Κυριακή, Απριλίου 29, 2007

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Πάνω που ετοιμαζόμουν να ρίξω κέρμα και να παίξει η πενιά, ήλθε η Οίστρος με την πρόσκληση-πρόκλησή της.... Να βρω λέει και να ποστάρω τα τραγούδια που με σημάδεψαν...
Εγκυκλοπαίδια μάλλον είναι, γιατί δεν θυμάμαι στιγμές της ζωής μου, περισσόττερο ή λιγότερο σημαντικές, να μη συνδέονται με μουσική και τραγούδια.
Μόνο από τις σούρες και τα ξενύχτια να μαζέψω τα τραγούδια, θα σχηματιστεί μια σειρά με 25-30 cds.
Λόγω λοιπόν της υπερπληθώρας των αγαπημένων ασμάτων αποφάσισα να κάνω πέντε μνημόσυνα για να ανταποκριθώ στην πρόσκληση.Πέντε θάνατοι αγαπημένων ανθρώπων, που με τα τραγούδια τους με σημάδεψαν κι ο θάνατός τους μου προξένησε πραγματική λύπη, σαν να έχασα κάτι δικό μου. Οι απώλειες αναφέρονται με τυχαία σειρά, ούτε χρονολογική, ούτε συναισθηματική:


1) Μάνος Χατζιδάκις : Ηταν απόγευμα καθημερινής θυμάμαι και πριν φύγω για το γραφείο το άκουσα στις ειδήσεις. Επαιζε ο τότε ΣΚΑΙ και νυν ΑΛΦΑ ένα εξαιρετικό τραγούδι του συνθέτη από τους ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΥΣ, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, με την Αλίκη Καγιαλόγλου:

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
Ολοι χορεύουν απόψε, τραγουδάνε όλοι
στη μεγάλη τούτη πόλη κι είναι Κυριακή
Γίνανε φίλοι αγγέλοι και διαβόλοι με τη μουσική

Ολα τα σπίτια είν' αδειανά, γεμάτοι οι δρόμοι
τι ρωτάν οι τροχονόμοι
τι συμβαίνει εδώ?
κι ετσι τυχαία, σύσσωμη η τροχαία
μπήκε στο χορό

Με το φεγγάρι που λάμπει τώρα σαν μπαλόνι
το παιδί γελά-θυμώνει και κοιτά ψηλά
και κάθε νύχτα απ΄το παλιό μπαλκόνι
το πετροβολά

Με τη βεντάλια στο ΄να της χέρι για σημαία
κάποια γριά ρωτά παρέα , μ' άλλες έξι-εφτά
ποιός έχει βγάλει πάλι απ΄τα λαθραία
σίγουρα λεφτά

Τόσος κόσμος πού πηγαίνει
τι συμβαίνει, τι συμβαίνει, τι?
Μάχη, πόλεμος, ειρήνη,
τι θα γίνει, τι θα γίνει, τι?

2) Στέλιος Καζαντζίδης: Ηταν 14/9, του Σταυρού, όταν άκουσα το θάνατο του Στέλιου. Μαζί με τον μεγάλο αυτό τραγουδιστή πέθανε και μια εποχή ολόκληρη, που εμείς τη ζήσαμε εκ του ασφαλούς βεβαια, αλλά την τραγουδήσαμε και την "ήπιαμε" δεόντως....
Κάθησα και έγραψα ένα cd με τραγούδια του Στέλιου εκείνη την ίδια μέρα, το τιτλοφόρησα ο "θάνατος του Στέλιου" και το έβαλα μετά να παίζει... Βγήκε από το απέναντι μπαλκόνι η γειτόνισσα και με λυπημένο ύφος μου είπε : "πάει κι ο Στέλιος , Θανάση...."
Πρώτο τραγούδι στο cd αυτό, το τραγούδι των Νικολόπουλου-Πυθαγόρα
" ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ" :
Επεσε σαν κεραυνός στη γειτονιά μας το μαντάτο
κι έκλεισαν τα μαγαζιά και τα σπιτάκια, πάνω ως κάτω
Ο καλύτερος ο φίλος εβασίλεψε σαν ήλιος
της παρέας το στολίδι πάει στ' αγύριστο ταξίδι

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι
τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός κι απ΄τον κόσμο αυτόν θα πάρει
δυο λουλούδια, λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα

Δάκρυα για το λεβέντη μας το φίλο δεν εγκρίνω
πέστε του τ' αγαπημένο το τραγούδι του εκείνο
που 'λεγε και τραγουδούσε στη γυναίκα π΄αγαπούσε
στο μεθύσι στο κρασί του και ξαλάφρωνε η ψυχή του

3) Νίκος Γκάτσος :
O ποιητής της ΑΜΟΡΓΟΥ, ο άνθρωπος που τα τραγούδια που άφησε πίσω του, είναι η ψυχή μας. Μου πήρε τηλέφωνο βράδυ στο γραφείο ο φίλος Ηλίας : "πέθανε ο Γκάτσος ".... Γύρισα σπίτι κι έφτιαξα μια κασέτα με τραγούδια του κι έκανα ένα τάμα. Οταν θα πάω στο Μυστρά, κατεβαίνοντας, θα βάλω να παίζει το τραγούδι του "ΣΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ" , σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, με τη Φλέρυ Νταντωνάκη και θα τ' αφιερώσω στη μνήμη του. Εκπλήρωσα το τάμα πέρσι το καλοκαίρι :

Ψηλά στου Διγενή τα αλώνια
τις νύχτες του καλοκαιριού
του κάτω κόσμου τα τελώνια
με λεν' τρελλή του φεγγαριού

Μα εγώ χρυσόβουλο κρατάω
από καιρούς βυζαντινούς
και τ' άγρια βάθη που κυττάω
δεν τα χωράει ανθρώπου νους

Ψηλά στου Διγενή τα Κάστρα

στον τάφο του νεκρού παλληκαριού
τα νυχτοπούλια κάτω απ΄ τ' άστρα
με λεν' τρελλή του φεγγαριού

4) Γρηγόρης Μπιθικώτσης
: Στον SIR είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία.Θυμάμαι στο άκουσμα του θανάτου του, να βάζω το άσμα "ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ" σε μουσική δική του και στίχους ενός ανώνυμου , αλκοολικού και γι αυτό εξαιρετικά ευαίσθητου θυρωρού μιας πολυκατοικίας των Αθηνών και το δάκρυ να μου ξεφεύγει....

Κάποτε ήμουνα παιδί και σε αγάπησα πολύ,
μα έγινε η αγάπη μου κλωνάρια μαδημένα,
σπασμένα τριαντάφυλλα, στο χώμα πεταμένα

Το περιβόλι της καρδιάς το 'καψες όπως ο βοριάς
τα όνειρα μου πέσανε βαριά τραυματισμένα,
σπασμένα τριαντάφυλλα στο χώμα πεταμένα

Οι αναμνήσεις στο μυαλό χορό αρχίσανε τρελλό
τα περασμένα μου 'πανε πως είναι πια για μένα,
σπασμένα τριαντάφυλλα στο χώμα πεταμένα

5) Σταύρος Κουγιουμτζής
: Ο "βελούδινος" συνθέτης, συντρόφεψε τις ψυχές μας για πολλά χρόνια με τις μελωδίες του. Θυμάμαι τη μέρα του θανάτου του είχα πάει στο Carrefour κι έπεσε το μάτι μου, ως συνηθως, στις προσφορές στα cd. Είδα λοιπόν το κύκνειο του άσμα με τίτλο "Εβρεχε ο κόσμος" να πουλιέται σε τιμή ευκαιρίας , 5 Ευρώ !! Ενιωσα φοβερή πίκρα και απογοήτευση. Ηταν ένα κομμάτι στο ράφι το περιμάζεψα.....Εβαλα το ομώνυμο κομμάτι σε στίχους του συνθέτη, τραγουδάει η κόρη του Μαρία :

Χθες το βράδυ μόνη
σ' ένα πέτρινο παγκάκι
κι ήτανε ο έρωτας απών
κι από μακριά ερχότανε ένα τραγουδάκι
επισκέπτης απ΄το παρελθόν


Εβρεχε ο κόσμος, έβρεχε η ζωή

και η απουσία σου κενό μεσ' τη ψυχή

έλειπε η αγάπη, έλειπες και συ

κι όλα ήταν μια πικρή βροχή

Χθες το βράδυ μόνη

μέσα σ' ένα καφενείο

βρήκα τον παλιό μου εαυτό

να μου λέει ξανά το τελευταίο σου αντίο

σαν τραυματισμένο "σ΄αγαπώ"


Το JUKE-BOX καλεί για τη συνέχεια του παιγνίου, τον καλυβάρχη (θάχει καμιά 30αριά cd κι αυτός), τη Citronella (για τη διεθνή νότα....) , τον Caesar ( αυτός θα μας εκπλήξει...), την Αναστασία και το Γιώργο (καινούριοι σχετικά φίλοι, να δούμε τι θα βγάλουν από τον ντουρβά τους...)

11 Comments:

Anonymous Αναστασία said...

Όλες οι στιγμές μου μαρκαρισμένες
με ήχους...Δύσκολη επιλογή μα η
πρόκληση ευχάριστη.Αναδρομή λοιπόν
και ότι βγάλει ο "ντουρβάς" :))
Καλό βράδυ!

9:51 μ.μ., Απριλίου 29, 2007  
Anonymous γιώργος said...

και η δικές μου στιγμές, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τραγούδια...
και η επιλογή, δύσκολη...
θα δείξει...

ευχαριστώ για την πρόσκληση...
να'σαι καλά...

την καληνύχτα μου...

11:10 μ.μ., Απριλίου 29, 2007  
Anonymous πάνος said...

Γειά σου Αθανάση - ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Πέντε τραγούδια, ε;

Πραγματική ...πρόκληση!

12:35 π.μ., Απριλίου 30, 2007  
Blogger Athanassios said...

Αναστασία, Γιωργο και Πάνο ευχαριστώ για την αποδοχή της πρόσκλησης, θα περάσω να δω τα άσματα....

2:21 μ.μ., Απριλίου 30, 2007  
Blogger oistros said...

Αθανάσιε .. έγραψες!!
Μουσικό μνημόσυνο μίας εποχής ολόκληρης που μας σημάδεψε. θαρρώ πως όλοι νοιώθουμε τυχεροί που τους προφτάσαμε. Ίσως γιατί το καλούπι μάλλον έσπασε κι οι επόμενες γενιές καταδικάστηκαν να ζήσουν στη μουσική φτώχεια.
Όπως θα λεγε κι ο Μάνος Χατζηδάκης:
"Τα παιδιά τής γαλαρίας σήμερα έχουνε γκρίζα ή άσπρα μαλλιά. Όσα απομείναν ξέχασαν τα όνειρά τους, έχουν συμβιβαστεί οριστικά με ό,τι ορίζει τη μοίρα τους έξω από αυτούς. Μονάχα μερικοί, ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ, με πείσμα κι επιμονή θυμούνται και εννοούν να θυμίζουν. Κι όσο βαστάξει ετούτο το παιχνίδι..."
Ευχαριστώ σε

3:21 μ.μ., Απριλίου 30, 2007  
Blogger Citronella said...

Ευχαριστώ για την πρόσκληση, θα ξεκινήσω ..κι όποτε τελειώσει χαχα!
Όσο για το τραγούδι (του Κουγιουμτζή), τελικά όπως βλέπεις βρήκε την καλύτερη θέση:)

3:29 μ.μ., Απριλίου 30, 2007  
Blogger CAESAR said...

Aθανάσιε, το πικ-απ ξεκίνησε να κάνει κύκλους. Στο χρόνο και στη μελωδία. Ας τα ξαναθυμηθούμε με το χρώμα της εποχής τους.

6:24 μ.μ., Απριλίου 30, 2007  
Blogger Athanassios said...

Οίστρε, μάλλον κι αυτή η γενιά, αλλά κι οι επόμενες μεσ' το απέραντο κενό τους έχουν την τύχη έστω ν' ακούσουν αυτά τα τραγούδια, που όπως φαίνεται δεν θα πάψουν να τραγουδιούνται, απλά δεν θα τα βιώσουν, όπως εμείς.

Citronella,θα περιμένω το πόνημά σου μ' ενδιαφέρον.... ξεκίνα κι όποτε τελείωσεις...

caesar,βάλε το πικ-απ να γυρνά, φέρνω τα κρασιά και ας αρχίσει το ταξίδι...

8:15 μ.μ., Απριλίου 30, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Γειά σου ρε Θανάση με τα διλλήμματά σου.
Με πολύ αφαίρεση αλλά και χωρίς πολλή σκέψη, αυτομάτως λέω:(Εξαιρώ τα δημοτικά)
1.Το Ζεϊμπέκικο, του Σαββόπουλου (Μ'αεροπλάνα και βαπόρια)
2.Στης πίκρας τα ξερόνησα, απ' το Ρεμπέτικο του Ξαρχάκου.
3.Η ζωή μου όλη, του Άκη Πάνου
4.Κραταιά ως θάνατος αγάπη, απ' το Μεγάλο Ερωτικό του Χατζιδάκι
5.Ο καφενές, των Χαϊνηδων

Φιλιά
Ηλίας

12:03 π.μ., Νοεμβρίου 28, 2008  
Blogger sue said...

抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,主機代管,虛擬主機,專屬主機,實體主機,獨立主機,網域申請,網頁空間,推薦虛擬主機,網域,網域註冊

7:28 π.μ., Σεπτεμβρίου 06, 2009  
Blogger ΓΙΑΝΝΗΣ said...

ΓΙΑ ΣΑΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ.ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΠΑΘΟΣ ΜΕ ΤΑ ΤΖΟΥΚ ΜΠΟΞ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩΣΕΙ???ΨΑΧΝΩ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ,ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΣΕΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.......ΓΙΑΝΝΗΣ...

5:37 μ.μ., Απριλίου 19, 2011  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Powered by Blogger

eXTReMe Tracker

SYNC BLOGS


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Επιτρέπεται η κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια