Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ

Τέλη του 1981. Ακούω,με μεγάλη προσπάθεια ένα δίσκο, ανεξάρτητης παραγωγής, με τίτλο
" ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ".
Τραγουδά ο Αργύρης Μπακιρτζής. Τον πετάω στην άκρη, δύσκολη μουσική, περίεργη φωνή ο τύπος, περίεργοι στίχοι. Το δίσκο μου τον είχε φέρει, θυμάμαι, ο μακαρίτης ο πατέρας μου: " Εκανα μου λέει, μια δουλιά σ' ένα δισκάδικο και μου τον έδωσε τζάμπα...!!!! "
Η απάντηση μου βέβαια τότε ήταν δηκτική του στυλ " ... κι εσύ ό,τι σου δίνουν το παίρνεις"....
Κατάφερα να τον ακούσω ολόκληρο μετά από μήνες και βέβαια δεν φανταζόμουν ότι ο δίσκος αυτός επρόκειτο να γίνει ένας από τους πιο αγαπημένους μου. Η παρέα από την Καβάλα με αρχηγό τον Αργύρη Μπακιρτζή, έφερε τότε τη φρεσκάδα στο ήδη κορεσμένο Ελληνικό τραγούδι, σε μια εποχή πραγματικού μαρασμού και παρακμής.

Ολα τα τραγούδια μου αρέσουν, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανένα. Κατά καιρούς, τα έχω πολυακούσει όλα, με παρέες, πιοτά και ξενύχτια.
Ο δίσκος ξεκινάει με τη " ΡΩΜΥΛΙΑ" , ωραίο άσμα, θυμίζει άλλες εποχές, συνεχίζεται με ένα γρήγορο την "ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ" που το λέει ο Νίκος Παπάζογλου και μετά ένα ιδιαίτερα ρομαντικό άσμα, η περίφημη "ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ":


Τα κύματα της θάλασσας μου το 'πανε

αυτή η νύχτα μένει

για αύριο ποιος ξέρει


Έλα πουλί μου να πάμε στην Πέραμο

στην Αρζεντίνα να βρεθούμε

φωτιές να δουν τα πέλαγα

πωπω χαρές τ' αστέρια


Κι ο ζων-νεκρός της μνήμης μας

μια πτήση στον αιθέρα

στο χάος και στο όνειρο

απελπισιά χορτάτος

* JUKE-BOX : Η Πέραμος είναι ωραίο παραλιακό θέρετρο λίγο πριν την Καβάλα. Ιδανικό μέρος να ερωτευτείς, αφού πιείς τα ούζα σου στην "ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ"...

Το μεγάλο σουξέ του δίσκου : "ΣΤΟΝ ΠΑΓΑΣΗΤΙΚΟ" , αφιερωμένο εξαιρετικά σ' όλους τους ερημίτες της μπλογκόσφαιρας και το ανεπανάληπτο "ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΑΙ" , που μιλά για τη "γυναίκα της οδύνης"..... αυτό αφήστε το για μένα !!!

Οι γραφικές "ΨΕΙΡΕΣ" που λέει πάλι ο Νίκος Παπάζογλου και η "ΕΚΔΡΟΜΗ", με χαρούμενο ρυθμό, πιστεύω η κορυφαία στιγμή του ερμηνευτή.
Ακολουθεί το ομώνυμο οι " ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ" , το λένε όλοι μαζί ο Αργύρης Μπακιρτζής, Ισίδωρος Παπαδάμου (σπουδαίος μουσικός-τέλειο μπουζούκι), Δημήτρης Πολυζωίδης, Μιχάλης Σιγανίδης, Κώστας Σιδέρης (από τους ελάχιστους εκλεκτούς συναδέλφους μου- παίζει κιθάρα και μπουζούκι). Το 1986 προστέθηκαν στο συγκρότημα ο Φλώρος Φλωρίδης κι ο Κώστας Βόμβολος.

Εξαιρετικό στίχο "θεολογικού" περιεχομένου, συνοδεία εξαιρετικής πενιάς το " ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" :


Σε μια εκκλησιά μοναχική, μες σ' αψηλές καμάρες

σταθήκαν ένα απόβραδο πέντε-έξι ντερβισάδες

Σταθήκαν ένα απόβραδο πέντε-έξι ντερβισάδες

σε μια εκκλησιά μοναχική, μες σ' αψηλές καμάρες



Κοιτάξανε με θαυμασμό άγιους ζωγραφισμένους

την Παναγιά και τον Χριστό στην κώχη καμωμένους

Ρωτήσαν τον Αρχάγγελο για τη ζωή ετούτη

για το καλό, για το κακό, τη φτώχια και τα πλούτη



Μα μες τη ζάλη την πολλή, δεν είδαν πως οι άγιοι

ήταν μόνο ζωγραφιστοί κι η ερημιά μεγάλη


* JUKE-BOX : OΠAAAA

Το "ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ" είναι μια ζωντανή εικόνα, με εξαιρετική μουσική, το επόμενο με τίτλο "ΝΑΤΟ ΠΑΛΙ" μια υπέροχη καντάδα επτανησιακού τύπου. Δεν ξέρω, ίσως η φωνή του Μπακιρτζή, ίσως η μουσική που δεν είναι "παραδοσιακά" λαϊκή, σε συνηθισμένους δρόμους, δηλαδή ζεϊμπέκικα, χασάπικα κλπ, μου θυμίζουν έντονα επτανησιακές μελωδίες.
Τα στοιχεία που κυριαρχούν στη μουσική τους είναι κατ΄αρχήν λαϊκά, αλλά έντεχνα αναμεμιγμένα με το δημοτικό θρακιώτικο τραγούδι, επτανησιακές καντάδες και τη σύγχρονη λαϊκή μπαλάντα.
Τα " ΣΑ ΣΒΟΥΡΑ" και "ΣΤΟΝ ΕΠΤΑΛΟΦΟ" , υπέροχα τραγούδια, απ΄αυτά που τραγουδούσαν κάποτε οι παρέες, όταν βγαίναμε έξω να πιούμε και να τραγουδήσουμε κι όχι για "φαγητό", όπως λέμε σήμερα.

Ακολουθεί το μεγάλο σουξέ του δίσκου, " ΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΣΟΥ ΕΙΔΩΛΟ"

Συχνάζεις στο "Μικρό καφέ"

κι εγώ στη Μυροβόλο

έτσι που όσο κι αν θέλουμε

ποτές δε θα ιδωθούμε


Εγώ ξυπνάω απ' τις εφτά

κι εσύ το μεσημέρι

κι όταν τινάζω τα χαλιά

στο βόλεϋ πάντα τρέχεις


Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά

κι εγώ έντεκα με μία

έτσι που όσο κι αν θέλουμε

ποτές δε θα ιδωθούμε


Μα πού θα πάει ο καιρός

κι οι βουρλισμένοι χρόνοι

θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο

ξανά ν' ανταμωθούμε


* JUKE -BOX: Ας υψώσω (το ποτήριον) στους " βουρλισμένους χρόνους "......


Με το τραγούδι αυτό μάθαμε τα τοπωνύμια της όμορφης Καβάλας κι ερωτευτήκαμε όλες τις Καβαλιώτισες που γνωρίζαμε ή δεν γνωρίζαμε !!!

Ο δίσκος κλείνει με το "ΔΡΟΜΟΣ" , ίσως το πιο περίεργο άκουσμα του δίσκου. Εχει μάλλον
" θρακιώτικο" δημοτικό σκοπό. Μ' αρέσει πολύ.... Ωραία άσματα !!!

JUKE-BOX


Οι ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει αρκετούς δίσκους και σήμερα κατέχουν σημαντική θέση στο νεότερο κύμα των ελλήνων μουσικών δημιουργών. Ο ήχος τους σ' όλους τους δίσκους εξίσου πρωτοποριακός, όπως κι οι στίχοι. Θα ξεχωρίσω από τη μετέπειτα δισκογραφία τους "ΔΑΚΟΚΤΟΝΟΥΣ". Πάντως ο πρώτος τους δίσκος, μάλλον είναι και θα μείνει αξεπέραστος.

19 Comments:

Blogger Composition Doll said...

Χαρά που θα πάρει ο Θείος με τούτο το ποστ!

Δεν τούχουν μείνει και πολλές, του καημένου, στην ηλικία του!!!

:p

1:48 π.μ., Οκτωβρίου 20, 2006  
Blogger ΠΕΤΕΦΡΗΣ said...

Η "εκκλησιά" είναι η βασιλική των Φιλίππων, όπου ο Αργύρης δούλευε στην ανασκαφή. Και ο Παγασητικός, πάλι από παρόμοια ράτζια στην Αγχίαλο είναι. Εμπειρίες περί το 1970.
ΚυραΝτόλλα, ελπίζω να εννοείτε άλλον "Θείο",άγνωστό μου...

7:40 π.μ., Οκτωβρίου 20, 2006  
Blogger Composition Doll said...

Πετεφρή μου, φυσικά και άλλον εννοώ, έναν από τους 4 (εξακριβωμένους) ψηφοφόρους μου, και καθόλου δεν χάνεται που δεν τον γνωρίζετε, πιστέψτε με!!!

:p

10:51 π.μ., Οκτωβρίου 20, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Τα κυματα της θαλασσας μου το΄πανε
αυτη η νυχτα μενει!

Οταν τους πρωτακουσα ειπα: -Αυτοι δεν ...ακουγονται, ειναι στην κοσμαρα τους, ειναι..."δικοι μου"!
Αλλο πραμα.
Μονο και μονο οτι ο Μπακιρτζης με αυτη τη φωνη αποφασισε να γινει τραγουδιστης ...τα λεει ολα!
Ηχος που ταχει ολα μεσα, απο επτανησιακη κανταδα και λαϊκη μπαλαντα (οπως πολυ σωστα γραφει ο Αθανασης), μεχρι ανατολη, Σικελια και Καλαβρια.
Στιχοι, επισης.
Τραγουδισταδες του κοσμου, οι ανθρωποι !!!
Ποσο απλο (και ποσο δυσκολο-τελικα-εν τη απλοτητι του) ειναι το καλο ακουσμα.
Μας ταχουνε πριξει τ΄αρχιδια οι διαφοροι συχρονοι (και οχι και τοσο συγρονοι) ...ποιοτικοι δημιουργοι για να μας πουνε ενα καλο τραγουδακι-ολοι Σαβοπουλοι την εχουνε δει.
Τα πιανουνε τα οργανα οι Χειμερινοι και ...παρε ναχεις!

"κρυφα μου χαμογελασες
γιατι εβλεπε η μαμα σου
κι ολοι τριγυρω ηταν γνωστοι
κι εγω ξενος στον Πρινο..."

Με τρεις κουβεντες τα λενε ΟΛΑ,

Χωρις φαμφαρες:
"Αδελφε μου τωρα που΄σαι αρωστος
ετυχε και΄γω να ειμαι αφραγκος.
Που θα βρουμε χρημα να πληρωσουμε
το γιατρο να μην τα κακαρωσουμε"

Μεχρι προσωπικους κωδικες που νοιωθουμε οτι τους κατεχουμε:

"να πεις του μπαμπα σου οταν σε φιλαει
να μην φοραει τα μαυρα γυαλια
γιατι σκιαζουν τα ωραια σου ματια
και με στη σκια τους τους αλλους κοιτας"!

"...κι οι μποτες που δεν φορας ποτε σου
ειχανε γινει ...συμβολο"!

"...καθως τηλεφωνο προσμενω
απ΄την Αθηνα να μου πεις,
πως περασες τις διακοπες σου,
βρηκες τον αλλον σου εαυτο?
μες τους ανθρωπινους καθρεφτες
στου τουρισμου την ανοχη..."

(οι στιχοι ειναι απο μνημης, ελπιζω ναναι σωστοι)

Ντολη εχεις δικιο (αν το βρεις κιολας, ακομα ...καλυτερα).

11:30 π.μ., Οκτωβρίου 20, 2006  
Blogger unibrain said...

Ekanes poli kala kai milises gi afto to disko.
Nomizo oti einai apo tis spanies fores pou i moysiki oi stixoi kai kyrios h foni einai toso demena .
Kai to pio fovero einai oti o diskos egine xoris na emperiexei to paramikro apo ta mousika dromena tis epoxis tou.

12:59 μ.μ., Οκτωβρίου 20, 2006  
Blogger Πάνος said...

Συμμετέχω κι εγώ στα σχόλια του juke-box, με ένα ...ποστάκι.

ΑΥΤΟ ΕΔΩ!

12:04 π.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Πάνος said...

Όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος, η παρέα μου ήταν από τις πρώτες που τον άκουσε και τον ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ, κατά κόρον.

Στα τέλη του '81- αρχές του '82 είμαστε ήδη τριτοετείς φοιτητές και είχε ήδη διαμορφωθεί μια παροικία φίλων και συναδέλφων στην Αγία Μαρίνα, λίγο πάνω από το γήπεδο του ΠΑΟΚ.

Θυμάμαι ένα βράδυ εκείνου του χειμώνα, που πήγαμε εν σώματι στην ταβέρνα της Κονίτσης Ο ΔΙΑΚΟΣ (;) απέναντι από τη ΓΕΦΥΡΑ. Εκεί συναντήσαμε κι άλλους φοιτητές της Οδοντιατρικής - και ολόκληρη την Κλινική της Προσθετικής, με επικεφαλής τον (μακαρίτη τώρα) καθηγητή.

Εις εκ των κιθαρωδών της παρέας (αυτός που παραλίγο να βγει δήμαρχος προχθές - του έλειψε μονάχα ένα 39%), με τη συνοδεία ημών των υπολοίπων, έπαιξε σχεδόν όλα τα τραγούδια του δίσκου - οι λοιποί θαμώνες τα άκουγαν για πρώτη φορά.

Ακολούθησε πατιρντί, με κλασσικότερα άσματα - ώσπου ο καθηγητής (ένας από τους ελάχιστους της σχολής που δεν ήταν ζόμπι) έδωσε ρεσιτάλ χορού πάνω στο τραπέζι, αφού τα είχε κάνει πρώτα λίμπα.

Από τότε ο δίσκος παραμένει σταθερό / διαχρονικό άκουσμα. Και συμφωνώ με τον τζουκμποσιάρχη, είναι ο καλύτερος των Χειμερινών Κολυμβητών.

Εις υγείαν!

1:26 π.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ντόλλυ, ο θείος είναι θεματικός... είπαμε... αλλά έχει καλό γούστο, αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε..

Πετεφρή ο Παγασητικός δεν είναι ο κόλπος της Μαγνησίας? Ποιά Αγχίαλο εννοείς?

Θείε, κάποια από αυτά που ανέφερες μου ήλθαν στη μνήμη, κορυφαίος ο "Πρίνος" βέβαια...

Unibrain νομίζω ότι και σήμερα να είχε κυκλοφορήσει ο δίσκος πάλι καινοτόμος θα ήταν. Δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στα μουσικά δρώμενα από το 1981. Πάντως την ίδια εποχή καινοτόμος δίσκος ήταν και το " ΦΡΑΓΜΑ" του Μούτση.

Πάνο, μου θύμισες και το "ΔΙΑΚΟ". Εδώ και πολλά χρόνια βέβαια λέγεται ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ, αν δεν κάνω λάθος. Εκεί στο πατάρι γίνονταν μυσταγωγίες. Ο Ηλίας τα κατέχει τα άσματα, πράγματι.Τα έχουμε " βρέξει" επανειλημμένα.
Ωραίο το post σου, ακόμα καλύτερη η Στολίσναγια... Εβίβα

1:00 μ.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Πάνος said...

Αθανάση,

ο ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ ήταν άλλος. Μια περιβόητη ταβέρνα - υπόγειο, στέκι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στην Τούμπα, αλλά όχι στην Κονίτσης.

(εκτός αν πρόκειται για πρόσφατες εξελίξεις, που αγνοώ)

6:02 μ.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Athanassios said...

Πάνο, ίσως νάχεις δίκιο... δεν επιμένω, θα το δω και θα σου πω...
Αφιερώνω την Αρζεντίνα...

6:55 μ.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Citronella said...

Αγαπημένο συγκρότημα, αγαπημένα μέρη - ευχαριστούμε για το αφιέρωμα.
Σήμερα είδα τυχαία στο βιβλιοπωλείο το "συνέβη στο Πράβι" (Πράβι είναι η Ελευθερούπολη), του Νίκου Γκροσδάνη.

10:14 μ.μ., Οκτωβρίου 21, 2006  
Blogger Athanassios said...

Citronella,η Καβάλα είναι η ομορφότερη πόλη της Μακεδονίας.
Δεν ήεξρα την ονομασία Πράβι, αλλά ο συγγραφέας φαίνεται να τα λέει ωραία...

6:59 μ.μ., Οκτωβρίου 22, 2006  
Blogger ATHENA said...

Οταν πρωτακουσα το "φωτιες να δουν τα πελαγα πωπω χαρες τάστερια" θυμηθηκα τι θα πει ερωτας (ειχα θαφτει σε μια σχεση)
αναλυθηκα σε δακρυα αποτομα και πριν προλαβω να ανακτησω την αυτοκυριαρχια μου "ο ζων νεκρος της μνημης μας" ηρθε και μ' αποτελειωσε.
Στο καπακι ακουσα τον Παγασητικο και πριν τελειωσει ΗΞΕΡΑ οτι τελικα δεν θα ζησω για παντα τσο Παρισι οπως ειχα αποφασισει. Σε 2 χρονια γυρισα.

Αυτο που μου κανει εντυπωση ειναι οτι κανεις δεν ειπε πως τον μαγεψε ο ηχος του δισκου με την πρωτη (πραγμα που συνεβη σε μενα)

Συμφωνουμε ολοι οτι φευ αυτος ο πρωτος δισκος παραμενει και ο καλλιτερος, παρα τις ουκ ολιγες στιγμες που ακολουθησαν (κοτζαμ τετατρτο του αιωνα ειναι αυτο) εκ των οποιων θα ξεχωρισω τον ΞΕΝΟ.

ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΡΛΙΣΜΕΝΟΥΣ
η ΒΟΥΛΗΜΕΝΟΥΣ,
ΧΡΟΝΟΥΣ, ΕΒΙΒΑ!

7:23 μ.μ., Οκτωβρίου 22, 2006  
Blogger Athanassios said...

Athena η μουσική παίζει το ρόλο της στη λήψη σημαντικών αποφάσεων στη ζωή μας, έχω κι εγώ αντίστοιχες εμπειρίες.

Ο ήχος είναι αλήθεια ότι με ξένισε και δυσκολεύτηκα να πω ότι μ' αρέσει,καθώς ήταν τελείως διαφορετικός από τα ακούσματα των προηγούμενων δεκαετιών και τολμώ να πω και των επόμενων. Οι Χειμερινοί σίγουρα έχουν και ποιότητα και πρωτοτυπία.

Αν θες θύμισε μας τους στίχους του Ξένου και ξανά εβίβα βέβαια.... (εγώ βουρλισμένους το ακούω.... )

8:07 μ.μ., Οκτωβρίου 22, 2006  
Blogger ATHENA said...

ελπιζω να μην εχει λαθη τωρα στο φτερο το βγαλα


Παλιοζωή μας ρήμαξες
Σ αυτή την κοινωνία
Και το φτωχό κορίτσι μου
κανεις δε θα το παρει
οσοι γνωριζει της πεταν
πουτανα μανα εχεις
κι αυτη στο κλαμα ριχνεται
κι εγω τους δρομους παιρνω
γιατι η σκυλα η μανα της
πηγε στη Σαλονικη
κι απ τα καπνα που δουλευε
το’ριξε στο γαμησι
Πηγε η θυγατερα μας
να τη φιλοξενησει
κι ο νταβατζης ο φιλος της
ριχτηκε στο κοριτσι

Πηγα κι εγω στο σπιτι της
στους Αγιους Αποστολους
Μηπως και μεταμεληθει
να την παρακαλεσω
Να ξανρθει στο σπιτι μας
στην εμορφη μας Ξανθη
να δει και τ αγγονακι μας
του γιου μας του αλανιαρη

Χτυπω την πορτα και
πετριες ριχνω στο παραθυρι
και βγαινει ενας λενβεντςη νιος
με δικοπο μαχαιρι
Τι ομορφια ηταν αυτη
Τι μυρωμενα χειλη
Ματια γλαρα μες στο χασις
σαν ερωτες τ απριλη
Τον αγαπαει σαν τρελη
και του τα σταζει ολα
Κι ενω με με θελει να ρθη
πισω του τρεχει παντα
στα κεντρα και στα καμπαρε
στης νυχτας τα μερακια
που σβηνουν πονους και χαρες
και τςη ζωης τα δακρυα

Κι οι πολιτσμανοι οι ατιμοι
κι αυτοι μαζι του ειναι
Γιατι ειμαι ξενος και φτωχος
κι αυτος γραικος κι αφεντης
γι αυτο και τ αποφασισα
παω στη σαλονικη
που ΄ν πολη γκραντε και τρανη
κει να χαθουμε ολοι
το φιλο που ανταμωσα
στου παζαριου το χανι
να τον βρω να σμιξουεμ
για κανα ποτηρακι
να φυγουν πικρες και καημοι
της ζησης τα φαρμακια
με το γλυκο μπουζουκι του
σαν παιζει τραγουδακια


........

αμ τυχει να ειναι σε μερα το ξεσκιζει στα λαιβ ο Διονυσακης ;)

10:19 μ.μ., Οκτωβρίου 22, 2006  
Blogger Athanassios said...

Athena, αν και στο φτερό εξαιρετικά το έβγαλες.... Ευχαριστώ.... ωραιότατο... ξανά εβίβα...

11:52 μ.μ., Οκτωβρίου 22, 2006  
Blogger ATHENA said...

ΕΒΙΒΑ :)

1:54 μ.μ., Οκτωβρίου 23, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

αντε βιβα
στην ψωλη του Γρίβα!

3:03 μ.μ., Οκτωβρίου 24, 2006  
Blogger ΠΕΤΕΦΡΗΣ said...

Την Αγχίαλο του Παγασητικού Εννοώ, όπου ο αδελφός του Αργύρη, ο Χαράλαμπος,έκανε ανασκαφές και ο Αργύρης τον βοηθούσε. Και ο Χαράλαμπος σε ένα βιβλίο του, νομίζω στα "Τετράστιχα" μνημονεύει μιά "Βασιλική Β αγχιάλου". Στο "αδερφέ μου τώρα που είσαι άρρωστος" ο μνημονευόμενος αδελφός είναι ο τρίτος, ο Κωστής.

7:52 μ.μ., Νοεμβρίου 01, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια