Τρίτη, Δεκεμβρίου 19, 2006

ΕΡΗΜΙΑ

O τελευταίος χρονολογικά δίσκος του Μίκη Θεοδωράκη, με τίτλο "ΕΡΗΜΙΑ" κυκλοφόρησε αρχές του 2006, σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, ενορχήστρωση του Σταύρου Ξαρχάκου και τραγουδιστές τη Μαρία Φαραντούρη και το Μανόλη Μητσιά.
Γράφει ο Μίκης στο σημείωμα του δίσκου: " Η Ερημιά μέσα στη διαδρομή μου στο ελληνικό τραγούδι κλείνει ένα κύκλο που ξεκίνησα με τον Επιτάφιο το 1960..... Μ' αυτόν τον 77ο κύκλο τραγουδιών μου, μέσα από χίλιες δυό αναζητήσεις και μεταμορφώσεις από κύκλο σε κύκλο οδηγούμαι και πάλι στα ήρεμα και γνώριμα νερά των τραγουδιών με τα οποία ξεκίνησα πριν 45 χρόνια και που βρέθηκαν από τότε στις καρδιές και στα χείλη χιλιάδων απλών ανθρώπων ".

Το Μίκη βέβαια δεν είναι να τον πολυπιστεύεις, όταν λέει ότι κλείνει ο κύκλος του με την Ερημιά. Στο σημείωμα του ο Ξαρχάκος, γράφει : " Οταν τελείωσα την ηχογράφηση πήρα τον Μίκη στο τηλέφωνο "ξέρεις κάτι?" του είπα, "έχεις ταλέντο να γράφεις λαϊκά τραγούδια, γιατί δε συνεχίζεις ? " και αυτός με το γνωστό του χιούμορ απάντησε: " Μα τώρα άρχισα!".

Η Ερημιά περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια του μεγάλου συνθέτη, λαϊκά, που τα λέει ο Μητσιάς και μπαλλάντες με τη Φαραντούρη. Είναι φανερό ότι κάποια από αυτά τα είχε στο συρτάρι από παλιά . Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος δεν χρειάζεται νομίζω συστάσεις και κριτική. Σ' αυτό το δίσκο είναι αναγνωρίσιμος, όπως και στα παλιότερα του έργα,τρυφερός , με την απαράμιλλη χρήση της τεχνικής των λαϊκών εικόνων και το γνώριμο πια λεξιλόγιο του : φεγγάρια, ήλιοι,πουλιά, Χάρος, ζεϊμπέκικα :
ΒΑΡΔΙΑ
Επιασε βάρδια το φεγγάρι
Κρύψου μην τύχει και μας δει
για θα το πει μετά στ' αστέρια
και θα το μάθει όλη η γη

Κρύψου μεσ' τα πυκνά μαλλιά σου
όπως στο δάσος το πουλί
και κράτα με στην αγκαλιά σου
γιατί κουράστηκα πολύ.

Κουράστηκα να σε γυρεύω
σε θάλασσες και σε στεριές
σταλιά-σταλιά να σε μαζεύω.

Οι δύο πολύπειροι ερμηνευτές σε γνώριμα μονοπάτια, με την μαεστρική καθοδήγηση του Στάυρου Ξαρχάκου, είναι λιτοί και αποδίδουν με τον καλύτερο τρόπο τις μελωδίες του Μίκη. Τέτοια τραγούδια ο Μίκης έχει γράψει καμιά δεκαριά τσουβάλια βέβαια, αλλά αυτό δεν αναιρεί την αξία τους:
ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ

Βαριά με δέρνει τ' ανεμοβρόχι
χαρά στον που έχει μια φυλακή
για να κουρνιάσει και να ξεχάσει
αχ,τη ζωή του την άδικη

Με το γεράκι θα γίνω ταίρι
και με τ'αγρίμια σταυραδερφός
γιατί η καρδιά μου μονάχα ξέρει
θεριό που είναι ο άνθρωπος

Βαριά με δέρνει ανεμοζάλη
κανείς "χαλάλι" δεν μου' χει πει
παντού είμαι ξένος, χαρακωμένος
απ΄το σκοτάδι και τη σιωπή.
Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στο Γιάννη Κυριακίδη (υποθέτω είναι ο Θεσσαλονικιός φωτογράφος).
Ενδιαφέρουσα βέβαια η άποψη του στιχουργού για το " ζεϊμπέκικο", όπως κατατίθεται σ' ένα γρήγορο ζεϊμπέκικο που λέει ο Μητσιάς :
ΣΤΟ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗ

Στο ζεϊμπέκικο Γρηγόρη
δεν υπάρχουνε μαστόροι

Ρώτα αν θες και το Σαράντο
η καρδιά κάνει κουμάντο


Ο ζεϊμπεκάς δε φτιάχνεται
Γεννιέται κάποιο βράδυ
κάποια βραδιά που χάνεται
κι απ΄την ψυχή του πιάνεται
να διώξει το σκοτάδι

Στο ζεϊμπέκικο Μιχάλη
δεν υπάρχουνε δασκάλοι

Μέτρα μεσ' τα βήματά μου
τα πικρά παράπονά μου

(Αφιερωμένο στο φίλο μου Πάνο)
JUKE-BOX: Ο δίσκος αν κυκλοφορούσε πριν καμιά 20αριά χρόνια θα ήταν μουσικό γεγονός κι όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, περιοδικά και εφημερίδες θα ασχολούνταν μαζί του. Τώρα πέρασε σχεδόν απαρατήρητος, μέσα από τους ρύπους που κατακλύζουν τα ΜΜΕ και την καταναλωτική μανία του νεοέλληνα. Δεν είναι κάτι καινούριο, ούτε κάτι εντυπωσιακό, όμως για αυτούς που θυμούνται ακόμα πως είναι το καλό ελληνικό τραγούδι, νομίζω θα ξεχωρίσουν το δίσκο και θα τον ακούσουν πολύ ευχάριστα.Τέτοια τραγούδια μπορεί να κυκλοφορούσαν σωρηδόν παλιότερα, σήμερα όμως σπανίζουν κι αυτό τους δίνει μεγαλύτερη αξία. Οταν το άκουσα στο Μέγαρο στην παρουσίαση που έγινε στη Θεσσαλονίκη, πριν κυκλοφορήσει σε δίσκο, είχα εντυπωσιαστεί. Ο Σταύρος οργίαζε πραγματικά. Οι συντελεστές του δίσκου άλλωστε είναι "εθνική ομάδα" , όπως γράφει στο σημείωμά του ο Λ. Παπαδόπουλος !!

5 Comments:

Anonymous πάνος said...

Δεν τον έχω ακούσει ακόμα το δίσκο, έχω ακούσει όμως αρκετά από τα τραγούδια του στο ραδιόφωνο (β' πρόγραμμα, βέβαια).

Αυτά που άκουσα δεν με ενθουσίασαν. Και η αιτία είναι στο στίχο, που ακούγεται πια απελπιστικά παλιομοδίτικος.

(τους στίχους τους έχω διαβάσει εδώ και τρία χρόνια περίπου, όταν μου έκαναν δώρο ένα βιβλίο του Λευτέρη)


Ο δίσκος δεν ακούγεται καθόλου όχι γιατί επικρατεί το ευτελές, αλλά γιατί δεν έχει λόγο ύπαρξης. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Α., ο Μίκης έχει γράψει είκοσι τσουβάλια τέτοια τραγούδια. (77 κύκλοι!). Κάθε νέο έργο λοιπόν, για να έχει νόημα, πρέπει να πηγαίνει ένα βήμα μπροστά - να μην είναι μία από τα ίδια! Αλλιώς, καλύτερα να μείνει στο συρτάρι των δημιουργών του.

Δεν είναι που δεν τον ακούνε τα σκυλιά, δεν τον ακούνε και οι μειοψηφικοί, αλλά υπαρκτοί, νέοι και παλιοί εραστές του καλού ελληνικού τραγουδιού.

Τα αισθήματα και η εκτίμηση που έχω στο Μίκη είναι γνωστά, δε χρειάζεται να τα επαναλάβω εδώ. Τον θεωρώ ως έναν από τους 3-4 σημαντικότερους Έλληνες του 20ου αιώνα (και οι άλλοι, ποιητές και μουσικοί είναι...)

Η πικρή αλήθεια είναι πως το τραγούδι χρειάζεται κάποια φρεσκάδα... Μίκης + Λευτέρης + Μητσιάς + Φαραντούρη + Ξαρχάκος συμπληρώνουν ολόκληρους αιώνες...

Και μια τελευταία παρατήρηση: ο δίσκος (στο βαθμό που τον έχω ακούσει) ΔΕΝ είναι εξίσου καλός με τους παλιούς, πχ τις ΣΕΡΕΝΑΤΕΣ, πάλι σε στίχους του Λευτέρη, με ερμηνεύτρια τη Μαρία Φαραντούρη. Ο χρόνος είναι αδυσώπητος... ακόμα και για τον σπουδαίο ενορχηστρωτή Σταύρο Ξαρχάκο, του οποίου οι ενορχηστρώσεις μου φάνηκαν υποτονικές - αλλά γι' αυτό κρατάω μια επιφύλαξη, αφού άρεσαν στον Athanassios.

9:32 μ.μ., Δεκεμβρίου 20, 2006  
Blogger Athanassios said...

Φίλε μου Πάνο και συμφωνώ και διαφωνώ μαζί σου...
Διαφωνώ στο ό,τι όλα πρέπει να είναι φρέσκα... δεν είναι μαρούλια, τραγούδια είναι... ο στίχος αγγίζει, απλά είναι χιλιοειπωμένος... και η εναλλακτική δηλαδή τι είναι? η εσωστρέφεια των ψυχοπλακωμένων?
Εδώ τουλάχιστο τραγουδάς... το έχω ξαναπεί το κριτήριο μου...

Επίσης για τις ενορχηστρώσεις θα πω ότι όταν τις άκουσα στο Μέγαρο μου φάνηκαν εκπληκτικές, στο δίσκο όντως πιο υποτονικές, αν και ο Σταύρος δεν είναι υποτονικός τελικά... είναι ας πούμε καλύτερος απ΄ό,τι στο " κατα Μάρκον".... λεπτομέρειες τεχνικές θα μου πεις... τα εύσημά μου βέβαια και πάλι στον Πάππο (παίζει μπουζούκι)

Σίγουρα θα ήθελα να υπάρχει ένας νέος Μίκης κι όχι ο ογδοντα φεύγα... αλλά, ας αναρωτηθούμε: υπάρχει?

10:03 μ.μ., Δεκεμβρίου 20, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Πολύ ορθώς, Αθανάσιε, αφιέρωσες το ζεϊμπέκικο στον Πάνο. Ενισχύω την αφιέρωση άλλη μια φορά, με τους στίχους:
"Ο ζεϊμπεκάς δε φτιάχνεται
Γεννιέται κάποιο βράδυ
κάποια βραδιά που χάνεται
κι απ΄την ψυχή του πιάνεται
να διώξει το σκοτάδι".

Ακούς, Πανούλη? ΔΕΝ φτιάχνεται ο ζεϊμπεκάς, που θα μας πεις ότι "μαθαίνεις τα βήματα και χορεύεις".

Τς!

:pppp

9:57 π.μ., Δεκεμβρίου 27, 2006  
Blogger Μαύρος Γάτος said...

Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι είναι ένας εξαιρετικός δίσκος. Τον άκουσα στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης, τον άκουσα με μανία μετά σε CD, τον ακξοιύω ακόμα κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη. Ορισμένα τραγούδια είναι συγκλονιστικά, το δικό μου αγαπημένο είναι η Ερημιά.

Θλίβομαι όταν αναλογίζομαι ότι ο Μίκης δεν θα υπάρχει για πάρα πούτ ακόμα.. αυτό που σε ανάγκασε Αθανάσιε να γράψεις 'ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ" δίπλα στο 'ο τελευταίος δίσκος του Μίκη', για να ξορκίσεις την πιθανότητα αναχώρησής του, το νιώθω κι εγώ πάρα πού έντονα... αυτός ο άμθρωπος, είναι η Ελλάδα!

8:41 μ.μ., Μαρτίου 02, 2007  
Blogger Athanassios said...

Μαυρε Γατε ευχαριστώ που τίμησες ενα ξεχασμένο ποστ!!!

Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το Γερακι.... συμφωνώ απόλυτα με όσα λες....
Ελα κι απ΄τους Λιποτάκτες... μάλλον σε χρειαζόμαστε!!

9:20 μ.μ., Μαρτίου 02, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια