Τρίτη, Οκτωβρίου 24, 2006

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΗΛΙΕ

Mη παρασυρθείτε και νομίζετε ότι έχω μετεκλογικές παραισθήσεις όπως ο Γ. Παπανδρέου. Το
"ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΗΛΙΕ" είναι ο τίτλος ενός από τους πιο ωραίους δίσκους του ΜΑΝΟΥ ΛΟΙΖΟΥ, πάνω σε στίχους του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Το ομώνυμο τραγούδι βέβαια, που είναι το δωδέκατο του δίσκου, έγινε σύνθημα της περίφημης ΑΛΛΑΓΗΣ που επαγγέλονταν το ΠΑΣΟΚ. Αυτό όπως και το " ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ" είναι σε στίχους του συνθέτη.
Στο δίσκο τραγουδούν η Χάρις Αλεξίου, η Αλέκα Αλιμπέρτη, ο Κώστας Σμοκοβίτης και σ' ένα τραγούδι ο ίδιος ο συνθέτης.
Η πρώτη έκδοση του δίσκου έγινε το 1973, μέσα στην επταετία. Δύο από αυτά το "Ποιός το ξέρει " και τα " Δώδεκα παιδιά" είχαν λογοκριθεί και αλλάχτηκαν κάποιοι στίχοι.
Τα τραγούδια όλα γίνανε γνωστά πολύ αργότερα, στη μεταπολίτευση.

Ο Μάνος Λοίζος ήταν μεγάλος μελωδός και πραγματικά η απώλεια του ήταν πολύ σημαντική για το σύγχρονο Ελληνικό τραγούδι. Στο δίσκο αυτό ξετυλίγει το μεγάλο του ταλέντο, με τρεις καινούριους τότε τραγουδιστές (η Αλεξίου είχε ήδη κάνει τη Μικρά Ασία και το Βυζαντινό Εσπερινό του Απόστολου Καλδάρα, οι άλλοι δύο εμφανίζονταν για πρώτη φορά).
Μεγάλη επιτυχία του δίσκου το " ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ" που το λέει η Αλεξίου με δεύτερη φωνή το συνθέτη :

Στο μονοπάτι σαν θα βγεις
μιας ανοιξιάτικης αυγής
να μη ξεχάσεις να της πεις
μια καλημέρα της ζωής

Μια καλημέρα είναι αυτή
πεσ' την κι ας πέσει χάμω
Παλάτια χτίζουν οι θεοί
και μεις πάνω στην άμμο

Με τα χαράματα σαν βγεις
από την πόρτα της ζωής
μια καλημέρα να της πεις
κι ας είσαι μόνος μεσ' τη γης

Ωραιότατες μπαλλάντες επίσης, το " ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ" με την Αλέκα Αλιμπέρτη, τα " ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΑΡΓΑ" και " ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΙΔΑ ΝΑ ΞΥΠΝΑΣ" με τον Κώστα Σμοκοβίτη και με " ΦΑΡΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ" με την Αλεξίου.

Το " ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ" , με την Αλεξίου σε στίχους του συνθέτη, έγινε επίσης μεγάλη επιτυχία :
Ποιός το ξέρει,ποιός το ξέρει
που γυρνάς τη νύχτα αυτή
ποιός καημός και ποιό νυχτέρι
σου ματώνουν τη ψυχή

Σβήνουν τ' άστρα ένα-ένα
κι όσα σου' χα ειπωμένα
γίναν δάκρυα παγωμένα
γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι
κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
να μας βγάλει απ΄το ψέμα
κι από τη ντροπή

Ποιός βοριάς την πόρτα ανοίγει
και για σένα δεν ρωτά
τούτη η νύχτα πώς θα φύγει
δίχως φως, χωρίς φωτιά

Ο Δημήτρης Χριστοδούλου ήταν σπουδαίος ποιητής-στιχουργός. Πολυγραφότατος, τα πέτρινα χρόνια, συνεργάστηκε με το Θεοδωράκη, το Ζαμπέτα, το Λίνο Κόκκοτο, το Γιάννη Μαρκόπουλο και κράτησε το κύριο βάρος του στίχου στο Ελληνικό τραγούδι τα δύσκολα εκείνα χρόνια.
Πέθανε κι αυτός σχετικά νέος (64 ετών).

Ενα πολύ ωραίο ζεϊμπέκικο, αντιπροσωπευτικό δείγμα έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, "ΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΚΟΡΜΙ", που το λέει εξαιρετικά η Αλεξίου:

Τι να το κάνεις το κορμί
που το τσακίζει ο πόνος
αν δεν ανοίξει στην καρδιά
του ουρανού ο δρόμος

Ποιός την έγραψε τη μοίρα
πάνω σε λευκό χαρτί
και δεν έστειλε δυό λόγια
στο θεό να με σκεφτεί

Τι να την κάνεις τη ζωή
αν δεν σου πουν ποιός είσαι
λάθος γεννιέσαι μεσ' τη γη
και πάλι λάθος είσαι


Το τραγούδι αυτό το άκουσα και σε μια καταπληκτική εκτέλεση με το Γιώργο Μαργαρίτη, σε μια παλιά τηλεοπτική εκπομπή του Λευτέρη Παπαδόπουλου " ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΣΤΙΧΟΣ".
Να αναφέρω επίσης την εξαιρετική μπαλλάντα που τραγουδάει ο ίδιος ο συνθέτης, με την αισθαντική φωνή του, με τίτλο " ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ", καθώς και τα " ΔΩΔΕΚΑ ΠΑΙΔΙΑ" με τον Κώστα Σμοκοβίτη και χορωδία.
Το ομώνυμο βέβαια είναι πολύ γνωστό . Δεν είναι ίσως γνωστό ότι η μελωδία σε στίχους του Χριστοδούλου είχε ακουστεί με την Αλεξίου στους τίτλους της ταινίας " ΑΣΠΡΟ-ΜΑΥΡΟ" των Θ. Ρεντζή και Ν. Ζερβού. Στο δίσκο μπήκε με τους στίχους του Μάνου και έγινε πλατιάς αποδοχής κι ακούγονταν σ' όλες τις προεκλογικές συγκεντρώσεις και πορείες.

JUKE-BOX

Τα τραγούδια του Λοίζου, όσα χρόνια κι αν περάσουν θα ακούγονται σαν σύγχρονα. Οι μελωδίες του αγγίζουν τις ψυχές, γιατί ο Λοίζος ήταν πραγματικά ο συνθέτης της ψυχής. Οι τραγουδιστές ενσωματώνονται κυριολεκτικά στις μελωδίες του και το αποτέλεσμα, τόσο σ΄αυτό το δίσκο όσο και στους άλλους του συνθέτη, είναι "έργο του Λοίζου". Τα τραγούδια του έχουν ταυτότητα και άπειρο συναίσθημα, έτσι ακούγονται με συγκίνηση μέχρι και σήμερα και σε γεμίζουν νοσταλγία. Λαϊκές μπαλλάντες που δεν έχουν καμιά σχέση με τις σύγχρονες, που ακούγονται μονότονες και ιδιαίτερα εσωστρεφείς. Ο Λοίζος αν ζούσε σήμερα θα έγραφε σίγουρα υπέροχα τραγούδια.

18 Comments:

Blogger Composition Doll said...

Εξαιρετική κριτική, Θανάση!

1:15 π.μ., Οκτωβρίου 25, 2006  
Blogger Πάνος said...

Στη περίπτωση του Λοϊζου, νομίζω πως το "ουδείς αναντικατάστατος" έχει την εξαίρεσή του...

1:33 π.μ., Οκτωβρίου 25, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Για τον Μάνο, προσυπογράφω το σχόλιο του Πάνου. Νομίζω αρκεί.

Για τον Δημήτρη Χριστοδούλου, είχα πει κάποτε στον Πάνο ότι αν ανοίξω μπλογκ θα του γράψω ένα μεγάλο αφιέρωμα.
Πρόκειται, φίλε Θανάση, για τον αγαπημένο μου στιχουργό !
Ό,τι είναι για μένα ο Καββαδίας ως ποιητής, είναι ο Χριστοδούλου ως στιχουργός !
( Βέβαια, στην περίπτωση του, στιχουργός τραγουδιών και ποιητής ταυτίζονται )

Θα αρκεστώ σε ένα περιστατικό μόνο για τον Χριστοδούλου, όπως το διηγήθηκε η γυναίκα του και το μετέφερε στην εκπομπή του ο Λευτέρης Παπαδόπουλος :

Επταετία. Ο Χριστοδούλου εξόριστος στο Παρίσι. Ο Ζαμπέτας, στην Αθήνα, ψάχνει καλούς στίχους. Απελπίζεται. Σκέφτεται αμέσως τον Χριστοδούλου. Παίρνει το αεροπλάνο και πάει στο Παρίσι. Βρίσκει τον Χριστοδούλου και τον παρακαλάει να του γράψει κανένα καλό στίχο. Ο Χριστοδούλου βγάζει αμέσως από την τσέπη του ένα χαρτί. «Πάρε Γιώργο,» του λέει, «το έγραψα πριν λίγες μέρες.»
Ο Ζαμπέτας το διαβάζει. Χαμογελά με εμφανή ικανοποίηση, προσπαθώντας να κρύψει τον ενθουσιασμό του ! Ξέρει τι κρατά στα χέρια του !
Μετά από λίγο όμως, η έκφραση του αλλάζει. Είναι προβληματισμένος.
- «Ρε συ, Μήτσο.. μήπως είναι λίγο πολιτικό ; Μην έχουμε κανένα πρόβλημα με αυτούς κάτω.. ξέρεις.. τη λογοκρισία λέω..»
- «Έλα ρε μαλάκα, ερωτικό είναι!»

Ο Ζαμπέτας επιστρέφει και το μελοποιεί. Υπέροχα. Αντάξια με το στίχο. Λίγο καιρό μετά, σχεδόν όλοι τραγουδούν « Τι να φταίει, τι να φταίει..»

Μια μέρα έρχεται η Ασφάλεια στο μαγαζί του Ζαμπέτα. Τον πάνε μέσα.. για φιλική κουβέντα.
- «Κύριε Γιώργο, μήπως υπονοεί τίποτα πολιτικό αυτό το τραγούδι ;»
- «Ααα, παιδιά, σας παρακαλώ, εγώ δεν ξέρω τίποτα! Ο Μήτσος μού είπε ότι είναι ερωτικό!»

7:26 μ.μ., Οκτωβρίου 25, 2006  
Blogger Athanassios said...

Ντόλλυ ευχαριστώ, σου αφιερώνω το " Μια καλημέρα είναι αυτή..."

Πάνο, όντως ο Λοίζος είναι αναντικατάστατος. Εχει ξεχωριστή σελίδα στο βιβλίο του ελληνικού τραγουδιού, αν και δεν είχε μεγάλη παραγωγή. Πέθανε νέος θα μου πεις, αλλά ήταν και τελειομανής, όπως μου έλεγε ο Ρασούλης,δεν αποφάσιζε εύκολα.

Ιχνηλάτη, ωραία η ιστορία. Να κάνουμε για τον Χριστοδούλου ένα αφιέρωμα.Μου αρέσει ιδιαίτερα. Μια άλλη ιστορία με το Ζαμπέτα, πριν αρχίσει η συνεργασία τους...
Τον βρίσκει ο Γιώργης στους διαδρόμους της Columbia και του λέει: Μήτσο, δηλαδή εμάς μας έχεις παρακατιανούς και δίνεις μόνο στο Μίκη? Κι εγώ τα καταλαβαίνω και μπορώ να γράψω ωραία τραγούδια!!
Του δίνει ο "Μήτσος" το " Με το βοριά σ' αναζητώ, με το νοτιά σε χάνω....". Ηταν το πρώτο τους τραγούδι.

9:37 μ.μ., Οκτωβρίου 25, 2006  
Blogger ιχνηλάτης said...

Θανάση, δεν το ήξερα αυτό ! καλό !

Ισως πούμε κάποτε και για το πως ο "Μήτσος" έγραψε τους ελληνικούς στίχους στις γλυκές μελωδίες του Ζωρζ Μουστακί ( Ο Μέτοικος, κλπ ) με προτροπή της Μελίνας τότε στο Παρίσι..
Πέτρινα χρόνια, αλλά γεμάτα ανεπανάληπτη δημιουργία !

11:49 μ.μ., Οκτωβρίου 25, 2006  
Anonymous Βλαδίμηρος (ex-fufutos) said...

Εξαιρετικόν!!! αγαπητέ Αθανάσιε - όπως και όλο το ιστολόγιο.
Συμφωνώ κι εγώ με τον Πάνο, για το αναντικατάστατος.

Έχω την εντύπωση ότι -δυστυχώς- λιγοστεύουν χρόνο με το χρόνο τα αφιερώματα στο έργο του. Εκτός από τον αγαπητό του φίλο Λευτ.Παπαδόπουλο όλο και λιγότεροι μας τον θυμίζουν.
___
Σχετικά με το "σύνθημα της περίφημης αλλαγής": ακουγόταν και τραγουδιόταν πάντα σε συγκεντρώσεις κλπ. Ο "ύμνος" του ΠΑΣΟΚ όμως ήταν άλλος (ευτυχώς για το "καλημέρα ήλιε").
Ήταν το "ο ήλιος ο πράσινος - ο ήλιος που ανατέλλει μας οδηγεί - για μια Ελλάδα ελεύθερη.... σοσιαλιστική". Νομίζω του Θωμά Μπακαλάκου

3:22 π.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Γυρισα.

3:33 π.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Βλαδίμηρε, καλώς όρισες. Οντως ο ύμνος ήταν του θωμά Μπακαλάκου, αλλά το Καλημέρα Ηλιε ήταν "σταθερή". Πέρασαν τα χρόνια και γρήγορα... ε? Το ομώνυμο τραγούδι πραγματικά δεν μπορώ να το ακούσω ακόμα. Ακούω ολόκληρο το cd και αυτό δεν το ακούω. Πλύση εγκεφάλου μας είχαν κάνει οι Πασόκοι, ενώ είναι ωραιότατο τραγούδι.

Ιχνηλάτη, στο αφιέρωμα για το Χριστοδούλου να μας τα πείς αυτά. Δεν τη θυμάμαι αυτή την ιστορία.

Θείε, καλώς όρισες και συ.Πόθεν έρχεσαι? Για τους Λοίζο-Χριστοδούλου θα μας πεις τίποτα?

9:28 μ.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Απο τις εξοχες, που απαφτονομουνα καμποσες μερες με την καινουργια σας θεια ερχομαι και στην κορφη κανελα.
Για το Χριστοδουλου δεν θα σας πω παρα μονο για την γυναικα του Μαρια οτι δουλευε στο αρχιτεκτονιο γραφειο του καθηγητη Γιωργου Κανδύλη στο Παρισι καθοτι αρχιτεκτονισσα κι η ιδια (ετσι για να πω κι εγω ..."κατι το ωραιον").
Ο Λοϊζος ποτε δε με συγκινησε ιδιετερα, νομιζω οτι ηταν ταλαντουχος αλλα παντα μου δημιουργουσε την αισθηση οτι ηταν της ...ευκολης συγκινησης και του ενθουσιασμου.
Γνωριζω οτι παρα πολλοι ανθρωποι τον εχουν σε μεγαλη εκτιμηση και δεν ξερω κατα ποσο αυτο μπορει να οφειλεται και στον προωρο θανατο του.
Απο αυτη την σειρα συνθετων, προσωπικα, ο πλεον ενδιαφερων μου ειναι μαλλον ο Μουτσης.

9:59 μ.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος said...

επισης θελω να παω ...εξοχη με τη Ντολη!

10:03 μ.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Blogger Athanassios said...

Καλά, η καινούρια θεία ποιά είναι? Δεν μας έχεις ενημερώσει... Βάλτην να κάνει κανένα σχόλιο...
Η Ντόλλυ, θα καταχαρεί και θα σε καταχεριάσει. Αναμένεται θύελλα..
Για το Μούτση συμφωνώ, αλλά για το Λοίζο διαφωνώ.Δεν νομίζω να επεδίωκε εύκολες συγκινήσεις, ήταν πολύ προσεκτικός στις δουλιές του και λεπτολόγος, ούτε επεδίωκε το εύκολο κέρδος. Ας πούμε" τα τραγούδια της Χαρούλας" ήταν πρωτοποριακός δίσκος για την εποχή του, τα τραγούδια σε ποίηση Χικμέτ (Γράμματα στην Αγαπημένη), που δεν πρόλαβε να τα ολοκληρώσει, επίσης. Δεν έχει σημαντική παραγωγή, για να του καταλογίζεις "ευκολία" και " εντυπώσεις"...

10:35 μ.μ., Οκτωβρίου 26, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Απλως σου περιεγραψα μια ..."αισθηση" (αν ειναι δοκιμος ο όρος) που μου δημιουργειται ακουγοντας τον Λοϊζο.
Με τη Χαρουλα και τα τραγουδια της επισης μου συμβαινει το αυτο.
Με ολους τους ..."ποιοτικους" εντεχνους επισης.
Μονο για καποιους δικους μου -αδιευκρινιστους- λογους μπορω ν΄ακουσω μεμονομενα καποια τραγουδια τους, αλλα στο συνολο τους κατι ...μου κανουνε (θα το κοιταξω).
Παντως ας μην τρελενομαστε, η αισθηση μου αυτη δεν επεχει και θεση κριτηριου, θεμα ...εσωτερικης καυσεως ειναι.

9:18 μ.μ., Οκτωβρίου 27, 2006  
Blogger Athanassios said...

Το αστείο στην όλη ιστορία είναι ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα.... κι εγώ έχω αυτή την " αίσθηση" αλλά με διαφορετικά πράγματα-έννοιες... θρησκεία, πατρίδα,εθνικισμός... κλπ..
Θα μου πεις πάντα τα είχες αυτά.. ναι... αλλά μου έχουν γίνει αλλεργικά με τα χρόνια..

Πάσχουμε από την ίδια ασθένεια, δεν έκανα πλάκα στης Ντόλλυς

9:45 μ.μ., Οκτωβρίου 27, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Μαλον προκειται για διαφορετικη περιπτωση. Μ΄αυτα που αναφερεις εσυ(θρησκεία, πατρίδα,εθνικισμός... ) εμενα δεν μου ..."δημιουργηται αυτη η αισθηση", μου συμβαινει κατι αλλο: μου πριζονται τ΄αρχιδια (γιατρε)!
Λες ναναι σοβαρο?

11:05 μ.μ., Οκτωβρίου 27, 2006  
Blogger Athanassios said...

Μπα ρε γαμώτο το ίδιο είναι... πρησμένα τα νιώθω όλη την ώρα...

Η θεία "γραία" είναι?

11:38 μ.μ., Οκτωβρίου 27, 2006  
Anonymous ο θειος Ισιδωρος said...

Ηλικια θειας= ΗΘ*:2+1

*(ΗΘ= Ηλικια Θειου)


ΥΓ
μιας και μιλαμε για διαθορες ηλικιας στα ζευγη, ο σωστος μαθηματικος τυπος ειναι:
α) Δια το αρεν: :2-7 (δια δυο συν επτα)
β) Δια το Θυλη: Χ2-7 (επι δυο μειον επτα)

Εφαρμογη τυπου στην περιπτωση σου: 44:2=22+7=29
Εφαρμογη τυπου στην περιπτωση Ντολυ: 46Χ2=92-7=85

4:13 μ.μ., Οκτωβρίου 30, 2006  
Anonymous ο θειος said...

Διορθωση: δια το αρεν= :2+7

4:16 μ.μ., Οκτωβρίου 30, 2006  
Anonymous Αλέξανδρος Ζήβας said...

Αποκωδικοποίηση....: θρησκειών, μυθολογιών, ψυχής, σιωπής,....
Σχηματοποίηση λόγου(στιχουργημάτων μου), κοσμογονία, θεογονία,....
URL : www.siopi.gr
Γεια.....

11:53 π.μ., Μαρτίου 18, 2008  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια