κείμενο να επιδέχεται πολλές αναγνώσεις - είναι, όμως, και ρίσκο, όταν το κείμενο καταπιάνεται με θέμα ευαίσθητο και το χειρίζεται με τρόπο αμφιλεγόμενο. Τα όρια, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι θολά και δεν μας διαβάζουν πάντα άνθρωποι, που μπορούν ή είναι υποχρεωμένοι να τα διακρίνουν.
Και τα σχόλια, στην προκειμένη περίπτωση, μάλλον δεν βοήθησαν.
Τα στερεότυπα άλλων εποχών δεν αφορούν στο τι έκαναν ή δεν έκαναν πραγματικά οι "ζωντοχήρες", αλλά μάλλον στην πρόσληψη ή στην φαντασία των άλλων για το τι μπορεί να έκαναν.
Και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, υποθέτω, δεν ακούσαμε το τραγούδι. Εγώ δε, προσωπικά, δεν το ξέρω κιόλας. Αυτό, όμως, είναι προσωπικό μου πρόβλημα, οπότε, κατά συνέπεια, δέχομαι ότι πιθανόν να ήταν το "βέλος".

9:25 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Alkyoni, μιλούσα για την ανασφάλεια του άντρα που δεν μπορεί να μείνει μόνος σε αντίθεση με την επικαλούμενη "αυτάρκεια" της γυναίκας... ίσως επανέλθω και το τελευταίο που μ' ενδιαφέρει είναι η διαφήμιση του blog

Asteroid, το άσμα ακούγεται μόνο με Internet Explorer και θέλει λιγάκι υπομονή.Εξακολουθώ να λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψη τις παρατηρήσεις σας.

Καλώ το θείο Ισίδωρο να γράψει (αν και γνωρίζω τα προβλήματα του) ποστ για τις "πουρίτσες" που έλεγε, να το αντιδιαστείλουμε με το παρόν... και να αναλάβει το επόμενο group, γιατί κουράστηκα..

9:43 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Citronella said...

Athanassie άκουσες όντως πολλά από τις διαζευγμένες φίλες μπλόγκερς, οπότε εγώ θέλω μόνο να συμπληρώσω κάτι από την πλευρά μου:
σε δυο χρονάκια, πρώτα ο Θεός (εμ είμαι και θεούσα, άλλη "κατηγορία"..), θα είμαι 38+, και πάντα ελεύθερη.
Λοιπόν, αν δε βγαίνω πλέον λόγω ψυχοπλακώματος, θα κάψω όολα τα παπούτσια μου δημοσίως και θα ανεβάσω και το βίντεο χαχαχααα!!

Τεσπα, για μένα δεν υπάρχουν ζωντοχήρες, κακοπαντρεμένες, στερημένες, ή αντίστοιχα βολεμένοι, άντρες-κότες κλπ.
"Καθένας είναι ένας που συνορο πονά", το λέει και το τραγούδι.


Καλό βράδυ!

10:37 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

.... κι εγώ είμαι ένας κανένας που σας σεργιανά.... Καλό βράδυ citronella... να είσαι καλά όπως κι αν είσαι...

11:07 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Διάβασα με προσοχή του κείμενό σας, μέσω διαφήμισης και σχολιασμού από φίλο, και μου έκανε εντύπωση η διάθεση που διαχέεται σε όλο το post που -παρά τη χιουκμοριστική διάθεση- παραμένει βαθιά ρατσιστικό. Μία περιέργως άγρια σεξιστική διάθεση διαπνέει κάθε πρόταση που γράφεται ξεπουλώντας κάθε έννοια κοινωνικής παρατήρησης και δίνοντας την εντύπωση ότι απλά βγάζετε τα σπασμένα σας.

11:41 μ.μ., Φεβρουαρίου 05, 2007  
Blogger Athanassios said...

Δείμος του πολίτη, δεν θα προσπαθήσω να σε πείσω για το αντίθετο, αλλά αν θέλεις κάνε τον κόπο να διαβάσεις και κανένα άλλο ποστ μου και μετά τα λέμε... βαριές οι κατηγορίες, αλλά πραγματικά δεν παρεξηγιέμαι, γιατί δεν με αφορούν.... ούτε έχω προσωπικά απωθημένα... αγαπώ και τιμώ τη γυναίκα, μισώ την εκδήλωση συγκεκριμένων συμπεριφορών...

12:18 π.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Anonymous Φούφουυτος said...

Εγώ πάντως σε βλέπω για μπακούρη.
Για ρίξε μία ματιά από πάνω,
τέσσερεις μπακούρηδες να λιγουρεύονται "ξυνά σταφύλια" σε μιά ταβέρνα.
Σε λυπάμαι/

10:31 π.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger Vromios said...

Αθανάσιε κι εγώ διάβασα το ποστ μετά από ποστ του αγαπητού μου αστεροειδή. Δεν έχω χρόνο για πολλά, πολλά, αλλά να σου πω πως εγώ γέλασα, το βρήκα έξυπνο (αν και παρατραβηγμένο, αλλά έτσι είναι η σάτυρα τι να κάνουμε; ) και με αγάπη και κατανόηση για τις γυναίκες. Αυτό το τελευταίο ίσως ακουστεί παράφωνο, αλλά εμένα μου βγάζει έντονα μια αντρίκια αγάπη...

10:41 π.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Anonymous PEZOSLOGOS said...

Αθανασιε, ισως εχεις ακουσει την γνωση ρηση "αν εστω και ενας ανθρωπος εγινε λιγο πιο ευτυχισμενος απο εστω μια μου λεξη, τοτε επετυχα!"
Ισχυει ισως και το αντιθετο.
Καποιοι ανθρωποι στεναχωρηθηκαν πολυ απο τις λεξεις.
Ανοιχθηκαν συζητησεις.
Τις παρακολουθησα τοσο εδω, οσο και στα μπλογκ της Αλκυονης και του Αστεροιδη.
Σκεφθηκα τελικα, οτι την πιο "αντρικια" απαντηση θα επρεπε να την δωσεις στους ιδιους τους ανθρωπους που πιθανως πληγωσες.
Κατ ευθειαν -εκει που λαμβανουν χωρα οι συζητησεις.
Αν βεβαια σε ενδιαφερει η περιπτωση, πως μια δικη σου "πλακα", ενα εσωτερικο αστειο που γινεται δημοσιο, μπορει καποιους ανθρωπους πραγματικα να τους πληγωσει.
Γιατι μπορει και να μη σε ενδιαφερει.
Η μπορει να μη το σκεφτηκες.
Δεν το γνωριζω.
Εσυ ομως το γνωριζεις!
Καλημερα

11:49 π.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger Athanassios said...

Φούφουτε, χαιρετώ.... τα σταφύλια στο μαγαζί όντως ήταν ξυνά και καλύτερα μπακούρης...

vromios, ακριβώς αυτό θα έλεγα κι εγώ αν μου ζητούσαν να σχολιάσω το ποστ μου. Σκοπός του ήταν να αποδοκιμάσει κάποιες συμπεριφορές των συγκεκριμένων γυναικών, με τις οποίες αδικούν τον εαυτό τους και διώχνουν άντρες αντί να τους φέρουν κοντά.

Pezoslogos,έχεις δίκιο, ειλικρινά δεν περίμενα πια τέτοια στενοχώρια και αντίδραση. Ηδη έχω σχολιάσει στο ποστ της Composition Doll κι αν χρειαστεί θα το κάνω κι αλλού.

2:09 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger αλκιμήδη said...

Απλά να σας ενημερώσω ότι μερικές φορές τα φαινόμενα απατούν αγαπητέ
Εχετε πάει και έχετε πιάσει μία μια αυτές που περιγράφετε να μπείτε μέσα στη ψυχή τους και να ξέρετε τι ζόρια μπορεί να τραβάνε;
Πονάει που μπορούν και διασκεδάζουν
ή δείχνουν ότι μπορούν
ή τουλάχιστον το παλεύουν
ή 'εστω ξεδίνουν
παρόλα τα ζόρια;
Πονάει που είναι δυνατές;


Παρεμπιπτόντως, προσωπικά δεν θήχτηκα για λογαριασμό μου, εγώ δεν είμαι χωρισμένη, εγώ μεγαλώνω ένα παιδί μόνη μου, χωρίς καμία οικονομική βοήθεια, γιατί κάποιος άντρας αν και κατόνομα άντρας δεν ήταν τελικά όχι άντρας, άνθρωπος. Διάβασα το ποστ σας χωρίς να έχω διαβάσει την Αλκυόνη, ή τον αστεροειδή, για να μην επηρρεαστώ. Και η αυθόρμητη μου απάντηση, αυτό που εγώ διάβασα πίσω από τη "σάτυρα" σας ήταν ότι πρέπει να σας πονάει. Και αυτό εκλαμβάνω ακόμη.
Να το κοιτάξετε
Μερικές φορές είναι εύκολο να διακωμοδούμε αυτά που δε μπορούμε να πετύχουμε δε βρίσκετε;

3:36 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger Athanassios said...

Αλκιμήδη, ακριβώς αυτό δεν διέγνωσες κατά την ανάγνωση του ποστ. Δεν το θεωρώ διασκέδαση αυτό, αλλά κατανάλωση και εκτόνωση, που ορισμένοι μπορεί να ενοχλούνται αισθητικά (όπως εγώ).

Δεν το ζηλεύω καθόλου και σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να το κάνω, γιατί δεν ταιριάζει στην προσωπική μου αισθητική και την άποψη περί διασκέδασης ή πολιτισμού.

4:25 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger YO!Reeka's said...

γαμάτη ανάλυση!!!! τα συγχαρητήρια μου :)

6:23 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger Athanassios said...

YO!Reeka's χαιρετώ,thanks

9:18 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Anonymous αλκιμήδη said...

αχ ανοίγετε άλλο μεγάλο θέμα
"δε ταιριάζει στη δική μου αίσθηση πολιτισμου" επίσης σνομπίστικο και του τσουβαλιάζειν κατά την άποψη μου.
Ποιός κρίνει, ποιός έχει δικαίωμα να κριτικάρει πως διασκεδάζει ο καθείς. Και γιατί να το κάνει κανείς.

Θυμήθηκα εμπειρία της μαμάς μου σε κεντρικό θέατρο.
-Πως πέρασες;
- Χάλια, δε μου άρεσε καθόλου
- Στη φίλη σου
- Ξεκαρδίστηκε στα γέλια. Όλο το κοινό δηλαδή. Και σκέφτηκα, κοίτα βρε παιδί, όλοι πέρασαν καλά εκτός από εμένα τη δήθεν μορφωμένη.

Σκεφτήκατε ποτέ ότι ίσως και να έχουμε παρα-μορφωθεί;

Be, and let be, λέω εγώ

10:10 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Blogger Athanassios said...

Αλκιμήδη, όντως κι αυτό είναι μεγάλο θέμα. Δεν είναι σνομπισμός αυτό που λέω, αλλωστε όλοι στο ίδιο μαγαζί είμαστε, αλλά πραγματικά μ' ενόχλησε αυτή η μαζική εφόρμηση στην πίστα, αδιακρίτως και με μανία....τσακίσαν τα αναλόγια των μουσικών, διώξαν το Ρασούλη από την ορχήστρα για να χωράνε να χορέψουν... έλεος...
Με ενόχλησε ότι δεν άκουσα τα τραγούδια που ήθελα ν' ακούσω γιατί δεν κόπασαν τα τσιφτετέλια, πέραν όμως όλων αυτών αντιπαθώ πραγματικά αυτή την καταναλωτική μανία διασκέδασης και κουλτούρας. Να σου πω κι εγώ ένα ωραίο :
Είμαι στην Αριστοτέλους στα εκδοτήρια και μπροστά μου μια μεσήλιξ κυρία (δεν λέω ζωντό, δεν ξέρω).Ηταν τα Δημήτρια , σειρά εκδηλώσεων: συναυλία του Μούτση, μπαλέττα Μπολσόι,θέατρα κλπ.... Λέει θέλω 4 ειστήρια για όλες.... ετερόκλητα θεάματα και αλλεπάλληλα, κάθε μέρα.... ε δεν άντεξα τη ρώτησα... "σ΄όλα αυτά εσύ θα πας?" ναι μου απαντά με τις φίλες μου.... κούνησα το κεφάλι μου συγκαταβατικά κι αναρωτήθηκα: πραγματικά είναι δυνατό ένας ανθρωπος να δει όλα αυτά σε 5 μέρες συνεχόμενα? Εντάξει αν είμαι εγώ στραβός τι να πω..... προσωπικά πιστεύω ότι αυτός είναι καταναλωτισμός σε βαθμό κακουργήματος κι όχι ψυχαγωγία...
Αυτό μ' ενοχλεί και κατά τα άλλα ο καθένας τα γούστα του και τα κέφια του...

10:25 μ.μ., Φεβρουαρίου 06, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Την καλησπερα μου αξιοσεβαστε κυριε ή μαλλον κοινωνικε αναλυτη της ανθρωπινης συμπεριφορας..
Εγω ως ζωντο εχω να βγω μηνες απο το σπιτι μου κι ο αγαπητος πρωην συζυγος μου παρεχει το τεραστιο ποσο των 100ευρω σε διατροφη για τα 2 του παιδια..
Λυπουμαι ιδιαιτερα που δεν σας επελεξα ως δικηγορο στο εν λογω διαζυγιο να μπορω κι εγω η γυναικα να ζησω σαν κανονικη ζωντο..

1:15 π.μ., Φεβρουαρίου 07, 2007  
Blogger Athanassios said...

Τελυταία ανώνυμη,παρά την ανωνυμία σου,σου απαντώ επειδή ακριβώς έχω μεγάλη ευασιθησία σ' αυτό το θέμα (της διατροφής εννοώ).
Το ποστ δεν σατιρίζει περιπτώσεις σαν τη δική σου,σε σένα τιμή αρμόζει κι όχι σάτιρα.

2:37 μ.μ., Φεβρουαρίου 07, 2007  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Αθαναση επειδη ειχα μηνει χωρις ιντερνετ, τωρα ειδα οτι σου την πεσανε κατα ορδες.
Οσες ανακαλυψανε τον εαυτο τους στη συγκεκριμενη γραφη, δυνητικα ή πραγματικα, ειναι προτιμοτερο να καταλαβουνε ποσο αντιερωτικη ειναι αυτη η συμπεριφορα της ...ανδροποιησης, στη διασκεδαση και σε ολες τις παραμετρους.
Εγω παντως δωρητης σωματος ...εν ζωη δεν γινομαι.

4:27 μ.μ., Φεβρουαρίου 07, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

"είναι, όμως, και ρίσκο, όταν το κείμενο καταπιάνεται με θέμα ευαίσθητο και το χειρίζεται με τρόπο αμφιλεγόμενο. Τα όρια, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι θολά και δεν μας διαβάζουν πάντα άνθρωποι, που μπορούν ή είναι υποχρεωμένοι να τα διακρίνουν."
Δεν πάμε καλά!Το μπλογκ είναι σαν την εφημερίδα:άμα θές το διαβάζεις άμα δεν σ'αρέσει πατάς το κουμπί και αλλάζεις σελίδα ή στέλνεις ποστ με τα σχόλια σου. Δηλαδή, θα αυτολογοκριθεί ο μπλόγκερ επειδή μερικοί μπορεί να παρεξηγήσουν τα γραφόμενα του; Άμα δεν σ'αρέσει το στυλ του και οι απόψεις του, βγάλτον από τα αγαπημένα σου και μην τον ξαναδιαβάσεις...

11:52 μ.μ., Φεβρουαρίου 07, 2007  
Blogger Athanassios said...

Θείε, για να γίνεις δωρητής σώματος εν ζωή πρέπει να υπάρχει και δωρεοδόχος... και απο κει μην περιμένεις.... δεν ενδιαφέρονται ούτως ή άλλως...

Τελευταίε ανώνυμε, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχουν όρια όταν εκτίθεσαι δημόσια. Νομίζω ότι το συγκεκριμένο κείμενο είναι εντός των ορίων και είναι δεδομένο ότι όταν αντιπαραθέτεις απόψεις με άγνωστα σου τελείως άτομα θα αντιμετωπίσεις και υστερίες. Αυτοί που παθαίνουν κάτι τέτοιο, όντως μπορούν να μη το διαβάσουν καν.

2:35 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2007  
Blogger Marina said...

Καθότι έχω υπάρξει στη ζωή μου και παντρεμένη και ζωντοχήρα, μπορώ να σου πώ ότι είσαι σε γενικές γραμμές σωστός. Πολλές χωρισμένες γυναίκες μετά τη δουλειά ξεσαλώνουν στα χορευτάδικα όπως ακριβώς το περιγράφεις. Αντίστοιχα πάνε σε πολιτιστικά και ταξίδια,έχουν τα παιδιά τους φορτωμένα σε γονείς ή είναι ήδη μεγάλα και λείπουν. Μερικές έχουν και κανένα γκόμενο μικρότερο συνήθως μόνο για το θεαθείναι.
Ομως δεν κάνουν έτσι όλες. Αυτά τα κάνουν όσες έχουν λεφτά και χέρια βοήθειας. Οι άλλες όχι.
Οταν έμεινα ζωντοχήρα στα 29 μου χρόνια, έψαξα να βρώ καλύτερη δουλειά και όταν βρήκα εκεί τα έδινα όλα. Εκανα και μεταπτυχιακό. Τις λίγες φορές που έβγαινα ήταν σε κανένα θέατρο. Στο χρόνο επάνω ξαναπαντρεύτηκα και ακόμη παντρεμένη είμαι. Βγαίνουμε πολύ συχνά έξω με τον Κ, όχι μόνο σβκ. Δεν είμαι η εξαίρεση, είναι και πολλές άλλες σαν και εμένα.

3:12 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2007  
Blogger Marina said...

Να πώ και κάτι άλλο. Δεν μου άρεσε η κοπή της λέξης "ζωντοχήρα" σε ζωντό. Γιατί παραπέμπει σε ζωντόβολο. Βέβαια it takes a ζωντόβολο to talk about another ζωντόβολο.

Και αν αυτές οι γυναίκες είναι ζωντόβολα κατά τη κρίση σας, εσείς πώς ασχολέίσθε τόσο μαζί τους? Πώς ρίχνετε τη μύτη σας? Και 4 σόλο άντρες (που πιθανώς να μην είναι γκέι) τι κάνουν σε ένα μπάρ με πολλές γυναίκες?

Θέλω να πώ ότι το άρθρο θα μου αρεσε καλύτερα χωρίς υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Το γράψιμό σας υποτιμάτε εσείς ο ίδιος. Κρίμα γιατί γράφετε όμορφα

3:19 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2007  
Blogger Athanassios said...

marina ευχαριστώ για το σχόλιο... στη δεύτερη σειρά του ποστ γράφω ότι αναφέρομαι σε δείγμα (έστω αντιπροσωπευτικό).... χαίρομαι που μετά από τόση ποικιλία ζωής περνάς καλά... θα ήθελα να διαβάσεις και το επόμενο post/// ευχαριστώ και πάλι

11:01 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2007  
Blogger Athanassios said...

marina, ξέχασα χθες να σου γράψω ότι η αναφερόμενη ανδροπαρέα αποτελούνταν από 2 "πολύ" παντρεμένους και 2 ζωντό, ουδείς gay..
Το μαγαζί δεν είναι ζωντο-μπαράκι, αλλά μουσική σκηνή που φέρνει ονόματα του Ελληνικού τραγουδιού και .... δεν έχει πίστα....
Δεν υποτιμήσαμε καμία, σχολιάσαμε τη μαζική αυτή συμπεριφορά αρνητικά κι ομόφωνα, κι εγώ τη μετέφερα...

2:30 μ.μ., Φεβρουαρίου 09, 2007  
Blogger Sofogreg said...

Μπράβο ρε μάγκα,
σπαρταριστό το κείμενο. Τα κορίτσια που διαφωνούν, χάνουν απλώς το χιούμορ τους.
Πήρα χαμπάρι το σούσουρο για το ποστ σου - εξάλλου η composition doll είναι φίλη μου- μα είπα να αφήσω λίγες μέρες πριν το διαβάσω. Κι έτσι, ήρθα σήμερα, αργά τη νύχτα, να μη με δει και καμιά τους! Χε χε χε

3:42 π.μ., Φεβρουαρίου 10, 2007  
Blogger Athanassios said...

Sofogreg χαιρετώ.... όντως χάσανε το χιούμορ τους, γι αυττό καλά έκανες και ήλθες κρυφά μη σε δουν (χαχαχαχα, καλό)...

9:42 π.μ., Φεβρουαρίου 10, 2007  
Blogger Juanita La Quejica said...

Προτιμώ να μείνω χήρα όταν έρθει η ώρα που θα βαρεθώ τον άνδρα μου ή θα θελήσω πιπίνια. Για λίγο ελπίζω, γιατί είμαι υπέρ του θεσμού του γάμου μέχρι τα βαθειά γεράματα.
Μακάρι τελικά οι ζωντοχήρες να μπορούν να κάνουν τη ζωή που περιγράφεις. Που χλωμό το βλέπω, όσο τουλάχιστον τα παιδιά δεν ανεξαρτητοποιούνται οικονομικά. Να βγαίνουν, να διασκεδάζουν, να κάνουν έρωτα με νέους και όμορφους (καλά, ίσως όχι τόσο όμορφους πάντα, είναι και θέμα προσφοράς, όχι μόνο ζήτησης) άνδρες, να πειραματίζονται, να ταξιδεύουν, να περνούν καλά, όπως αυτές το καταλαβαίνουν και το νοιώθουν. Μακάρι όλοι να μπορούμε να ζούμε έτσι, εδώ που τα λέμε. Μόνοι ή σε μια σχέση, εντός ή εκτός γάμου.

4:12 μ.μ., Φεβρουαρίου 10, 2007  
Blogger Athanassios said...

Juanita, συμφωνώ μαζί σου, αλλά το να σατιρίσεις μια κοινωνική συμπεριφορά απέχει πάρα πολύ από το να αγνοείς παντελώς τα πραγματικά προβλήματα!!

6:12 μ.μ., Φεβρουαρίου 10, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Διαβάζοντας όλα αυτά πιστεύω για μια ακόμη φορά ότι
"η αλήθεια πονάει".
Θιγμένες όλες μας υποτίθεται...
Μια ερώτηση απλή έχω να κάνω:πείτε μου σας παρακαλώ τι είναι όλες αυτές οι γυναίκες που περιφέρουν τα κάλη τους από μαγαζί σε μαγαζί,από πίστα σε πίστα?ολες αυτες που παρεβρισκόταν στον ίδιο χώρο με τον Αθανάσιο?και γιατίφταίει ο Αθανάσιος ο οποίος έγραψε την κριτική σάτυρα του γιαυτό που τον εντυπωσίασε?
Μήπως εμείς οι ίδιες κυράδες μου δεν σχολιάζουμε τα ίδια για τις συγκεκριμένες γνωστές μας?
Μας πιάνει ο πόνος όταν τα λέει κάποιος άλλος ε?
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ!
ΚΑΙ ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ ΓΛΥΦΤΕΣ ΤΩΝ ΖΩΝΤΟΧΗΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΚΑΛΑΚΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΨΟΥΝ!

1:22 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2007  
Blogger Athanassios said...

Τελευταία ανώνυμη,εδώ θα μας βγάλουν και τρελλούς ότι δεν είδαμε ζωντοχήρες, τη στιγμή που πολλές από αυτές (παρούσες) τις ξέρω και προσωπικά.Λες να τον ρίσκαρα έτσι άκοπα το χαρακτηρισμό?
Ας μας απαντήσουν λοιπόν ποιές είναι αυτές, αυτής της ηλκίας, που ομαδικά κάθε βράδυ γεμίζουν τα μαγαζιά και τσιφτετελώνονται στις πίστες ή ακόμα και στους διαδρόμους των μαγαζιών που δεν έχουν πίστα,όπως το συγκεκριμένο.
Και να επαναλάβω.... δεν είναι η μόνη πτυχή της ζωντοχήρας ή αν θέλεις κατηγορία που υπάρχει..

2:23 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2007  
Blogger FUFUTOS said...

(Καθυστερημένη) διευκρίνιση.
Ο σχολιαστής με το νικ φούφουτος, δεν είναι ο (ανενεργός) πρώην fufutos του blogger.

Τι θέση έχουν οι επιχειρηματίες (μουσικών σκηνών, θεάτρων, γκαλερί κλπ);;;

Βλαδίμηρος (ex-fufutos)

3:33 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2007  
Blogger Athanassios said...

Βλαδίμηρε (ex-fufutos) προφανώς εννοείς ότι ο παραπάνω σχολιαστής με το νικ φούφουυτος δεν ταυτίζεται με σένα....

Εσύ πάντως είσαι ο ex-fufutos που γνωρίζω, έτσι δεν είναι?
Παρανόησα και νόμισα ότι εκείνος είναι ο γνωστός μου... με συγχωρείς

9:02 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια